Masz taką emeryturę? Sprawdź ZUS. Możesz mieć prawo do dodatkowych 500 zł miesięcznie

Od 1 marca 2026 roku obowiązuje wyższy próg uprawniający do świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Wynosi on w tej chwili dokładnie 2687,67 zł brutto miesięcznie. Osoba, która spełnia pozostałe warunki i otrzymuje emeryturę, rentę lub inne świadczenia publiczne poniżej tej granicy, może otrzymać z ZUS dodatkowo choćby 500 zł miesięcznie. Przy kwotach powyżej 2187,67 zł dodatek zaczyna jednak maleć.

Senior patrzący w ekran komputera. | Fot. Shutterstock.

To świadczenie bywa nazywane „500 plus dla osób niesamodzielnych”, ale nie należy go mylić z powszechnym dodatkiem dla wszystkich seniorów.

Sama niska emerytura lub renta nie wystarczy. Trzeba przede wszystkim posiadać odpowiednie orzeczenie potwierdzające niezdolność do samodzielnej egzystencji.

Od marca obowiązuje 2687,67 zł

Prezes ZUS oficjalnie ogłosił, iż od 1 marca 2026 roku miesięczna kwota uprawniająca do świadczenia uzupełniającego wynosi:

2687,67 zł brutto

Próg jest istotny dla osób pobierających emeryturę, rentę albo inne świadczenia pieniężne finansowane ze środków publicznych. Przy ustalaniu prawa bierze się pod uwagę ich łączną wysokość według zasad określonych w ustawie.

Jeżeli adekwatna suma przekroczy 2687,67 zł, świadczenie uzupełniające co do zasady już nie przysługuje.

Do 2187,67 zł można dostać pełne 500 zł

Jest jeszcze druga ważna kwota:

2187,67 zł brutto

Jeżeli uprawniona osoba otrzymuje świadczenia publiczne nieprzekraczające tej wysokości, świadczenie uzupełniające może wynieść pełne:

500 zł miesięcznie.

ZUS potwierdza, iż pełne 500 zł może otrzymać również osoba, która nie pobiera emerytury, renty ani innych uwzględnianych świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych.

Między 2187,67 a 2687,67 zł dodatek zaczyna maleć

Jeżeli świadczenia przekraczają 2187,67 zł, ale przez cały czas mieszczą się w granicy 2687,67 zł, ZUS stosuje mechanizm pomniejszenia.

Kwota świadczenia uzupełniającego jest wtedy różnicą pomiędzy 2687,67 zł a wysokością uwzględnianych świadczeń.

Przykładowo:

To proste przykłady matematyczne według mechanizmu opisanego przez ZUS. Faktyczne ustalenie prawa i wysokości świadczenia należy do adekwatnego organu.

Sama emerytura poniżej progu nie wystarczy

To najważniejszy warunek, o którym trzeba pamiętać.

Świadczenie jest przeznaczone dla osób, które:

• ukończyły 18 lat,
• są niezdolne do samodzielnej egzystencji i mają odpowiednie orzeczenie,
• spełniają warunki dotyczące wysokości innych świadczeń,
• mają miejsce zamieszkania w Polsce i spełniają wymagania dotyczące obywatelstwa lub prawa pobytu.

Nie jest więc prawdą, iż każdy emeryt otrzymujący np. 2500 zł może po prostu wystąpić o dodatkową wypłatę.

Kluczowa jest stwierdzona orzeczeniem niezdolność do samodzielnej egzystencji.

Jakie orzeczenie uznaje ZUS?

Do wniosku można dołączyć m.in. orzeczenie o:

niezdolności do samodzielnej egzystencji

albo

całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Uwzględniane mogą być również określone starsze orzeczenia, m.in. o zaliczeniu do I grupy inwalidów, o ile spełniają wymagane warunki. jeżeli adekwatne orzeczenie znajduje się już w dokumentacji ZUS, nie trzeba przedstawiać go ponownie.

Jeżeli takiego orzeczenia nie ma, do dokumentacji potrzebnej do ustalenia niezdolności mogą być wymagane m.in. aktualne zaświadczenie o stanie zdrowia OL-9 i dokumentacja medyczna.

Trzeba złożyć wniosek

Świadczenie nie pojawia się automatycznie na koncie tylko dlatego, iż emerytura lub renta znajduje się poniżej ustawowego progu.

Trzeba złożyć wniosek ESUN o świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

Wniosek można złożyć w placówce ZUS lub przesłać pocztą. ZUS podaje również możliwość elektronicznego przekazania dokumentu przez swoje usługi elektroniczne.

Jeżeli emeryturę lub rentę wypłaca inny organ, np. KRUS, adekwatność w sprawie świadczenia może zależeć właśnie od tego, kto wypłaca podstawowe świadczenie.

Nie wszystkie pieniądze są liczone tak samo

Przy ustalaniu progu znaczenie mają świadczenia pieniężne finansowane ze środków publicznych. ZUS przewiduje jednak określone wyłączenia.

Przykładowo formularz ZUS wskazuje, iż przy ustalaniu dopuszczalnej kwoty nie bierze się pod uwagę m.in. zasiłku pielęgnacyjnego oraz określonych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz ze świadczeniami emerytalno-rentowymi.

Dlatego osoba znajdująca się blisko granicy 2687,67 zł nie powinna samodzielnie zakładać, iż przekracza limit. Warto sprawdzić w ZUS, które dokładnie świadczenia są w jej przypadku uwzględniane.

Próg wzrósł od 1 marca

Nowa wartość 2687,67 zł obowiązuje od 1 marca 2026 roku i została oficjalnie ogłoszona w Monitorze Polskim.

W praktyce oznacza to, iż osoby, które wcześniej znajdowały się ponad obowiązującym limitem, powinny ponownie sprawdzić swoją sytuację po tegorocznej zmianie.

Najważniejsze są więc dwie kwoty:

2187,67 zł – do tej wartości pełne świadczenie może wynosić 500 zł.

2687,67 zł – to aktualna górna granica uprawniająca do świadczenia.

Jeżeli ktoś otrzymuje emeryturę lub rentę mieszczącą się w tych granicach i jednocześnie ma stwierdzoną niezdolność do samodzielnej egzystencji, warto sprawdzić prawo do świadczenia uzupełniającego.