„To nie jest żadna legenda dobudowywana do jego życia”. Andrzej Nowak o książce „Skąd się wziął Karol Nawrocki”

Serwis Niezależna.pl informuje o rozmowie Andrzeja Nowaka, autora książki „Skąd się wziął Karol Nawrocki”, z Michałem Rachoniem w Telewizji Republika. Rozmowa dotyczyła samej publikacji, a także wspomnień prezydenta, które – według Nowaka – pokazują nie tyle „legendę”, ile realny wysiłek i tempo pracy przełożone na drogę do studiów i kariery.

Redaktor Michał Rachoń zwrócił uwagę na fragment książki związany z 1 września 2009 roku. Jak opisano, do Sopotu przyjechali wówczas m.in. Donald Tusk oraz Władimir Putin, w Gdańsku przemawiał Lech Kaczyński, a w sopockim Grand Hotelu pracował wtedy – jeszcze jako student – Karol Nawrocki. W rozmowie pojawił się też wątek, iż przy tak intensywnym planie obowiązków Nawrocki skupiał się głównie na swojej pracy i nauce, a nie na otoczce związanej z politycznymi i medialnymi wydarzeniami.

Praca, studia i zderzenie z „prozą życia”

Andrzej Nowak podkreślał, iż według niego najbardziej istotna część historii Nawrockiego dotyczy doświadczenia młodego człowieka, który stara się torować sobie drogę w bardzo trudnych warunkach. Zwrócił uwagę, iż w okresie studiów i pracy nie było miejsca na beztroskę ani czas towarzyski – Nawrocki miał, jak mówił Nowak, „zarabiać na siebie” oraz wspierać rodzinę.

Autor wskazywał, iż perspektywa Nawrockiego nie polegała na fascynacji światem, z którym stykał się zawodowo. Nowak akcentował, iż prezydent nie miał – w jego ocenie – „przejąć” tego środowiska dla siebie, tylko pozostawał przy realnych obowiązkach. W tym kontekście pojawiło się także jego stanowisko, iż to nie była legenda, a konieczność: praca na rzecz rodziny i odpowiedzialność, która pojawia się na kolejnych etapach życia.

Postaci ze świata polityki i rozrywki

W rozmowie odwołano się do tego, kogo miał spotykać Nawrocki podczas pracy. Andrzej Nowak wymienił m.in. Władimira Putina, Marylę Rodowicz oraz zespół Boney M, zaznaczając jednocześnie, iż nie wszystkie osoby zostały podane z nazwiska.

Całość dyskusji miała – jak wynika z relacji – prowadzić do wniosku, iż kluczową rolę odgrywa nie sama „otoczka” i obecność znanych nazwisk, ale sposób przeżywania codzienności: obowiązki, presja i to, iż kariera nie wyrastała z przywilejów, ale z pracy oraz konsekwencji w trudnych okolicznościach.