2 godzin temu
POLSKA24:Czy prezydent Nawrocki zawetował próbę cenzury w internecie? "Wróciło widmo urzędnika cenzora" (VIDEO)
Prezydent podpisał sześć ustaw, jedną zawetował. W dniu 13 listopada 2026 r. Prezydent Rzeczypospolitej Karol Nawrocki podpisał:
ZOBACZ TAKŻE : Karol Nawrocki w Sanoku: „Nie wyślę polskiego wojska na Ukrainę”
Ustawę z dnia 22 października 2026 r. zmieniającą niektóre ustawy w celu wychowania patriotycznego (numer druku sejmowego 671); Ustawę z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o działaniach antyterrorystycznych (numer druku sejmowego 2870); Ustawę z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 2998); Ustawę z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo farmaceutyczne (numer druku sejmowego 3002); Ustawę z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 3074); Ustawę z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (numer druku sejmowego 3186). Jednocześnie Prezydent odmówił podpisania: Ustawy z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 2693). Szanowni Państwo! Każda moja decyzja musi przejść ten sam sprawdzian. Czy służy Polsce? Czy służy Polakom? Czy wzmacnia bezpieczeństwo państwa? Czy pomaga obywatelom? Czy buduje silniejsze instytucje i daje naszej Ojczyźnie lepszą przyszłość? Dlatego nie oceniam ustaw według tego, kto je przygotował. Pytam, czy są dobre dla Polski. Drodzy Państwo, Łącznie w trakcie trwania mojej kadencji podpisałem już 298 ustaw. Zawetowałem 48 ustaw budzących poważne wątpliwości prawne. Spośród tych zawetowanych otrzymałem już kilkanaście poprawionych, które po zaproponowanych przeze mnie zmianach, po wcześniejszym wecie zostały przeze mnie podpisane. Dziś podjąłem decyzję o podpisaniu sześciu kolejnych ustaw. Pierwsza z nich to ta o wychowaniu patriotycznym. Podpis nie zamyka jednak sprawy. Ta ustawa i to zadanie wychowania w duchu miłości do Ojczyzny wymaga dalszych inicjatyw. Potrzebujemy stabilnego finansowania szkół, dobrych programów nauczania i równych szans dla dzieci z wielkich miast i małych miejscowości. Wierzę, iż przy realizacji tej ustawy zostanie uwzględnione doświadczenie naukowców, badaczy, edukatorów i archiwistów z Instytutu Pamięci Narodowej, czyli jedynej takiej instytucji z ponad 25–letnim dorobkiem, dokumentującej najnowszą historię Polski. Podpisałem tę ustawę, choć moją wątpliwość budzi także termin jej wejścia w życie – moim zdaniem powinna zacząć obowiązywać od nowego roku szkolnego, a nie od początku marca – tak, by placówki mogły odpowiednio się przygotować. Nie zamierzając blokować potencjalnie korzystnych rozwiązań, na przykład tych dotyczących szkolnych wycieczek, jednocześnie zapowiadam, iż sam będę chciał zaproponować rozwiązania, które pozwolą uzupełnić te przepisy. W tym miejscu apeluję także o zajęcie się moim projektem ustawy o ustanowieniu Dnia Działacza Opozycji Antykomunistycznej i Osoby Represjonowanej z Powodów Politycznych, mającej na celu ustanowienie 28 czerwca nowym świętem państwowym. Leży on w sejmowej zamrażarce już 138 dzień. Realizacja tego postulatu nic nie kosztuje. Moją akceptację zyskała także ustawa o bezpieczeństwie wydarzeń specjalnych. Państwo musi być przygotowane, zanim pojawi się zagrożenie. Służby muszą wiedzieć, kto odpowiada za konkretne zadania, jak współpracować i jak reagować. W sprawach bezpieczeństwa potrzebujemy procedur, koordynacji i sprawnych instytucji. Nie działania w ostatniej chwili. Prace nad tymi przepisami trwały długo, zbyt długo, ale dzisiaj można je zwieńczyć podpisem. Taką samą decyzję podjąłem w stosunku do ustawy o zachętach audiowizualnych. Polska powinna być miejscem, w którym powstają ambitne produkcje filmowe, rozwijają się polskie talenty i tworzone są nowe miejsca pracy w obszarze kultury. Nowelizacja prawa farmaceutycznego dotycząca regulacji reklamy aptek również zyskała moją aprobatę. Pacjent powinien mieć dostęp do rzetelnej informacji o świadczeniach zdrowotnych i szczepieniach. Farmaceuci wykonują zawód zaufania publicznego, a ich niezależność wymaga ochrony zamiast wszechogarniającego marketingu. Muszę jednak zwrócić uwagę na to, iż absolutnym priorytetem państwa jest ochrona etyki farmaceutycznej oraz stabilności małych, rodzinnych aptek, konkurujących na rynku z wielkimi sieciami aptecznymi. Podpisałem także ustawę dostosowującą polski system VAT do gospodarki cyfrowej. Państwo nie powinno stawiać kolejnych przeszkód tym, którzy pracują, inwestują i tworzą miejsca pracy. Powinno usuwać bariery i pomagać polskim firmom skutecznie konkurować na europejskich rynkach. I wreszcie – nie miałem najmniejszych wątpliwości co do zatwierdzenia ustawy przedłużającej zabezpieczenie terenów pod budowę Centralnego Portu Komunikacyjnego. Strategicznych inwestycji nie można zostawiać w zawieszeniu. CPK to projekt, który ma znaczenie daleko wykraczające poza sam transport. To kwestia infrastruktury, gospodarki, bezpieczeństwa i długofalowych możliwości rozwoju Polski. Dlatego nie możemy pozwolić, by przygotowane tereny inwestycyjne stały się przedmiotem spekulacji i chaotycznej zabudowy. Ale muszę powiedzieć również jasno: doraźne przedłużanie obowiązywania przepisów nie zastąpi całościowej, stabilnej strategii realizacji tej inwestycji. W pierwszym tygodniu mojej prezydentury złożyłem ustawę, która kompleksowo zapewnia realizację CPK. Mijają kolejne miesiące, nic się nie dzieje oprócz tego, iż zmieniają się prezesi spółki a rząd na kolanie poprawia ustawy, których terminy wygasają. Pozoruje ruchy i budowę, zamiast przyjąć zaproponowaną przeze mnie ustawę, która kompleksowo rozwiązuje sprawy dotyczące, tego niezwykle potrzebnego projektu. Tak dla CPK! Wielu Polaków to hasło zjednoczyło i oczekują oni przede wszystkim szybszej i intensywniej pracy nad tym projektem zamiast jego okrajania i blokownia. Niech to mocno wybrzmi: Polska nie potrzebuje pozorów działania. Polska potrzebuje rezultatów. Szanowni Państwo! Podpis Prezydenta nie jest pieczątką stawianą na końcu procesu legislacyjnego. Nie jest nagrodą dla rządu ani gestem wobec opozycji. Jest decyzją, za którą Prezydent odpowiada przed obywatelami i przed Konstytucją. Silne państwo potrzebuje współpracy. Ale kooperacja nie oznacza bezwarunkowej zgody, uleganiu jakiejkolwiek presji. Wymaga rozwagi i uczciwej oceny prawnej. jeżeli prawo jest dobre jest podpis, jeżeli jest złe i uderza w obywateli odpowiedzialnie muszę powiedzieć: weto. Pochyliłem się nad ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną, która ma wdrażać unijny akt o usługach cyfrowych DSA. Od początku pracy nad tym prawem rząd ewidentnie miesza europejski obowiązek z własnym politycznym interesem. Pierwsze moje weto do tych przepisów przyniosło rezultat. Rozdzielono regulacje dotyczące organizacji krajowego systemu stosowania DSA od przepisów ustanawiających procedurę blokowania nielegalnych treści. Presja weta zadziałała i wymusiła poprawę prawa. Dlatego między innymi podpisałem pierwszą ustawę wyznaczającą Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na koordynatora do spraw usług cyfrowych, ta część DSA została wdrożona. Państwo uzyskało ramy instytucjonalne pozwalające wykonywać zadania wynikające z unijnego rozporządzenia. W ramach dalszych prac w rządzie uznano również, moje inne wskazane w wecie poprawki. Wydawało się, iż sprawy idą w dobrą stronę. Jednak na końcowym etapie prac nad drugą ustawą, w Senacie, ponownie rozszerzono kompetencje urzędnicze w zakresie blokowania treści. Wróciło widmo urzędnika cenzora, który będzie podejmował decyzję co wolno, a czego nie wolno w Internecie. Rolą urzędnika nie jest ferowanie wyroków o tym czy dana treść była przestępstwem czy nie. To jest wyłączna kompetencja wymiaru sprawiedliwości i niezawisłych sędziów. Nie mogę także pominąć, tego jak uzasadniono powrót do przepisów, które w zasadzie wypełniają znamiona cenzury prewencyjnej. Rząd postanowił w sposób karygodny, wykorzystać do tego serię tragicznych ataków nożowników w polskich szkołach. Połączył te dwa tematy, argumentując, iż brak krajowych przepisów o blokowaniu treści utrudnia służbom działania. Co interesujące w kolejnych dniach aktywnie działano, wyszukiwano i ograniczano takie treści przy pomocy już istniejących przepisów. To było kolejne kłamstwo. Wykorzystano tragedię, zastosowano szantaż emocjonalny, by przepchnąć przepisy, które dają rządowi w zasadzie arbitralną kontrolę i możliwość decydowania o tym, co możemy, a czego nie możemy mówić, pisać czy publikować. Tu trzeba też przypomnieć, iż państwo ma już narzędzia przeciwko treściom terrorystycznym. Rozporządzenie 2021/784 przewiduje usunięcie takich treści albo zablokowanie dostępu w ciągu godziny od otrzymania nakazu, zostało to do polskiego prawa wdrożone. Rząd nie może się więc zasłaniać argumentem bezpieczeństwa. Ma już bowiem procedury, które dają mu pełne pole do skutecznego działania. Jeszcze raz przypomnę, iż sprawa październikowej tragedii pokazała, iż służby, o ile chcą, potrafią skutecznie korzystać z istniejących instrumentów prawnych i nie potrzebują do tego żadnych dodatkowych ustawowych zmian. Tej ustawy nie można również czytać bez bieżącego tła wydarzeń w państwie polskim. Dziś Prokuraturą kieruje minister, osobiście wydający polecenia wszczynania politycznych śledztw. Mamy deklarację premiera o tym, iż prawo będzie stosowane tak jak on – pan premier – je rozumie. Jak ta doktryna wygląda w praktyce widzimy ostatnio przy bezprecedensowym siłowym przejęciu Trybunału Konstytucyjnego. To wszystko tworzy niepokojący kontekst dla tych przepisów. Rodzi uzasadnione obawy obywateli, iż to ma być prawo cenzorskie, ograniczające wolność słowa a nie zabezpieczające przed realnymi przestępstwami. Ustawa zawiera rozwiązania nieproporcjonalne względem chronionych wartości. Przewidziano możliwość wpisania całej domeny do rejestru blokad. Z powodu pojedynczego nielegalnego komentarza zablokowany zostanie cały serwis informacyjny, publicystyczny czy edukacyjny, co stanowi rażące naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności wyrażonej w artykule 31 ustęp 3. Będziemy te platformy wyłączali – powiedział otwarcie minister cyfryzacji w odniesieniu do serwisów internetowych, na których funkcjonuje codziennie kilkanaście milionów Polaków. Czyli potwierdza wprost, iż będą decydować nie tylko o blokowaniu treści niezgodnych z prawem, ale właśnie o wyłączaniu całych platform i serwisów. Sama możliwość zablokowania całego serwisu lub platformy stanowiłaby potężne narzędzie nacisku politycznego na platformę lub serwis, pozwalając wpływać na politykę moderacji w pożądanym przez urzędników władzy kierunku. W zasadzie rząd mówi: nie chcesz się podporządkować naszej woli, to może zablokujemy ci całą domenę i nikt w Polsce nie skorzysta już z twoich usług, co ty na to? Władza, która źle rządzi zawsze będzie chciała ograniczenia niewygodnej dla siebie dyskusji. Polacy mają prawo nie bać się pytać i mówić o absurdalnych cenach paliwa, fatalnej polityce zdrowotnej, edukacyjnej czy gigantycznym deficycie budżetowym. Mają prawo rozliczać rząd z afer w szpitalach i kradzieży środków z pomocy dla powodzian. Polacy mogą czuć niepokój, gdy wiceminister odpowiedzialny za walkę z dezinformacją udostępnia grafikę wygenerowaną przez AI, a wypowiedzi szefa MSWiA budzą zarzuty dezinformacji, zamiast przynosić rzetelne wyjaśnienia co zawodzi w zapewnieniu bezpieczeństwa. Bezpieczeństwo obywateli nie może być pretekstem do osłabiania ich wolności. Państwo ma obowiązek zwalczać pedofilię, przemoc, groźby i działalność przestępczą w Internecie. Ma dziś do tego narzędzia. Ale państwo ma również obowiązek chronić wolność słowa, prawo do krytyki władzy i niezależność debaty publicznej. Nie wolno budować fałszywego wyboru: albo bezpieczeństwo, albo wolność obywateli. Odpowiedzialne państwo musi zapewnić i wyważyć jedno i drugie. Zasadniczym problemem tej ustawy nie jest deklarowany cel, ale sposób jego realizacji. Pod hasłami bezpieczeństwa powstaje bowiem mechanizm, który przyznaje organom administracji publicznej, rządowi możliwość podejmowania decyzji o blokowaniu określonych treści w Internecie. To kompetencja szczególnie wrażliwa. Jej nadużycie może prowadzić do ograniczenia debaty publicznej, a kontrola sądowa następująca dopiero po wydaniu decyzji, nie zawsze będzie w stanie naprawić wyrządzone szkody. Walka z wykorzystywaniem dzieci, rozpowszechnianiem materiałów przedstawiających ich krzywdzenie oraz przemocą w Internecie jest bezwzględnym obowiązkiem państwa. Jednak właśnie dlatego nie można stawiać argumentów zamykających dyskusję o konstytucyjnych gwarancjach. Obowiązują już przepisy karne służące zwalczaniu takich przestępstw. Istnieją również odrębne unijne mechanizmy szybkiego reagowania na treści terrorystyczne. Artykuł 54 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gwarantuje wolność wyrażania poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Zakazuje również cenzury prewencyjnej środków społecznego przekazu. Konstytucyjna wolność słowa nie jest przeszkodą w skutecznym działaniu państwa. Jest granicą, której skuteczne państwo musi przestrzegać. Dlatego postanowiłem zawetować kontrowersyjną ustawę o świadczeniu usług drogą elektroniczną wdrażającą unijny akt o usługach cyfrowych DSA. Ta ustawa w normalnych warunkach mogłaby trafić do oceny przez Trybunał Konstytucyjny. Ale dziś Trybunału nie ma, trzeba go dopiero odbudować. Weto było więc jedyną możliwością. Szanowni Państwo, Nie będę ulegał żadnym szantażom rządzących. Tym bardziej jeśli, zakładnikami ma być bezpieczeństwo i wolność. To niemoralne i nieakceptowalne działanie. Państwo ma dziś szeroką paletę możliwości, by chronić obywateli przed przestępcami. Musi mieć tylko wolę, siłę i umiejętność, by z nich skutecznie korzystać. jeżeli potrzebuje ich wzmocnienia niech przygotuje odpowiednie propozycje. Te, które dziś wetuję nie są poprawą bezpieczeństwa, ale próbą nadużycia władzy, by zabezpieczyć własne polityczne interesy. Silne państwo potrafi powstrzymać przestępcę. Państwo praworządne potrafi również powstrzymać samo siebie. I właśnie tej równowagi trzeba tu strzec. Szanowni Państwo! Władza przemija. Rządy się zmieniają. Większości parlamentarne przychodzą i odchodzą. Polska musi trwać. Miliony Polaków, każdego ranka wstają do pracy, wychowują dzieci, płacą podatki i oczekują od swojego państwa jednego: żeby działało mądrze, uczciwie i odpowiedzialnie. To po to tworzymy prawo. Nie wolno mylić siły państwa z siłą politycznej większości. Nie wolno mylić interesu Rzeczypospolitej z interesem jakiegokolwiek obozu politycznego. Naszym wspólnym zadaniem jest zbudować państwo silne prawem. Silne instytucjami. Silne zaufaniem obywateli. Dziękuję Państwu za uwagę. Źródło: prezydent.pl
![Tego kierowca się nie spodziewał! Nietypowa kolizja na ulicy Ostrowskiej [WIDEO, ZDJĘCIA]](https://www.eostroleka.pl/luba/dane/pliki/zdjecia/2026/903433719_1381744353848522_4030132630346942746_n.jpg)
