Wizyta polskiego wicepremiera i ministra obrony narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza w Ottawie (26–27 maja 2026 r.) była ważnym elementem pogłębiania strategicznego partnerstwa Polska–Kanada w dziedzinie obronności. Odbyła się w kontekście rosnącego zaangażowania Kanady w bezpieczeństwo europejskie (m.in. wsparcie dla Ukrainy i wschodniej flanki NATO) oraz przygotowań do szczytu NATO w Ankarze (lipiec 2026). Minister spotkał się z kanadyjskim odpowiednikiem, Davidem J. McGuinty wziął udział w Polsko-Kanadyjskim Forum Przemysłu Obronnego oraz w targach CANSEC 2026, gdzie Polska była „krajem fokusowym” (Spotlight Nation / Country of Focus).
Delegacja polskich przedsiębiorstw obronnych pokazywała swoje możliwości (m.in. platformy lądowe, systemy bezzałogowe, lokalizacja pasywna).
Wizyta miała charakter nie tylko polityczno-wojskowy, ale przede wszystkim przemysłowo-gospodarczy – towarzyszyli ministrowi m.in. pełnomocniczka rządu ds. programu SAFE Magdalena Sobkowiak-Czarnecka oraz wiceminister aktywów państwowych Konrad Gołota.
Podczas bilateralnego spotkania ministrowie podpisali List intencyjny (Letter of Intent) w sprawie pogłębionej współpracy między kanadyjskim i polskim przemysłem obronnym. Dokument obejmuje:
Współpracę w ramach programu SAFE (Security Action for Europe) – Kanada jest pierwszym i jak dotąd jedynym krajem spoza UE, który dołączył do tego unijnego mechanizmu wspólnych zamówień obronnych. List intencyjny formalizuje udział Kanady w SAFE i otwiera drogę do wspólnych projektów zakupowych z udziałem polskiego przemysłu.
Planowane zakupy kanadyjskiego sprzętu polskiego – w tym dronów (m.in. FlyEye, Warmate i Gladius z Grupy WB – jedne z najlepiej sprzedających się polskich systemów bezzałogowych). To nie są tylko „intencje” – to konkretny kierunek, który ma przynieść polskim firmom zbrojeniowym znaczące kontrakty.
List intencyjny jest kontynuacją wcześniejszych porozumień:
Dwustronnego planu współpracy obronnej i grupy roboczej ds. przemysłu obronnego (podpisanych po spotkaniu premierów Donalda Tuska i Marka Carneya w Warszawie w sierpniu 2025 r.).
Pierwszego posiedzenia polsko-kanadyjskiego komitetu sterującego (kwiecień 2026 w Ottawie).
Współpraca kanadyjskiego i polskiego przemysłu obronnego wychodzi daleko poza prosty „kup-sprzedaj”. Chodzi o głęboką integrację przemysłową i technologiczną w ramach strategicznego partnerstwa Polska–Kanada.
Główne filary to: Zakupy kanadyjskie w Polsce (jednokierunkowy import do Kanady) – Drony (FlyEye, Warmate, Gladius i inne systemy bezzałogowe Grupy WB).
\ – Możliwe kolejne platformy: bojowe wozy piechoty Borsuk, systemy lokalizacji pasywnej, inne rozwiązania lądowe i rozpoznawcze.
Kosiniak-Kamysz podkreślał, iż Kanada chce kupować „najlepszy polski sprzęt”.
– Polskie firmy mogą inwestować w Kanadzie (np. w sektor lotniczy, komunikacyjny, technologie dual-use).
– Kanadyjskie firmy (m.in. Bombardier, CAE, MDA Space) mogą współpracować z polskim przemysłem (m.in. przy modernizacji platform, systemach awioniki, symulatorach).
– Wspólne projekty technologiczne w obszarach: emerging defence technologies, produkcja amunicji w Kanadzie, cyberobrona, AI i systemy bezzałogowe.
Wspólne zamówienia i programy multilateralne
– Wykorzystanie mechanizmu SAFE do wspólnych zakupów (Kanada + Polska + inne kraje UE).
– Koordynacja w NATO i wspólne ćwiczenia (m.in. w Arktyce – polscy żołnierze mogą tam trenować).
– Wymiana know-how i łańcuchów dostaw (redukcja zależności od dostaw spoza sojuszu).
Promocja i wydarzenia branżowe
– Polska jako Spotlight Nation na CANSEC 2026 (już zrealizowane).
– Kanada jako Lead Nation na MSPO 2026 w Kielcach (wrzesień 2026) – duża obecność kanadyjskich firm i delegacji.
– Regularne fora przemysłu obronnego i komitety sterujące.
Kosiniak-Kamysz podkreślał wielokrotnie:
„Kanada jest bliżej Europy niż kiedykolwiek i bierze – i będzie brała – większą odpowiedzialność za bezpieczeństwo Europy.”
„W czasach, gdy w Ameryce Północnej bywa dużo emocji politycznych, to dobry moment, żeby Polska podkreślała relacje zarówno z USA, jak i z Kanadą. Dla obu partnerów drzwi pozostają otwarte na inwestycje i współpracę.”
Kanadyjska strona (minister McGuinty) akcentowała transatlantycką jedność, wsparcie dla Ukrainy i wspólne inwestycje w zdolności obronne NATO.
To nie jest zwykła wizyta kurtuazyjna. To konkretny krok w budowaniu łańcucha dostaw obronnych między Europą a Ameryką Północną w czasach zagrożenia ze strony Rosji. Dla polskiego przemysłu zbrojeniowego oznacza realne kontrakty (drony to dopiero początek), dla Kanady – dostęp do sprawdzonych, bojowo przetestowanych technologii z Polski i dywersyfikację dostaw. Efekty (kontrakty, joint ventures, nowe projekty) powinny być widoczne już w najbliższych miesiącach, zwłaszcza po CANSEC i przed MSPO w Kielcach.
