Obywatel ekspresowy

W moich dwóch ostatnich artykułach na temat prawa imigracyjnego pisałem o kwestiach obywatelskich, a dokładnie o zasadach, na jakich dziecko obywateli lub obywatela USA nabywa prawo do obywatelstwa swoich rodziców. Zasady rządzące tymi kwestiami nie należą do najbardziej przejrzystych, ale myślę, iż ich praktyczne znaczenie zmusza do bliższego poznania tematu.

Niniejszy artykuł traktuje o praktycznych konsekwencjach imigracyjnej reformy z 2000 r., a dokładnie o zmieniającej prawo ustawie Child Citizenship Act. Nowelizacjata złagodziła obowiązujący od 1952 r. przepis artykułu 321 ustawy Immigration and Nationality Act,w myśl którego przeniesienie obywatelstwa na małoletnie dziecko wymagało zwykle naturalizacji obojga rodziców. Od 27 lutego 2001 r. wystarczy, by obywatelstwo posiadał jeden z rodziców. Jednym z dodatkowych warunków jest to, by dziecko stało się właścicielem zielonej karty przed ukończeniem 18. roku życia i przebywało w tej chwili lub w przeszłości pod prawną opieką naturalizowanego rodzica.

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, bo wprowadza automatyczny mechanizm, który naturalizuje małoletnie dzieci obywateli bez konieczności składania osobnego podania. Dowodem takiej naturalizacji jest oczywiście Certficate of Naturalization – dokument, który można uzyskać składając podanie N-600. Cała procedura jest jednak dość kosztowna, bo opłata za wniosek w formie papierowej wynosi w tej chwili $1,385, a czas oczekiwania na wydanie dokumentu zajmuje najczęściej około sześciu miesięcy.

Certificate of Naturalization nie jest jednak jedynym dowodem obywatelstwa. Paszport również jest takim dowodem, a można go łatwiej i taniej uzyskać. Nic dziwnego, iż rodzice zwykle wybierają drogę paszportową, by wyposażyć swoje dzieci w dowody obywatelstwa. Choć nie ma prawnego obowiązku ubiegania się o Certificate of Naturalization, to różnica między tymi dwoma dokumentami polega na tym, iż certyfikat jest ostatecznym dowodem obywatelstwa i w odróżnieniu od paszportu nie ma daty ważności i nie może być unieważniony przez Departament Stanu.

Z całą tą kwestią związany jest jeden praktyczny aspekt, o którym dobrze jest pamiętać. W sytuacji, kiedy biologicznym lub adoptowanym rodzicem dziecka jest obywatel, należy – o ile jest taka możliwość – zadbać o to, by sponsorowane dziecko przekroczyło granicę USA jako imigrant zanim skończy 18 lat, bez względu na to, iż zwykle status kwalifikowanego dziecka trwa do aż do ukończenia przez nie 21. roku życia. Przekroczenie granicy przed ukończeniem 18. roku życia gwarantuje bowiem automatyczną naturalizację. o ile przyjazd do USA nastąpi choćby dzień po uzyskaniu pełnoletności, to młody imigrant będzie musiał czekać na okazję do naturalizacji w zwykłym czasie ustawowym, wymagającym pięciu lat nieprzerwanego pobytu, złożenia naturalizacyjnego podania i zdania egzaminu na obywatela.

Znane mi są też przypadki odwrotne, kiedy to kandydat w dobrej wierze składa podanie o naturalizację i na rozmowie dowiaduje się, iż już od dawna jest obywatelem.

Tomasz Maj Esq.
[email protected]
718-349-3434
973-575-6311