Trump dąży do zastąpienia współpracy międzynarodowej narzędziami presji militarnej i ekonomicznej.

Konsekwencje tej polityki mogą prowadzić:

• do wzrostu globalnych wpływów Chin,

• do odrodzenia tendencji autorytarnych, także w państwach o ugruntowanych tradycjach demokratycznych.

1. Izolacjonizm i wycofywanie się z umów międzynarodowych
Decyzje o opuszczaniu kluczowych porozumień międzynarodowych podważyły wiarygodność USA jako stabilnego partnera oraz osłabiły ich pozycję lidera globalnego porządku.

2. Transakcyjne podejście do dyplomacji
Trump postrzegał relacje międzynarodowe w kategoriach czysto biznesowych – bilansu zysków i strat. Takie podejście osłabiło tradycyjne sojusze, m.in. z państwami NATO i Unią Europejską, a także zniechęciło kraje, które dotąd postrzegały USA jako strażnika wartości demokratycznych. W efekcie otworzyło to przestrzeń dla wzrostu wpływów reżimów autorytarnych również w świecie demokratycznym.

3. Wizerunek przywództwa
Chaotyczna i konfrontacyjna retoryka prezydenta, a także podważanie instytucji demokratycznych, negatywnie wpłynęły na atrakcyjność „amerykańskiego modelu” w oczach opinii publicznej na świecie.

4. Osłabienie „magnesu edukacyjnego”
Restrykcje wizowe oraz antyimigracyjna retoryka doprowadziły do spadku liczby zagranicznych studentów i specjalistów w USA, ograniczając tym samym możliwość kształtowania proamerykańskich elit w innych państwach.

5. Erozja dyplomacji rozwojowej
Cięcia w pomocy zagranicznej pozbawiły Stany Zjednoczone istotnych narzędzi wpływu w krajach rozwijających się.

Dążąc do wzmocnienia swojej pozycji poprzez twardą siłę i naciski ekonomiczne, administracja Trumpa w praktyce osłabiła prestiż oraz moralne przywództwo USA na świecie. W rezultacie tam, gdzie Stany Zjednoczone ograniczyły swoją obecność – czy to w instytucjach międzynarodowych, czy w poszczególnych regionach – a także tam, gdzie utraciły zaufanie, coraz śmielej wchodzą Chiny z własną, alternatywną ofertą.

Uczmy się jeść pałeczkami.