WYDARZENIE: Seminarium na temat katastrofy lotniczej z 10 kwietnia 2010 roku

Program spotkania:
• Powitanie uczestników seminarium przez gospodarza miejsca
- Dyrektor Klubu Stańczyka Paweł Ozdoba
• Przejęcie prowadzenia seminarium i przedstawienie programu
- Maria Szonert-Binienda - Juris Doctor USA
• Wprowadzenie do seminarium pt. Inżynieryjne, prawne, polityczne i medialne uwarunkowania stanu bezpieczeństwa państwa w związku z Katastrofą Smoleńską
- dr hab. Jacek Janowski, prof. ucz. PW
Część I. Diagnoza – prezentacja 45 min + 45 min. dyskusja
• Osobliwości działania komisji badających przyczyny, przebieg i skutki katastrofy lotniczej z 10 kwietnia 2010 roku
- dr hab. inż. Piotr Witakowski, em. prof. AGH i ITB
Przerwa
Część II. Analiza - wystąpienia po 15 min + po 15 min dyskusja
• Wnioski z analizy miejsca zdarzenia
- Mgr inż. arch. Tomasz Ziemski – członek Podkomisji Smoleńskiej
Dowód rozstrzygający i rekonstrukcja modelowa
• Wnioski z przygotowania samolotu
- Ms.Sc. Mech. Eng. Glenn Arthur Jørgensen – członek Podkomisji Smoleńskiej, Jak wzmocnić bezpieczeństwo i integralność Polski w świetle Katastrofy Smoleńskiej
• Ślady materiałów wybuchowych na wraku samolotu Tu-154M nr 101 – zanieczyszczenia przypadkowe czy eksplozja?
- Prof. dr hab. Sławomir Szymański – em. prac. Instytutu Chemii Organicznej PAN
• Wnioski końcowe
- Prof. dr inż. Wiesław K. Binienda, F. ASCE –The University of Akron, Civil Engineering
Podsumowanie seminarium – głos po 5 min.
- Prof. dr hab. inż. Grzegorz Jemielita – były Dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej PW,
- Prof. zw. dr hab. Krzysztof Woźniak – Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego,
- Dr hab. Jacek Wójcik – em. prac. Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, Powybuchowy profil sadzy tlenku etylenu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

WPROWADZENIE

"Inżynieryjne, prawne, polityczne i medialne uwarunkowania stanu bezpieczeństwa państwa, w związku z katastrofą smoleńską"

wygłosił dr hab. Jacek Janowski, prof. ucz. PW


1. Katastrofa polskiego samolotu rządowego Tu-154M 10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku w Rosji, w której zginęło 96 osób delegacji państwowej, kościelnej, wojskowej i artystycznej, udających się na rocznicowe obchody upamiętniające mord katyński, wśród których było dwu prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej – urzędujący prezydent Lech Kaczyński i ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, była przełomowym wydarzeniem we współczesnej historii świata, a jej okoliczności do dziś pozostają zagadką, której wyjaśnianie wciąż trwa.

2. Liczne i obiektywnie zdumiewające okoliczności towarzyszące katastrofie, przed jej wystąpieniem, w trakcie jej przebiegu i po jej nastąpieniu, a zwłaszcza w związku z ustalaniem jej przyczyn, zacieraniem po niej śladów i wykorzystywaniem skutków jakie spowodowała, wydają się osobliwe.

3. Całokształt okoliczności towarzyszących katastrofie smoleńskiej oscyluje pomiędzy dwoma scenariuszami: a) oficjalnie obowiązującym – nieszczęśliwego wypadku z decydującym znaczeniem błędów przypisywanych pilotom oraz b) niezależnie podejrzewanym – skalkulowanego zamachu wskazywanego na podstawie licznych faktów i jednoznacznie rozstrzygających dowodów.

4. Zasadniczo za pierwszym scenariuszem stoi państwowy i urzędowy aparat Rzeczypospolitej Polskiej, w postaci Komisji Jerzego Millera i Macieja Laska, oraz Federacji Rosyjskiej, reprezentowany przez Komisję Tatjany Anodiny, natomiast za drugim przemawiają wysiłki badawcze zespołów nie tylko polskich naukowców i dziennikarzy z całego świata.

5. Konsternację opinii publicznej wywołuje czynne zaangażowanie po jednej stronie mainstreamowo-politycznego sporu, utożsamianego z Platformą Obywatelską, w formułowanie absurdalnych założeń i podejmowanie bezprawnych decyzji, jak również zaprzestanie dalszych starań o doprowadzenie do ostatecznego wyjaśnienia przyczyn i wyegzekwowania odpowiedzialności po stronie drugiej, utożsamianej z Prawem i Sprawiedliwością.

6. Narodowo lojalna część polskiego społeczeństwa nie jest w stanie pogodzić się i zrozumieć, jak mogło dojść do zaniechań, w następstwie których przez osiem lat sprawowania przez Prawo i Sprawiedliwość władzy w Polsce nie doprowadzono do ostatecznego ustalenia przyczyn katastrofy i sformułowania stanowiska polskiego państwa, słyszanego i respektowanego na arenie międzynarodowej.

7. Niezależnie od zaboru przez Federację Rosyjską polskiego mienia w postaci szczątków rozbitego samolotu, strona polska dysponowała i przez cały czas dysponuje dziesiątkami dowodów rozstrzygających, które wskazują jednoznacznie na eksplozję jako bezpośrednią przyczynę katastrofy, a mimo to nie wystąpiła do sojuszników z Paktu Północnoatlantyckiego, analogicznie jak uczyniły to Stany Zjednoczone po 11 września 2001 roku.

8. Trwająca do dziś bezczynność i bezradność polskiego państwa wobec Federacji Rosyjskiej, która nie oddaje wraku samolotu, oraz wobec Stanów Zjednoczonych (toczących z Rosją wojnę zastępczą na Ukrainie), które nie ujawniają posiadanych zdjęć satelitarnych czy nagrań z nasłuchu elektronicznego, świadczy nie tylko o niskiej jakości polskiego przywództwa, ale również wielkości siły układu globalnego.

9. Skoro w tej chwili Polska jest lokowana na pierwszej linii potencjalnego konfliktu z Rosją, to euro-amerykańskiemu zachodowi powinny być przydatne smoleńskie okoliczności do dalszego antagonizowania Polaków i Rosjan. Skoro jednak tak się nie dzieje, muszą istnieć o wiele poważniejsze uwarunkowania geostrategiczne, geopolityczne, geoekonomiczne i geotechnologiczne, niż można sobie to wyobrazić na podstawie dotychczasowych działań wojennych na świecie.

10. Zestawiając cztery aspekty – inżynieryjny, prawny, polityczny i medialny smoleńskiej katastrofy, można przyrównać jej zastraszające dla świata znaczenie do zrzucenia bomb atomowych na japońskie miasta w sierpniu 1945 roku, po którym nastał amerykański porządek świata. Po 10 kwietnia 2010 roku konstytuuje się, a raczej jest konstytuowany globalny porządek świata, którego widomą manifestacją są wojny globalnie zintegrowane.

11. Z punktu widzenia bezpieczeństwa Państwa Polskiego, ale również bezpieczeństwa każdego państwa współczesnego, Katastrofa Smoleńska nosząca liczne znamiona zamachu objętego krajową i światową zmową milczenia, stanowi paraliżujące ostrzeżenie oraz obezwładniający imperatyw poza i ponad narodowego układu globalnego, obwieszczającego zamknięcie ery stosunków międzynarodowych, pod groźbą kategorycznego – kognitywno-kinetycznego łamania suwerenistycznych oznak i aspiracji, czego dowodem są wzniecane wojny hegemoniczne jak przeciw Iranowi ostatecznie po to aby się poddał na wzór Wenezueli.

Publikacja za zgodą Organizatora Seminarium CENTRUM BADAŃ GŁĘBOKIEGO RESETU