Najpierw krok po milion, teraz krok po zmianę prawa.
„Bez dwóch zdań: Polki i Polacy nie chcą ludzkiej beznadziei i nędzy, niepotrzebnego cierpienia i bólu. Zagłosowali w tej sprawie własnymi pieniędzmi. I tak: jest hejt. Są i tacy, którym się zbiórka nie podoba. Ale jeżeli rząd będzie się kierował wolą tych, którzy chcą dla innych źle, to dokąd dojdziemy? Zbiórka pokazuje, iż jest mocne poparcie dla pomocy potrzebującym” pisze Agnieszka Kosowicz i opowiada o skutkach „ustawy wygaszeniowej” w polskich mediach.
Jesteśmy dziś w Kancelarii Premiera. Apelujemy do rządu o znalezienie rozwiązania dla osób pozbawionych pomocy po 4 marca 2026 roku. Są z nami Homo Faber, Ukraiński Dom / Український Дім, Fundacja SOK i Stowarzyszenie MOST.
Mówimy o zamykanych ośrodkach zbiorowego zakwaterowania i ich mieszkańcach, którzy nie wiedzą, gdzie pójść. O osobach z niepełnosprawnościami traktowanych przez system jak osoby zdrowe. O osobach pozbawionych dostępu do leczenia, zostawionych samym sobie w trakcie ratującego życie leczenia. Mówimy o tym, iż choćby osoby uprawnione do wsparcia nie są w stanie w praktyce z niego skorzystać.
Uważamy, iż prawo wymaga korekty. O to dziś wnioskujemy. Nasza zbiórka jasno pokazuje, iż Polki i Polacy nie chcą, żeby państwo było źródłem cierpienia dla osób najsłabszych. Postulujemy zmianę prawa tak, aby osoby w kryzysie mogły skorzystać z pomocy państwa, szczególnie w obszarze ochrony zdrowia.
Rozmowa odbywa się podczas spotkania Rady Działalności Pożytku Publicznego w KPRM. Rozmawiamy z przedstawicielami Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, IOM Poland oraz ministrą Sekretarz Stanu w KPRM Adrianą Porowską.
Żródło materiału: Polskie Forum Migracyjne
