21-letnia działaczka Młodzieży Wszechpolskiej z Zamościa odpowiada przed sądem za przemówienie na manifestacji przeciwko masowej imigracji. 17 listopada sąd okręgowy, rozpatrując apelację, zdecydował o nowej opinii językoznawcy. Redakcja Dziennika Narodowego mówi wprost: sprzeciw wobec imigracji to nie przestępstwo.
W Zamościu od ponad roku trwa proces, który powinien zaniepokoić każdego, komu leży na sercu wolność słowa. Na ławie oskarżonych siedzi 21-letnia Oliwia Olejniczak, liderka zamojskiej Młodzieży Wszechpolskiej, studentka i młoda matka. Zarzut: publiczne nawoływanie do nienawiści (art. 256 § 1 Kodeksu karnego). Powód: przemówienie na manifestacji przeciwko masowej imigracji.
Wiec, donos, akt oskarżenia
19 lipca 2025 r. na Rynku Wielkim w Zamościu odbyła się manifestacja „Stop imigracji” zorganizowana przez Konfederację. Oliwia Olejniczak mówiła wtedy o strachu przed przestępczością, o bezpieczeństwie swojego dziecka i o tym, iż nie chce, by do jej miasta trafiali ludzie, którzy nie szanują naszego prawa. Według relacji z wiecu wołała: „Jestem mamą, jestem Polką” i „Boję się o przyszłość mojego dziecka”.
Według Młodzieży Wszechpolskiej zawiadomienie do prokuratury złożyła kilka godzin po manifestacji działaczka Polski 2050. Prokuratura Rejonowa w Hrubieszowie skierowała sprawę do sądu. Oliwia Olejniczak nie przyznała się do winy.
16 lipca 2026 r. Sąd Rejonowy w Zamościu uznał ją za winną. Wymierzył 3 tys. zł grzywny i nakazał wywiesić wyrok na tablicach ogłoszeń sądu i Urzędu Miasta Zamość na pół roku. Uzasadnienie tego środka mówi samo za siebie: wyrok ma pokazać lokalnej społeczności, iż takie wypowiedzi są potępiane. To nie jest kara dla jednej osoby. To ostrzeżenie dla wszystkich, którzy chcieliby wyjść na rynek z podobnym transparentem.
„Polak w Polsce gospodarzem” jako dowód winy?
Młodzież Wszechpolska i środowiska wspierające oskarżoną relacjonują, iż w ustnym uzasadnieniu wyroku sąd wskazał m.in. na hasło „Polak w Polsce gospodarzem”. Wskazał też na słowa „to mogłaś być ty”. Te ostatnie odnosiły się do głośnej tragedii 24-letniej Klaudii z Torunia, zaatakowanej w czerwcu 2025 r. w parku Glazja. Za jej zabójstwo obywatel Wenezueli został skazany na 25 lat więzienia.
Akt oskarżenia obejmuje także inne, ostrzejsze sformułowania z tego wystąpienia. Ich ocenę zostawiamy sądowi, który powinien opierać się na rzetelnej i bezstronnej opinii. Ale jeżeli w wyroku skazującym pojawia się hasło, pod którym 11 listopada 2026 r. przez Warszawę przeszły setki tysięcy ludzi, to problem nie dotyczy już jednej młodej kobiety z Zamościa. Dotyczy granic tego, co w Polsce wolno powiedzieć o własnym kraju.
Redakcja Dziennika Narodowego wyraża stanowczy sprzeciw wobec takiego traktowania obywatelki, która publicznie, bez przemocy, w czasie legalnej manifestacji wyraziła troskę o bezpieczeństwo swojej rodziny i swojego miasta. Sprzeciw wobec polityki migracyjnej państwa to pogląd polityczny. Nie jest przestępstwem. o ile prokuratura i sądy zaczną traktować go jak przestępstwo, debata o imigracji zostanie zastąpiona strachem przed zarzutami.
Apelacja: sąd chce nowej opinii językoznawcy
Wyrok jest nieprawomocny. Oskarżoną bronią bezpłatnie dwie adwokatki z Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris: adw. Magdalena Majkowska, członek zarządu instytutu, i adw. Magdalena Leszczyńska z jego Centrum Interwencji Procesowej. Zaskarżyły wyrok w całości i domagają się uniewinnienia.
W apelacji wytykają sądowi m.in. to, iż oparł się w dużej mierze na zeznaniach jednej dziennikarki zaangażowanej w lokalny spór, iż uznał spontaniczne wystąpienie za przygotowane i iż zrównał krytykę polityki migracyjnej z nawoływaniem do nienawiści wobec konkretnych osób. „Nie wykazano żadnych konkretnych negatywnych następstw tej wypowiedzi” – podkreśla adw. Leszczyńska. „Prawo karne nie może być zaś narzędziem cenzury politycznej” – dodaje adw. Majkowska.
Szczególnie bulwersuje historia opinii biegłego, na której prokuratura oparła akt oskarżenia. Kosztowała ok. 5 tys. zł, a jej autor zamiast analizy językowej miał wzywać organy ścigania i sądy do „szybkiego i skutecznego” karania takich wypowiedzi. Bezkarność miałaby według niego czynić Polskę „zacofanym państwem”. Jak przypomina Kamil Mroczek, choćby sąd rejonowy uznał tę opinię za stronniczą i ją pominął, a mimo to skazał młodą matkę za słowa wypowiedziane na legalnym wiecu. Mroczek nazywa całą sprawę „klasyczną próbą cenzury”.
We wtorek 17 listopada 2026 r. sprawą zajął się Sąd Okręgowy w Zamościu. Obrona ponownie zakwestionowała tę opinię jako wykraczającą poza analizę języka. Sąd przyjął wniosek i dopuści dowód z opinii nowego biegłego językoznawcy. Ten ma odpowiedzieć m.in. na pytanie, czy okrzyk „Polak w Polsce gospodarzem” może być nawoływaniem do nienawiści. Rozprawę odroczono bez wyznaczenia nowego terminu.
Jak podała Młodzież Wszechpolska, 17 listopada przed sądem okręgowym sprawę Oliwii reprezentowali mec. Magdalena Majkowska i mec. Bartosz Malewski, prezes Stowarzyszenia Marsz Niepodległości. Malewski to adwokat, który od lat broni w sądach wolności słowa i zgromadzeń, współpracuje z Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris, a wcześniej był wiceprezesem Młodzieży Wszechpolskiej. W imieniu stowarzyszenia prawnicy złożyli wniosek o dopuszczenie go do postępowania jako przedstawiciela organizacji społecznej, bo sprawa dotyczy granic debaty publicznej. „Nie damy zakneblować ust Polakom!” – napisała po rozprawie Młodzież Wszechpolska, deklarując solidarność z Oliwią i jej rodziną. Pod hasłem „Polak w Polsce gospodarzem” szedł przecież tegoroczny Marsz Niepodległości. Przeciągającą się procedurę skrytykował wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak. Piotr Zduńczyk, wiceprezes Ruchu Narodowego w województwie lubelskim, przypomniał, iż oskarżona może liczyć na dalsze wsparcie prawników.
Prawo narodu do obrony
Za tą sprawą stoi pytanie szersze niż jeden wyrok. Czy Polacy mają prawo głośno mówić, iż nie zgadzają się na masową imigrację? Odpowiedź musi brzmieć: tak. Państwo istnieje po to, by chronić swoich obywateli: ich bezpieczeństwo, ich kulturę i ich prawo do decydowania o tym, kto i na jakich warunkach osiedla się w ich kraju. Kontrola granic, selekcja przyjezdnych, konsekwentne wydalanie tych, którzy łamią prawo, i jawna debata o skali imigracji nie są przejawami nienawiści. To podstawowe obowiązki odpowiedzialnej władzy.
Zachodnia Europa pokazała, dokąd prowadzi polityka, w której o migracji decydują urzędnicy, a krytyków ucisza się oskarżeniami o mowę nienawiści. Polska nie musi powtarzać tych błędów. Pierwszym warunkiem jest to, by obywatel, który staje na rynku i mówi „boję się o przyszłość mojego dziecka”, był wysłuchany, a nie ścigany.
Sprawa Oliwii Olejniczak jeszcze się nie skończyła. Będziemy ją śledzić.









