1 godzina temu
W Kanadzie wybuchła polityczna burza po niespodziewanej wypowiedzi Elona Muska dotyczącej przyszłości kraju.
Jeden z najbardziej wpływowych miliarderów świata otwarcie poparł niepodległość Quebecu, a następnie poszedł jeszcze dalej. Stwierdził, iż również Alberta i Saskatchewan powinny odłączyć się od Kanady.
Musk zabrał głos 7 października, zaledwie dwa dni po wyborach w Quebecu, które zakończyły się zwycięstwem separatystycznej Partii Quebeckiej. Jej lider Paul St-Pierre Plamondon został premierem prowincji, a jego partia zdobyła 59 ze 127 mandatów.
Plamondon od dawna zapowiada, iż chce doprowadzić do referendum w sprawie niepodległości Quebecu. Po zwycięstwie wyborczym ponownie podkreślił, iż niepodległość prowincji jest kwestią przyszłości i iż „pewnego dnia” zostanie zrealizowana.
Na te słowa zareagował Musk. Początkowo napisał, iż Quebec powinien się odłączyć i iż mieszkańcy prowincji wyszliby na tym lepiej. Chwilę później dołączył do tego Albertę i Saskatchewan, sugerując, iż również te dwie zachodnie prowincje powinny zerwać więzi z Ottawą.
W Albercie 19 października odbędzie się referendum dotyczące przyszłości prowincji. Mieszkańcy odpowiedzą na pytanie, czy chcą pozostać w Kanadzie, czy też rozpocząć drogę prowadzącą do kolejnego, tym razem wiążącego referendum w sprawie niepodległości.
W Albercie głównym źródłem napięć są kwestie związane z przemysłem naftowym, podatkami, regulacjami środowiskowymi i zakresem kompetencji Ottawy. Coraz głośniej mówi się tam o większej autonomii, a choćby o możliwości opuszczenia Kanady.
Na słowa Muska zareagował premier Saskatchewan Scott Moe. Jego odpowiedź była niezwykle krótka: „Nie”.
Moe od dawna krytykuje działania Ottawy, szczególnie w kwestiach dotyczących zasobów naturalnych i kompetencji prowincji, ale nie popiera rozpadu Kanady.
Przeciwko separacji zdecydowanie występuje także lider federalnych konserwatystów Pierre Poilievre. Przekonuje mieszkańców Alberty, iż ich problemy można rozwiązywać w ramach Kanady, bez rozbijania państwa.
Musk połączył jednak trzy zupełnie różne ruchy. W Quebecu separatyzm opiera się przede wszystkim na języku, kulturze i tożsamości narodowej. W Albercie źródłem konfliktu z Ottawą są głównie ropa, gospodarka i polityka federalna. Saskatchewan ma natomiast własne spory dotyczące rolnictwa, zasobów naturalnych i kompetencji prowincji.
