Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w 2026 roku przeniesiona na 2 maja

W tym roku główne uroczystości ku czci Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski odbędą się na Jasnej Górze w sobotę 2 maja, a nie jak zwykle 3 maja. Powodem jest zbiegnięcie się 3 maja z V Niedzielą Wielkanocną.

Uroczystość NMP Królowej Polski ustanowił papież Benedykt XV w 1920 roku na prośbę polskich biskupów. Święto ma głębokie korzenie w polskiej historii i tradycji maryjnej. Nawiązuje zarówno do Ślubów Lwowskich króla Jana Kazimierza z 1656 roku, jak i do Konstytucji 3 Maja oraz aktu oddania Polski opiece Maryi po odzyskaniu niepodległości.

Geneza tytułu „Królowa Polski”

Kult maryjny na ziemiach polskich był bardzo silny już w średniowieczu. Matka Boża uznawana była za szczególną Patronkę i Opiekunkę Królestwa. Jan Długosz nazywał Ją „Panią świata i naszą”, a Bogurodzica od XV wieku pełniła funkcję nieoficjalnego hymnu państwowego.Po raz pierwszy Maryja została wprost nazwana Królową Polski podczas objawienia, którego w 1608 roku w Neapolu doświadczył włoski jezuita o. Juliusz Mancinelli. Maryja miała wówczas powiedzieć: „A czemu mnie Królową Polski nie zowiesz? Ja to Królestwo wielce umiłowałam i wielkie rzeczy dlań zamierzam, ponieważ osobliwą miłością ku Mnie pałają jego synowie”.

Treść objawień rozpowszechnił na terenie Rzeczypospolitej książę Albrecht Radziwiłł, wielki kanclerz litewski.Śluby Lwowskie Jana KazimierzaKulminacyjnym momentem stało się 1 kwietnia 1656 roku. W lwowskiej katedrze, przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej, król Jan Kazimierz złożył uroczyste śluby, w których obrał Maryję za „Patronkę swoją i Królowę państw swoich”. Zobowiązał się jednocześnie szerzyć Jej cześć, wystarać się o ustanowienie święta oraz dbać o sprawiedliwość społeczną, w tym o los chłopów.

Podczas ceremonii dodano do litanii wezwanie „Królowo Korony Polskiej, módl się za nami”, które trzykrotnie powtórzyli biskupi i senatorowie.Koronacja na Jasnej Górze i dalsze dziejeW 1717 roku koronacja jasnogórskiego obrazu Matki Bożej została uznana za symboliczną koronację Maryi na Królową Polski.W czasach niewoli narodowej śluby Jana Kazimierza były kilkakrotnie odnawiane – m.in. w 1856 roku w Paryżu przez ks. Aleksandra Jełowickiego i środowisko związane z Adamem Mickiewiczem, a później przez św. Józefa Bilczewskiego we Lwowie w 1904 roku. Papież Pius X w 1908 roku zezwolił na umieszczenie wezwania „Królowo Polski” w Litanii Loretańskiej oraz ustanowił święto dla diecezji lwowskiej.

Ustanowienie święta dla całej Polski

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Episkopat Polski zwrócił się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o wprowadzenie ogólnopolskiego święta. Papież Benedykt XV zatwierdził je 14 stycznia 1920 roku.W obliczu zagrożenia bolszewickiego w 1920 roku Polacy ponownie odwoływali się do opieki Maryi. Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej („Cud nad Wisłą”) 15 sierpnia 1920 roku wielu uznało za odpowiedź na te modlitwy.W 1925 roku papież Pius XI rozszerzył święto na wszystkie diecezje w Polsce, wyznaczając je na 3 maja, aby podkreślić związek z Konstytucją 3 Maja.

Odnowa ślubów w XX wieku

Wielkim orędownikiem odnowy ślubów narodu był prymas August Hlond. W 1936 roku na Jasnej Górze uczyniła to młodzież akademicka. Po wojnie, 8 września 1946 roku, milion wiernych dokonał na Jasnej Górze Aktu Ofiarowania Niepokalanemu Sercu Maryi.W 300. rocznicę Ślubów Lwowskich (1956) nową formułę ślubów opracował internowany w Komańczy prymas Stefan Wyszyński. 26 sierpnia 1956 roku na Jasnej Górze Polacy uroczyście ślubowali:„Przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy, aby Polska była rzeczywistym Królestwem Twoim…”