Kryzysy energetyczne i infrastrukturalne w państwach rozwijających się coraz częściej stanowią nie tylko wyzwanie gospodarcze i społeczne, ale także istotny element rywalizacji geopolitycznej i bezpieczeństwa międzynarodowego. Zjawiska takie jak chroniczne niedobory paliwa, degradacja infrastruktury wytwórczej, niewydolność sieci przesyłowych oraz powtarzające się przerwy w dostawach energii elektrycznej wpływają nie tylko na funkcjonowanie gospodarki i stabilność społeczną, ale również na zdolność państwa do utrzymania suwerenności technologicznej i instytucjonalnej.