Kalinik, Przerwaniec i Sokorzyna to trzy nowe rezerwaty przyrody, w których chronione będą cenne krajobrazy starorzeczy w Dolinie Bugu. Położone w obrębie Parku Krajobrazowego Podlaski Przełom Bugu należą do najmniej zmienionych przez człowieka terenów nadrzecznych w Polsce i są istotną ostoją ptactwa wodnego oraz gatunków wędrownych.
Dolina Dolnego Bugu – przyrodniczy skarb na wschodnim krańcu Polski
Nowe rezerwaty o łącznej powierzchni prawie 220 ha utworzone zostały decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie. Wszystkie trzy chronione obszary znajdują się na terenie gminy Janów Podlaski, słynącej z hodowli koni czystej krwi arabskiej i położonej zaledwie 4 km od granicy z Białorusią. Ich ustanowienie ma na celu zachowanie mozaikowości krajobrazu Doliny Dolnego Bugu.
Bug jest rzeką wyjątkową w skali Polski i całej Europy Środkowej, a to z powodu zachowania naturalnego, nieregulowanego charakteru rzeki nizinnej. Jego meandrujące koryto tworzy starorzecza, łachy i wyspy, które stały się siedliskami cennych zbiorowisk roślinnych oraz ostoją licznych ptaków. Dolina Dolnego Bugu pełni funkcję ważnego korytarza ekologicznego o znaczeniu międzynarodowym.
Nowe rezerwaty, czyli mozaika krajobrazów nadrzecznych
Rezerwat przyrody Kalinik ma powierzchnię 168,5 ha i położony jest bezpośrednio nad rzeką Bug, na wschód od miejscowości Bubel Stary i Gnojno. W jego granicach znajdują się terasy zalewowe, z których zboczy wypływają źródła – najciekawsze z nich funkcjonuje na zasadzie studni artezyjskiej.
Bogatą szatę roślinną rezerwatu Kalinik tworzą murawy napiaskowe oraz zbiorowiska wodne i bagienne, w ramach których na szczególną uwagę zasługują grążel żółty, kruszczyk błotny, kukułka plamista i goździk kosmaty. Nad rzeką potwierdzono również obecność niemal 100 gatunków ptaków oraz 46 gatunków motyli dziennych.
Rezerwat przyrody Przerwaniec obejmuje starorzecza w okolicach miejscowości Woroblin. Dzięki zaniechaniu prowadzenia w tej okolicy gospodarki leśnej zachowały się tu cenne łęgi dębowo-wiązowo-jesionowe, wierzbowo-topolowe i olszowo-jesionowe oraz grądy. Wiek wielu lokalnych drzew przekracza 150 lat.
Nieco inny charakter ma rezerwat Sokorzyna, w którym dominują grądy i drzewostany sosnowe, ze szczątkowymi pozostałościami łęgów. I tutaj można spotkać ponad stuletnie drzewa, a cały obiekt znajduje się w granicach dwóch obszarów Natura 2000: Doliny Dolnego Bugu oraz Ostoi Nadbużańskiej.
To nie koniec tworzenia rezerwatów na Lubelszczyźnie
RDOŚ w Lublinie nie spoczywa na laurach i zapowiada utworzenie kolejnych rezerwatów przyrody – na całej Lubelszczyźnie jest ich już ponad 100. w tej chwili prowadzone są konsultacje społeczne dotyczące dwóch kolejnych obiektów:
- rezerwatu Skrzypowy Dół w Opolu Lubelskim, z wartościowymi lasami grądowymi i cennymi okazami botanicznymi runa leśnego;
- rezerwatu Pożarnica, obejmującego jeden z najlepiej zachowanych fragmentów torfowisk Puszczy Solskiej.
Przypomnijmy, iż na początku maja w Puszczy Solskiej wybuchł pożar, który strawił łącznie ponad 1100 h lasów. Jak poinformowały Lasy Państwowe, odbudowa zniszczonych drzewostanów potrwa dziesiątki lat. To jeszcze jeden powód, dla którego najcenniejsze fragmenty przyrodnicze warto obejmować ścisłą ochroną.
zdj. główne: RDOŚ w Lublinie

1 godzina temu












![Dzieciątko Jezus w koszulce reprezentacji. Czy Meksykanie przesadzili? [FELIETON]](https://misyjne.pl/wp-content/uploads/2026/06/mid-epa13040247.jpg)

