1 godzina temu
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej odpowiedziało na interpelację Pauliny Matysiak dotyczącą świadczenia wspierającego dla osób przebywających w prywatnych, pełnopłatnych placówkach opieki. Resort przyznał, iż postulowana zmiana przepisów jest ponownie analizowana, ale powołał się na brak możliwości zwiększania wydatków budżetu państwa. Posłanka nie uznaje tej odpowiedzi za wystarczającą i kieruje kolejną interpelację — tym razem z pytaniami o konkretne koszty, liczbę osób i termin decyzji.
Ministerstwo: zmiana jest analizowana, ale problemem są finanse
W odpowiedzi na wcześniejszą interpelację Pauliny Matysiak ministerstwo podtrzymało, iż osoby umieszczone w placówkach wskazanych w art. 5 ustawy o świadczeniu wspierającym są w tej chwili wyłączone z prawa do tego świadczenia. Resort wskazał jednocześnie, iż celem świadczenia ma być m.in. umożliwienie osobom z niepełnosprawnościami pozostania we własnym środowisku, a nie finansowanie pobytu w instytucjach.
Ministerstwo podało też, iż w placówkach „tego typu” przebywa około 100 tys. osób, a przyznanie im świadczenia wspierającego oznaczałoby dodatkowe wydatki na poziomie kilku miliardów złotych rocznie.
Na końcu odpowiedzi resort poinformował jednak, iż postulowana przez Paulinę Matysiak zmiana jest ponownie analizowana. Zastrzegł przy tym, iż Minister Finansów i Gospodarki wskazuje w tej chwili na brak możliwości wprowadzania rozwiązań, które zwiększałyby wydatki z budżetu państwa.
O jakim wzroście wydatków adekwatnie mówimy?
Problem w tym, iż wcześniejsza interpelacja nie dotyczyła wszystkich mieszkańców wszystkich placówek objętych art. 5. Paulina Matysiak pytała o znacznie węższą grupę: osoby przebywające w prywatnych, pełnopłatnych placówkach całodobowej opieki, których pobyt nie jest finansowany przez państwo ani samorząd.
Dlatego ogólne wskazanie na „kilka miliardów złotych” nie odpowiada na podstawowe pytanie: ile kosztowałoby objęcie świadczeniem właśnie tej grupy?
W ponownej interpelacji posłanka pyta więc, jaki byłby rzeczywisty roczny koszt takiej zmiany oraz ilu osób miałaby ona dotyczyć. Chce też ustalić, czy wskazywana przez ministerstwo kwota kilku miliardów złotych odnosi się do wszystkich osób przebywających w placówkach wymienionych w art. 5, czy rzeczywiście do mieszkańców prywatnych placówek opłacanych w całości ze środków własnych.
Co z wyrokiem sądu?
W odpowiedzi ministerstwa zabrakło również odniesienia do wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 2 czerwca 2026 r. Sąd zmienił decyzję ZUS i przyznał świadczenie wspierające osobie przebywającej w prywatnej placówce całodobowej opieki.
W uzasadnieniu zwrócono uwagę, iż placówka działała na zasadach komercyjnych, bez finansowania ze środków publicznych, a więc przyznanie świadczenia nie prowadziło do podwójnego finansowania kosztów opieki. Sąd wskazał także na problem nierównego traktowania osób znajdujących się w podobnej sytuacji życiowej, ale korzystających z różnych form opieki.
Paulina Matysiak ponownie pyta więc ministerstwo, czy ten wyrok został przeanalizowany i czy przedstawiona w nim argumentacja zostanie uwzględniona przy pracach nad zmianą art. 5.
Teraz potrzebne są liczby i termin
Nowa interpelacja ma przede wszystkim doprowadzić do uzyskania konkretnej odpowiedzi. Posłanka chce wiedzieć nie tylko, czy zmiana jest „analizowana”, ale kiedy ta analiza się zakończy i kiedy zapadnie decyzja, czy rozwiązanie dotyczące prywatnych, pełnopłatnych placówek znajdzie się w projekcie nowelizacji.
Zdaniem Pauliny Matysiak dyskusja nie może kończyć się na ogólnym powołaniu na koszty dla budżetu. jeżeli właśnie finanse mają być główną przeszkodą, ministerstwo powinno wskazać, ilu osób dotyczy problem i jaki byłby rzeczywisty koszt objęcia ich świadczeniem.
Rodziny, które samodzielnie ponoszą pełne koszty całodobowej opieki, czekają już nie na kolejną zapowiedź analizy, ale na konkretną decyzję.
