Kolejna murawa kserotermiczna uratowana. Najpierw na Białej Górze, teraz w Tarnawatce

Kilka tygodni temu pisaliśmy o akcji ratowania murawy kserotermicznej na Białej Górze w gminie Tomaszów Lubelski. Wtedy do działań Zamojskiego Towarzystwa Przyrodniczego dołączyły dzieci, młodzież i nauczyciele z tomaszowskich szkół. Efekty ich pracy będzie można podziwiać niebawem. Przyrodnicy zapowiadają, iż Biała Góra odwdzięczy się i będzie robiła takie wrażenie, jakie wywołują na turystach bieszczadzkie połoniny. To jednak nie jedyne miejsce, gdzie tak będzie.Wolontariusze ZamToP-u nie tracą czasu i pracują w kolejnych miejscach. Ostatnio ich działania przeniosły się na teren gminy Tarnawatka, gdzie zrealizowano inicjatywę pod hasłem „Ratujemy murawy gminy Tarnawatka 2026”.CZYTAJ TEŻ: „Szaleni przyrodnicy” ratują murawy kserotermiczne. Mechanik i ZamToP na Białej Górze [ZDJĘCIA]Znów przeprowadzili akcję bez wielkich projektów i biurokracji. Pomysł pojawił się jesienią, a jego realizacja była efektem determinacji kilku osób i dobrej współpracy lokalnej społeczności. W centrum tej historii jest właściciel ziemi.– Działka ta od 30 lat zarosła sadem i tarniną. Pan Henryk, miłośnik przyrody, wrócił na ojcowiznę i poprosił nas o pomoc. A więc pomysł i lider, rozmowy ze szkołą i rodzicami, wolontariat, wspaniali sponsorzy z Tarnawatki oraz Tomaszowa i działanie – opowiada w uproszczeniu Krzysztof Monastyrski, prezes Zamojskiego Towarzystwa Przyrodniczego.23 kwietnia do pracy ruszyli uczniowie klas siódmych ze szkoły w Tarnawatce.– Nie było miękkiej gry dla kolczastej tarniny i głogu – stwierdza Monastyrski. Prezes ZamToP-u pilnował, aby w szybkiej walce z roślinnością zagrażającą murawie nie zniknęły wybrane ostoje bioróżnorodności.1 maja członkowie ZamToP-u przeprowadzili wizytację.– Pozostało rozdrobnienie gałęzi i konarów rębakiem oraz jesienią koszenie i wyrównanie gruntu. I niby nic, a jednak wielka sprawa – oceniają.Pamiętajmy, iż murawy kserotermiczne to jedne z najcenniejszych i najbardziej zagrożonych siedlisk w naszym regionie. Bez regularnej pracy znikną pod naporem krzewów i drzew, dlatego każda inicjatywa, która je ratuje, jest tak ważna.