
Dyskusja na temat przyszłości Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Świdniku, która trwa już od wielu lat, wkracza w nowy etap. Starosta Waldemar Jakson otrzymał od Rady Powiatu w Świdniku upoważnienie do podjęcia rozmów na temat przekształceń własnościowych szpitala. Niewykluczone, iż już podczas najbliższej sesji Rady Miasta Świdnik radni zdecydują czy taki dialog zostanie podjęty. Jaki stosunek mają do tej inicjatywy burmistrz Marcin Dmowski i starosta Waldemar Jakson? Jako pierwszego zapytaliśmy o to gospodarza powiatu.
– Dlaczego Pańskim zdaniem Miasto Świdnik powinno rozważyć przejęcie szpitala powiatowego?
– Celem proponowanej zmiany nie jest pozbycie się szpitala przez powiat, ale stworzenie lepszych warunków dla jego dalszego funkcjonowania, modernizacji i rozwoju. Szpital w Świdniku jest jedną z najważniejszych instytucji publicznych naszego miasta i powiatu. Jego przyszłość należy rozpatrywać przede wszystkim z punktu widzenia potrzeb zdrowotnych mieszkańców, a nie wyłącznie dotychczasowego podziału kompetencji pomiędzy samorządami. Obecna sytuacja finansowa placówki pokazuje, iż utrzymywanie dotychczasowego modelu organizacyjnego bez zasadniczych zmian nie zapewni jej stabilnej przyszłości. Potrzebna jest zarówno restrukturyzacja samego szpitala, jak i poszukiwanie rozwiązania, które pozwoli skuteczniej zarządzać lokalną ochroną zdrowia. Jednym z rozważanych kierunków jest przejęcie przez Miasto Świdnik funkcji podmiotu tworzącego SPZOZ. Szpital jest naturalną częścią infrastruktury miejskiej. Placówka znajduje się w Świdniku i jest silnie związana z jego mieszkańcami, historią oraz rozwojem. Miasto ma bezpośredni interes w utrzymaniu dostępności usług medycznych, podobnie jak w rozwoju infrastruktury edukacyjnej, społecznej czy komunalnej. Po drugie, uzyskalibyśmy możliwość stworzenia spójnej lokalnej polityki zdrowotnej. Przejęcie szpitala mogłoby umożliwić miastu szersze powiązanie opieki szpitalnej z profilaktyką zdrowotną, opieką senioralną, rehabilitacją, pomocą społeczną i innymi lokalnymi usługami publicznymi.
Dzięki temu szpital nie musiałby być traktowany wyłącznie jako placówka hospitalizująca pacjentów, ale jako centralny element lokalnego systemu ochrony zdrowia. Po trzecie, przyszłość świdnickiej placówki nie powinna polegać na utrzymywaniu za wszelką cenę całej dotychczasowej struktury. Bardziej racjonalnym rozwiązaniem może być mniejszy, sprawnie zarządzany szpital, zapewniający najważniejsze świadczenia stacjonarne, połączony z rozwiniętą diagnostyką, poradniami specjalistycznymi, rehabilitacją i opieką długoterminową.
Taki model, określany roboczo jako Lokalne Centrum Zdrowia z częścią szpitalną, mógłby lepiej odpowiadać rzeczywistym potrzebom mieszkańców i możliwościom finansowania świadczeń. Przejęcie szpitala przez miasto mogłoby stworzyć bardziej bezpośredni związek pomiędzy lokalną polityką rozwoju a organizacją usług zdrowotnych. Miasto mogłoby uwzględniać potrzeby szpitala w swoich wieloletnich planach rozwoju, działaniach inwestycyjnych oraz programach społecznych i zdrowotnych.
– Czyli szpital już nie powiatowy?
– Szpital powinien przez cały czas służyć mieszkańcom Świdnika oraz pozostałych gmin powiatu świdnickiego. Zmiana podmiotu tworzącego nie oznacza zmiany jego publicznego charakteru ani automatycznego ograniczenia dostępu do świadczeń dla mieszkańców innych gmin. Jednocześnie racjonalne uregulowanie odpowiedzialności za szpital umożliwiłoby powiatowi bardziej przewidywalne finansowanie pozostałych zadań publicznych, zwłaszcza oświaty, dróg i pomocy społecznej. Sytuacja ekonomiczna szpitala jest bardzo trudna. Według danych przedstawionych za trzy kwartały 2026 roku strata placówki wyniosła około 16,75 mln zł, a zobowiązania około 76,49 mln zł. Dalsze funkcjonowanie szpitala wymaga więc rzeczywistej restrukturyzacji. Sama zmiana podmiotu tworzącego nie spowoduje zmniejszenia zadłużenia ani wyeliminowania strat. Dlatego ewentualne przejęcie musi zostać poprzedzone szczegółową analizą finansową, oceną majątku, uzgodnieniem odpowiedzialności za zobowiązania oraz przygotowaniem realnego programu zmian organizacyjnych. Miasto powinno przejmować szpital z jasno określoną wizją jego przyszłości, a nie tylko z problemami odziedziczonymi po dotychczasowym systemie.
– Na jakim etapie negocjacji jesteśmy obecnie?
– Rada Powiatu Świdnickiego podjęła uchwałę kierunkową otwierającą możliwość prowadzenia rozmów z Miastem Świdnik w sprawie zmiany podmiotu tworzącego.
Nie oznacza to, iż szpital został już przekazany. Jest to początek procesu wymagającego porozumienia obu samorządów, analiz prawnych i finansowych oraz ustalenia warunków ewentualnego przejęcia.
– Jaki jest najważniejszy cel procesu, który jest adekwatnie na etapie bardzo wstępnym?
– Nie chodzi o to, kto formalnie będzie właścicielem szpitala, ale o to, czy mieszkańcy Świdnika i całego powiatu będą mieli dostęp do bezpiecznej, nowoczesnej i stabilnie funkcjonującej opieki zdrowotnej. o ile zmiana podmiotu tworzącego pomoże osiągnąć ten cel, powinna zostać poważnie rozważona. Szpital ma służyć mieszkańcom, a nie istniejącemu od lat podziałowi kompetencji administracyjnych.
Swoim zdaniem na temat przyszłości szpitala podzielił się z nami również burmistrz Marcin Dmowski.
– Kwestie bezpieczeństwa i zdrowia są dla nas wszystkich najważniejsze. Tak też to widzę jako mieszkaniec i burmistrz Świdnika. Można by do problemu podejść mówiąc: nie jest to jednostka organizacyjna miasta, więc też nie nasza sprawa. Ale wszystkie szczeble organizacji społeczeństwa: gmina, powiat czy państwo są powołane do tego, żeby służyć obywatelom pracować dla dobra wspólnego. Stąd mam poczucie, iż nie wolno nam przejść obojętnie obok tego, iż szpital tonie w długach i wciąż nie ma jasnej koncepcji na rozwiązanie tego problemu, który może spowodować jego upadek. Uratowanie szpitala wymaga współpracy, czy to z władzami powiatu czy też reprezentantami władz państwowych, czyli wojewodą. Wszyscy chyba jesteśmy zgodni, iż szpital jest Świdnikowi potrzebny. Jesteśmy miastem niespełna czterdziestotysięcznym i podstawowy zakres opieki medycznej powinien być dostępny na miejscu. Nie zapominajmy jednocześnie, iż jest to szpital, który powinien zapewnić taką opiekę 70 tysiącom mieszkańców powiatu.
– Czy jednak chęć ratowania szpitala nie przypomina rzucania się z motyka na słońce, bo nigdzie w Polsce sytuacji szpitali nie jest lepsza i nigdzie nie zmierza ku poprawie?
– Zastawiałem się nad tym wielokrotnie. Podczas konferencji w Karpaczu miałem choćby okazję do wymiany poglądów z Andrzejem Jacyną, byłym szefem NFZ, a dzisiaj dyrektorem szpitala powiatowego i zadałem mu to samo pytanie. Większość osób, które zarządzają szpitalami ze szczebla powiatowego znajdują się w bardzo trudnej sytuacji, ponieważ powiaty są za słabe finansowo i niewystarczająco umocowane decyzyjnie. Wiadomo, iż pozycja finansowa miast, czy też gmin, w porównaniu powiatami jest dużo lepsza, choćby z powodu szerszego dostępu do źródeł finansowania, które nie są pieniędzmi „znaczonymi”, przeznaczonymi na konkretne cele. Mamy więc udział w podatku CIT i w dochodach mieszkańców. Nieporównywalnie lepsza jest również ich zdolność kredytowa. Miastem rządzi burmistrz wybierany bezpośrednio przez mieszkańców, w powiecie starosta wybierany przez radę powiatu. Dużo trudniej więc uzyskać jednomyślność w podejmowaniu najważniejszych decyzji. Tak jest również w sprawie przyszłości szpitala. Wszystkie trudne reformy oparte na jakiejś wizji przyszłości, a szpital powinien takie przejść, są obarczone dużym ryzykiem dla władz w przypadku niepowodzenia. Burmistrzowi, jednoosobowo, paradoksalnie łatwiej taki ciężar udźwignąć
– Jakie są możliwe ścieżki przekształceń szpitala?
– Są co najmniej dwie, czyli przejęcie go przez miasto, stworzenie swego rodzaju spółki miasta i powiatu. W dalszym ciągu leży na stole karta połączenia naszego szpitala z innym, ale tu też potrzeba mocnego mandatu decyzyjnego i wydaje się, iż miasto jest tego bliżej. Wykluczam natomiast wariant prywatyzacji, chociaż są i tacy, którzy twierdzą, iż burmistrz chce przejąć szpital, żeby go zamknąć. To totalny absurd. Można pomyśleć, iż prosimy się o problemy, bo miasto się rozwija, inwestujemy, wyhamowaliśmy, zwłaszcza po 2020 roku, negatywne saldo migracji, mamy dobrą sytuację finansową, ludzie doceniają komfort życia w Świdniku. A tu nagle mówimy o 70 milionach długu szpitala i konieczności jego konsolidacji. Dla porządku dodajmy, iż nie obciążałby on bezpośrednio budżetów miasta, ani powiatu. Szpital jest oddzielną jednostką, zaciąga i spłaca swoje kredyty. Mimo to wszyscy odczuwamy tę odpowiedzialność i jakaś decyzja zapaść musi. Pierwszą będzie, czy włączamy się jako miasto, czy nie. Na razie jesteśmy na etapie takim, iż starosta otrzymał od rady powiatu plenipotencje do rozmów z miastem. Na szczęście kooperacja między obydwoma samorządami jest w tej chwili doskonała. Pierwszym krokiem ze strony administracji Świdnika będzie podjęcie dyskusji z radnymi, którzy są bezpośrednim głosem mieszkańców i zdecydują, czy temat podjąć, czy nie.
– A jakie rozwiązania podobnych problemów dominują w Polsce?
– Różne. Miasto i powiat mogą być wspólnikami szpitala, z przewagą udziałów miasta rozstrzygających podział decyzyjności stron. Zadamy sobie prawdopodobnie wiele pytań. Na ile stać nas wspólnie z powiatem udźwignąć ten dług czy powiat może go zabezpieczyć materialnie, na przykład należącymi do niego działkami. Nie wyobrażam sobie, żeby jedynie miasto przejęło na siebie ciężar finansowy. Zadłużenie ciągle rośnie. Rok temu, kiedy wyszedłem z propozycją, która w moim odczuciu została odrzucona, było to 30 mln zł, dzisiaj jest 70 mln, a za rok może być 100. Z drugiej strony nie możemy nie doceniać siły samorządu w prowadzeniu działalności gospodarczej zaspokajającej potrzeby mieszkańców na nie do końca komercyjnych zasadach. Prosty przykład. Park Avia mógłby oczywiście postawić inwestor prywatny. Tylko, iż bilet wstępu na basen kosztowałby wtedy nie 40, a 140 złotych. Jesteśmy silnym samorządem, z czego wynika chęć i możliwość inwestowania w dziedziny najbardziej interesujące mieszkańców – energetykę cieplną czy bezpieczne, nieprzerwane zaopatrzenie w wodę. Na tym polega nasza umowa społeczna i samorząd. Po to składamy się wspólnie na budżet miasta, żeby zapewnić sobie spokój w obszarach, którymi prywatny biznes choćby się nie zainteresuje. Szpitalem owszem, ale interes społeczny każe nam szukać innych rozwiązań.

46 minut temu
![Tańsze leki i krótsze czekanie na refundację? „Za każdą decyzją stoi człowiek” [WIDEO]](https://www.eostroleka.pl/luba/dane/pliki/zdjecia/2026/clipboard_11-17-2026_01.jpg)








