Wyrok TSUE w sprawie wskaźnika WIBOR. Bitwa o kredyty złotowe wygrana przez banki, wojna jednak wciąż trwa

Wyrok TSUE w sprawie wskaźnika WIBOR. Bitwa o kredyty złotowe wygrana przez banki, wojna jednak wciąż trwa. W czwartek 12 lutego Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w długo wyczekiwanej sprawie pytań prejudycjalnych polskiego sądu dotyczących stosowania przez banki klauzuli zmiennego oprocentowania opartej o wskaźnik referencyjny WIBOR, czyli tzw. kredytów złotowych. I choć w wyroku TSUE rozstrzygnał kilka istotnych kwestii dotyczących tych kredytów, ograniczając w tym zakresie niektóre podstawy podważania stosowanych klauzul, ostatecznie w żaden sposób nie zamknął drogi do dochodzenia przez kredytobiorców swoich roszczeń. Wojna prawna banków z kredytobiorcami złotowymi będzie trwać więc nadal, zmieniając jedynie swój środek ciężkości. Zastosowanie wskaźnika WIBOR nie narusza co do zasady równowagi kontraktowej stron Trybunał rozstrzygnął w sposób jednoznaczny tak naprawdę tylko jedną, aczkolwiek dość istotną kwestię. Odniesienie się w umowie kredytowej przez bank do uznanego na mocy unijnego rozporządzenia jako najważniejszy wskaźnik referencyjny wskaźnika WIBOR, bez przekazania mu szczegółowych informacji dotyczących metodologii jego ustalania, nie stanowi samo w sobie zaniechania obowiązków informacyjnych, a tym samym nie może przesądzać o nieuczciwości takiego zapisu umownego. Zdaniem Trybunału unijne ramy prawne, w jakich funkcjonują od 2018 r. najważniejsze wskaźniki referencyjne, oraz obowiązki informacyjne administratorów tych wskaźników powodują, iż rozsądny, modelowy konsument ma możliwość zrozumienia działania umownego mechanizmu oprocentowania. W tym zakresie stanowisko TSUE jest niewątpliwie zgodne z prezentowanymi twierdzeniami banków w zakresie klauzul zmiennego oprocentowania opartych na wskaźnikach WIBOR. Kredytobiorcy mogą wciąż podważyć klauzulę zmiennego oprocentowania TSUE nie postawiło w tym miejscu jednak kropki, a dodało „ale”. Po pierwsze, wyrok TSUE ma znaczenie tak naprawdę jedynie dla kredytów złotowych zaciągniętych po 2018 r., kiedy to zastosowanie zaczęło mieć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego dotyczące ustalenia kluczowych wskaźników referencyjnych (2016/1011). To na wymogach wprowadzonych przez to rozporządzenie Trybunał oparł bowiem swoje wnioski dotyczące ogólnej oceny wskaźnika WIBOR. Po drugie, Trybunał wskazał, iż sam fakt braku niezgodności wskaźnika referencyjnego z przepisami unijnymi nie powoduje, iż nie istnieje możliwości jego podważenia. Takie podważenie wymagać będzie jednak wskazania w indywidualnej sprawie, iż przekazane kredytobiorcy przez bank informacje na etapie negocjowania umowy kredytowej nie były wystarczające do oceny przez niego ryzyka związanego z zaciągnięciem kredytu opartego na zmiennej stopie procentowej lub do porównania różnych dostępnych na rynku ofert. W związku z tym kredytobiorcy chcący w dalszym ciągu podważyć swoje umowy, będą musieli w sądowym postępowaniu dowodowym wykazać, iż w ich konkretnej sprawie udzielane przez bank informacje nie były pełne, kompletne bądź wprowadzały ich w błąd w zakresie oceny skutków ekonomicznych zawartej umowy. Co dalej z sądowymi sporami o WIBOR? Wyrok ten będzie miał niewątpliwie znaczenie dla dalszych losów kredytów złotowych w polskich sądach. Należy prawdopodobnie spodziewać się spowolnienia w ilości składanych pozwów przez kredytobiorców. Wystąpienie z powództwem przeciwko bankowi w sprawie dotyczącej kredytu złotowego zaciągniętego po 2018 r. będzie niewątpliwie wiązać się z trudniejszym postępowaniem sądowym, a tym samym większym ryzykiem dla kredytobiorcy. Wątpliwe jest jednak, aby przy pozostawionej przez Trybunał uchylonej furtce, sprawy dotyczące klauzul WIBOR miały zupełnie zniknąć z polskich sądów. Na pewno jeszcze nie teraz. Temat ten został opracowany przez Adama Zakrzewskiego, ze wskazaniem na skutki wyroku TSUE w sprawie WIBOR dla kredytów złotowych, możliwości podważenia klauzul zmiennego oprocentowania oraz dalszych sporów sądowych kredytobiorców z bankami. Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy wspiera kredytobiorców oraz przedsiębiorców w analizie umów kredytów złotowych opartych na wskaźniku WIBOR, ocenie obowiązków informacyjnych banku oraz przygotowaniu strategii procesowej w sporach dotyczących klauzul zmiennego oprocentowania. Doradzamy w zakresie dochodzenia roszczeń przeciwko bankom, unieważnienia umowy kredytowej lub eliminacji nieuczciwych postanowień umownych. Zapraszamy do kontaktu z naszym zespołem, aby omówić wpływ wyroku TSUE na Państwa umowę kredytu złotowego, ocenić szanse na skuteczne podważenie WIBOR w sądzie oraz zabezpieczyć swoje interesy w postępowaniu przeciwko bankowi.