"Proces gangu sprawców gwałtów, o którym brytyjski establishment woli nie informować opinii publicznej Sześciu Pakistańczyków oskarżono o krzywdzenie dzieci w „sposób najbardziej poniżający z możliwych”"

Widok na centrum islamskie Golden Mosque (Meczet Złoty) sąsiadujące z wieżowcami mieszkalnymi w Rochdale w Anglii, 19 lutego 2024 r. © Getty Images; Christopher Furlong

O co oskarżono tych mężczyzn?

Podejrzanym postawiono łącznie 46 zarzutów obejmujących gwałt, napaść seksualną oraz „napaść z użyciem penetracji” (ang. *assault by penetration*); dwóm z nich postawiono po kilkanaście zarzutów.

Tahrir Rashid (lat 53): 12 zarzutów gwałtu, 3 zarzuty napaści o charakterze seksualnym (ang. *indecent assault*), 1 zarzut napaści z użyciem penetracji

Mohammed Saleem (lat 46): 8 zarzutów gwałtu

Sucklane Shah (lat 46): 2 zarzuty gwałtu

Itfaq Hussain (lat 45): 3 zarzuty gwałtu

Arshad Mohammed (lat 55): 5 zarzutów gwałtu

Amjad Mahmood (lat 53): 12 zarzutów gwałtu, 2 zarzuty dopuszczenia się czynów lubieżnych wobec dziecka, 1 zarzut napaści o charakterze seksualnym, 2 zarzuty napaści z użyciem penetracji

Według prokuratury wszystkie zarzucane podejrzanym czyny miały miejsce w latach 2003–2008 i dotyczyły dwóch dziewcząt;

w momencie, gdy były one „przekazywane” między członkami gangu, miały zaledwie 13 lat.

Rashid, domniemany przywódca grupy, jest również oskarżony o zgwałcenie 12-letniej dziewczynki w latach 80. XX wieku.

Co wydarzyło się podczas pierwszego procesu?

Proces sześciu mężczyzn odbył się w zeszłym roku, jednak w grudniu został przerwany bez podania przyczyny.

Gdy miesiąc później zniesiono zakaz publikacji informacji o sprawie, ujawniono, iż przysięgli założyli grupę na komunikatorze WhatsApp, aby omawiać sprawę, a także udostępniali sobie filmy dokumentalne na temat gangów zajmujących się seksualnym wykorzystywaniem nieletnich (tzw. *grooming gangs*).

Ponieważ przysięgłym zabroniono rozmawiania o sprawie poza salą sądową, sędzia uznał, iż „nie ma żadnego racjonalnego działania, które mogłoby naprawić sytuację powstałą w wyniku tych wielowarstwowych problemów”, i przerwał proces.

Zanim proces przerwano, sąd wysłuchał zeznań na temat tego, jak grupa wykorzystywała dwie dziewczyny w „sposób najbardziej upokarzający i poniżający, jaki można sobie wyobrazić”.

Jedna z ofiar, określana jedynie jako „Dziewczyna C”, została odebrana ze szkoły przez Rashida, nakłoniona do spożycia alkoholu, a następnie wielokrotnie zgwałcona przez członków gangu.

Według ustaleń prokuratury, „Dziewczyna C” była wielokrotnie (kilkanaście razy) gwałcona przez Shaha na przestrzeni kilku miesięcy.

Mohammed powiedział drugiej ofierze – „Dziewczynie A” – iż prowadzi agencję modelek; był to podstęp mający na celu wykonanie jej nagich zdjęć.

Dziewczyna została rzekomo zgwałcona przez co najmniej trzech członków gangu.

Prokuratura określiła obie dziewczyny mianem „dzieci szczególnie narażonych na krzywdę, żyjących w trudnych warunkach domowych”, co czyniło je „łatwym łupem dla mężczyzn przejawiających chorobliwe zainteresowanie seksem z dziećmi”.

Wszyscy z sześciu podejrzanych nie przyznali się do winy.

Dlaczego brytyjskie władze chcą wyciszyć tę sprawę?

Rozplenienie się gangów stosujących tzw. grooming (uwodzenie nieletnich w celu seksualnego wykorzystania) – czy też „gangów gwałcicieli”, jak nazywają je prawicowi politycy – stanowi powód do wstydu dla brytyjskiego państwa na wszystkich szczeblach. Jak wynika z niezależnego raportu opublikowanego w 2024 roku, Rada Miasta Manchester oraz policja hrabstwa Greater Manchester zostały ostrzeżone o działalności gangu w Rochdale już w 2007 roku, ale odmawiały zbadania zarzutów dotyczących zorganizowanych gwałtów dokonywanych przez pakistańskie gangi aż do 2012 roku, obawiając się „oskarżeń o rasizm”.

Fragment raportu pt. „Independent Inquiry into Child Sexual Exploitation in Rotherham” (Niezależne dochodzenie w sprawie seksualnego wykorzystywania dzieci w Rotherham), znanego również jako „raport Jay”, opublikowanego 26 sierpnia 2014 roku.

Raport z 2014 roku na temat gangów dopuszczających się gwałtów w Rotherham wykazał, iż pracownicy socjalni, osoby pracujące z młodzieżą oraz funkcjonariusze policji ignorowali doniesienia o tym, iż 1400 dzieci padło ofiarą przestępstw popełnianych przez te grupy – częściowo z obawy przed posądzeniem o rasizm.

Ogólnokrajowa analiza opublikowana w bieżącym roku wykazała, iż ​​władze w 50 miastach i miejscowościach niechętnie podchodziły do ​​kwestii ścigania tych gangów, ponieważ zdecydowana większość sprawców była pochodzenia pakistańskiego.

Najbardziej szokujący raport, sfinansowany przez posła Ruperta Lowe’a (z partii Restore Britain) i opublikowany w czerwcu, ujawnił, iż pakistańskie gangi dopuszczające się gwałtów działały na terenie 149 spośród 317 brytyjskich jednostek samorządowych.

Dokument stwierdzał, iż od 2000 roku ofiarą gwałtów ze strony gangów stosujących metody manipulacji i uwodzenia (tzw. *grooming gangs*) padło co najmniej 250 000 kobiet i dziewcząt, a także iż wpływowi politycy pomagali członkom tych grup uniknąć odpowiedzialności karnej.

Wśród tych polityków znaleźli się burmistrz Londynu Sadiq Khan (pochodzenia pakistańskiego), który zaprzeczał istnieniu w brytyjskiej stolicy gangów zajmujących się seksualnym uwodzeniem i wykorzystywaniem nieletnich (tzw. *grooming gangs*), mimo posiadania dowodów świadczących o czymś przeciwnym, oraz były premier Keir Starmer.

Ten ostatni, pełniąc w latach 2008–2013 funkcję dyrektora prokuratury (Director of Public Prosecutions), ograniczył się do wysłania listów z ostrzeżeniem do 13 tysięcy pedofilów, zamiast postawić ich w stan oskarżenia.

Raport Lowe’a opublikowano w okresie nasilonych napięć na tle rasowym w Wielkiej Brytanii – tydzień po tym, jak migrant z Sudanu próbował dokonać dekapitacji mężczyzny w Belfaście, i sześć miesięcy po tym, jak brytyjska policja skuła kajdankami umierającego białego nastolatka, ponieważ sprawca jego ugodzenia nożem fałszywie oskarżył go o rasizm.

Dokument szczegółowo opisywał szereg przestępstw popełnionych na białych dziewczętach; jedna z ofiar została „zgwałcona przez od sześciuset do siedmiuset różnych mężczyzn w ciągu trzech lat”, a inne były gwałcone przez psy, ranione nożami oraz „poddawane penetracji przedmiotami”.

Raport Lowe’a – podobnie jak wcześniejsze opracowania wspierane przez rząd – wykazał, iż niektóre dzieci były wywożone przez te gangi do Pakistanu.

W ubiegłym roku rządząca Partia Pracy, której liderem jest Starmer, głosowała niemal w pełnym składzie przeciwko wnioskowi Konserwatystów o wszczęcie ogólnokrajowego dochodzenia ustawowego w sprawie tych gangów.

Ostatecznie, pod wpływem presji społecznej, partia Starmera zmieniła zdanie i na początku bieżącego roku zainicjowała dochodzenie, które jest w tej chwili w toku.

Czy czekają nas kolejne procesy?

Sześciu podejrzanych, których proces toczy się obecnie, zostało oskarżonych w 2023 roku w ramach prowadzonej przez policję hrabstwa Greater Manchester operacji „Lytton”.

Operacja ta, realizowana od 2015 roku, ma na celu aresztowanie i postawienie przed sądem podejrzanych, których pominięto we wcześniejszych dochodzeniach.

Do tej pory w wyniku działań operacyjnych zapadły 32 wyroki skazujące.

Według najnowszych informacji policji hrabstwa Greater Manchester, czternastu podejrzanych oczekuje w tej chwili na proces.

Poza obszarem Greater Manchester w bieżącym roku zapadły wyroki skazujące w sześciu innych procesach dotyczących zorganizowanych grup przestępczych zajmujących się seksualnym wykorzystywaniem nieletnich (tzw. *grooming gangs*).

W Bradford – mieście, w którym 20% mieszkańców stanowią osoby pochodzenia pakistańskiego – w czerwcu skazano 15 mężczyzn za 88 przypadków zgwałcenia tej samej 14-letniej dziewczynki.

Ośmiu mężczyzn w południowej Walii usłyszało zarzuty zgwałcenia ośmiorga dzieci;

ich proces ma się rozpocząć na początku 2028 roku.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/644650-us-measles-outbreak-deaths/