Nowe przepisy umożliwiają rozpoznawanie miejsc podziemnego składowania CO₂ w Polsce

Rozszerzenie możliwości lokalizowania składowisk CO₂

12 czerwca 2026 r. w Dzienniku Ustaw ukazało się rozporządzenie zmieniające przepisy dotyczące obszarów, na których dopuszcza się lokalizowanie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla. Nowelizacja umożliwia prowadzenie prac poszukiwawczych i rozpoznawczych w nowych lokalizacjach, zarówno na lądzie, jak i na morzu, w obrębie wyłącznej strefy ekonomicznej Polski.

Dotychczas składowanie CO₂ było możliwe tylko pod dnem Morza Bałtyckiego. Teraz katalog lokalizacji obejmuje 18 nowych obszarów, dotyczących m.in. głębokich struktur geologicznych poniżej 900 m p.p.t., takich jak złoża węglowodorów czy solankowe poziomy wodonośne.

Procedura uzyskania zgód i bezpieczeństwo

Każde rozpoznanie potencjalnych lokalizacji wymaga decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych, wydanej przez Ministra Klimatu i Środowiska. Taka decyzja nie jest równoznaczna z pozwoleniem na podziemne składowanie CO₂ – to będzie możliwe dopiero po spełnieniu dodatkowych wymagań, w tym uzyskaniu decyzji środowiskowej i przygotowaniu niezbędnej dokumentacji.

• Szczegółowe badania mają ustalić, czy dana struktura spełnia kryteria trwałego i szczelnego składowania CO₂.
• W przypadku obszarów morskich, konieczne będzie uzyskanie dodatkowych decyzji środowiskowych, zwłaszcza przy głębokich odwiertach lub pilotażowym zatłaczaniu CO₂.

Ramy prawne i bezpieczeństwo środowiskowe

Działalność związana z podziemnym składowaniem CO₂ reguluje ustawa Prawo geologiczne i górnicze, uwzględniająca wymagania Dyrektywy 2009/31/WE dotyczącej geologicznego składowania CO₂. Proces uzyskania koncesji obejmuje m.in.:

• przygotowanie i zatwierdzenie projektu robót geologicznych,
• opracowanie dokumentacji hydrogeologicznej i geologiczno-inżynierskiej,
• uzyskanie decyzji środowiskowej,
• zatwierdzenie planu zagospodarowania składowiska.

Decyzja o rozpoznaniu lokalizacji nie przesądza o przyszłej możliwości składowania CO₂ w danym miejscu. Każda inwestycja będzie szczegółowo oceniana pod kątem bezpieczeństwa ludzi i środowiska, a proces administracyjny przewiduje udział społeczeństwa.

Obowiązki operatorów i długoterminowy monitoring

Ostateczne udzielenie koncesji na podziemne składowanie CO₂ wymaga uzgodnień z lokalnymi władzami oraz, w przypadku większych inwestycji, opinii Komisji Europejskiej. Operatorzy muszą ustanowić zabezpieczenie finansowe na realizację obowiązków związanych z eksploatacją i likwidacją składowiska.

Po zakończeniu eksploatacji składowiska przewidziano co najmniej 20 lat monitoringu, a następnie nadzór Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla przez minimum 30 lat, finansowany ze środków przedsiębiorcy posiadającego koncesję.

Znaczenie CCS dla polskiego przemysłu

Nowe regulacje mają wspierać rozwój technologii wychwytywania i składowania CO₂ (CCS), szczególnie w sektorach przemysłowych, gdzie emisje są trudne do uniknięcia: cementowym, wapienniczym, stalowym, miedziowym, petrochemicznym i chemicznym. Polski rząd traktuje CCS jako istotny element dekarbonizacji przemysłu energochłonnego oraz realizacji celów klimatycznych UE i kraju. W sektorze elektroenergetycznym CCS nie będzie konkurować z OZE jako podstawowym kierunkiem dekarbonizacji.

Zobacz również:

• Kujawy Go4ECOPlanet: przełomowy projekt CCS Holcim Polska ograniczy niemal całkowicie emisje CO₂ z cementowni
• Co to jest CCS, CCU i CCUS – technologie wychwytywania i wykorzystania CO2?
• Polska stawia na CCS – podpisano list intencyjny

Źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska