Poilivere proponuje nowe strategiczne partnerstwo

3 marca 2026 roku Pierre Poilievre wygłosił przemówienie w Londynie (w ramach Margaret Thatcher Lecture w Centre for Policy Studies oraz wcześniejszych wystąpień w Carlton Club), w którym przedstawił propozycję nowego, nowoczesnego partnerstwa strategicznego między Kanadą, Wielką Brytanią, Australią i Nową Zelandią – czyli tzw. CANZUK.

To pomysł na głębszą integrację gospodarczą, handlową i bezpieczeństwa między czterema krajami o podobnych wartościach, tradycjach demokratycznych i wspólnym języku/anglosaskiej historii (dawniej promowany jako luźniejsza inicjatywa, teraz Poilievre chce go uczynić konkretnym i „modern CANZUK”).

Główne elementy propozycji, o których mówił Poilievre to bezpośredni wolny handel bez ceł (tariff-free trade) – szczególnie w zakresie krytycznych minerałów i energii → Kanada mogłaby sprzedawać surowce i energię bez barier swoim sojusznikom
Critical minerals and energy compact / reserve – wspólny mechanizm rezerw krytycznych minerałów i energii, dostępny dla sojuszników w czasie kryzysu (pod warunkiem wzajemnego otwarcia rynków)
Wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych (mutual credential recognition) – lekarze, inżynierowie, pielęgniarki itp. z jednego kraju mogliby łatwiej pracować w drugim bez wieloletnich przewalidowań
Szybka ścieżka zatwierdzania produktów i leków – leki i produkty zatwierdzone w jednym państwie CANZUK byłyby automatycznie lub błyskawicznie akceptowane w pozostałych
Integracja zakupów obronnych (defence procurement cooperation) – wspólne zamawianie sprzętu wojskowego, co obniżyłoby koszty
Mobilność wykwalifikowanych pracowników (skilled mobility framework) – ułatwienia w przemieszczaniu się specjalistów
Wspólna odpowiedź na zagrożenia – ochrona przed Chinami, Rosją i innymi autorytarnymi reżimami poprzez wzmocnienie łańcuchów dostaw i bezpieczeństwa wśród „wolnych narodów”

Poilievre podkreślał, iż taki blok dałby każdemu z czterech państw „unbreakable leverage abroad” (niezniszczalny atut w negocjacjach międzynarodowych), jednocześnie obniżając ceny dla konsumentów, podnosząc płace i wzmacniając gospodarki „at home”.Cała koncepcja jest przedstawiana jako odpowiedź na niestabilny świat, wojny handlowe (w tym napięcia z USA) i zagrożenie ze strony Chin – zamiast uzależniać się od jednego partnera, budować sojusz z zaufanymi, podobnymi krajami.