Rynek LNG i bioLNG w Polsce – analiza i perspektywy

4 godzin temu

Rok 2025 okazał się czasem znaczących osiągnięć w zakresie logistyki i wykorzystania skroplonego gazu ziemnego w Polsce. Terminal w Świnoujściu umocnił pozycję kluczowego węzła dostaw, a rosnąca liczba instalacji off-grid i flot ciężarowych napędzanych gazem potwierdziła, iż LNG staje się ważnym elementem krajowej transformacji energetycznej. Jednocześnie coraz wyraźniej widać, iż dalszy rozwój rynku – zwłaszcza w kierunku bioLNG – będzie zależeć od stworzenia realnych mechanizmów wsparcia i stabilnych regulacji.

Terminal w Świnoujściu odpowiadał w 2025 r. za obsługę około 9 tys. rocznych załadunków cystern. Oznacza to, iż na rynek trafiło stąd blisko 162 tys. t LNG, co odpowiada ok. 2,27 mln MWh energii. Import morski jest jednocześnie uzupełniany przez krajowe instalacje skraplania zlokalizowane w Odolanowie i Grodzisku Wielkopolskim.

Te dwie jednostki, bazujące na rodzimym wydobyciu, wytwarzają łącznie ok. 60 tys. t LNG rocznie (ok. 840 tys. MWh), pełniąc tym samym funkcję stabilizatora dostaw szczególnie istotnego dla regionów południowych i zachodnich.

JUŻ DZISIAJ ZAPISZ SIĘ NA KONGRES BIOMETANU 2026!

Sektor przemysłowy pozostający poza siecią gazową, określany jako off-grid odpowiadał w 2025 r. za zużycie ok. 130 tys. t LNG (ok. 1,82 mln MWh). Całość tego wolumenu dostarczana jest, z wykorzystaniem cystern kriogenicznych, do zakładowych instalacji regazyfikacyjnych. Największym odbiorcą gazu pozostaje branża spożywcza i mleczarska, dla której LNG jest paliwem zapewniającym wymaganą czystość w procesach technologicznych (pasteryzacja, suszenie rozpyłowe czy praca kotłowni parowych).

Istotną grupę użytkowników stanowi również przemysł ceramiczny i szklarski – zwłaszcza tam, gdzie konieczne jest utrzymanie stabilności parametrów pieców tunelowych. W coraz większej liczbie zakładów LNG jest również wykorzystywane w układach kogeneracyjnych, umożliwiających jednoczesną produkcję ciepła technologicznego i energii elektrycznej, co istotnie zmniejsza ślad węglowy w porównaniu do paliw stałych.

Łączny wolumen LNG dostarczony na polski rynek drogowy osiągnął w 2025 r. ok. 350 tys. t, co odpowiada 4,9 mln MWh energii

Transport stymuluje popyt na LNG

Równolegle dynamicznie rozwija się segment transportu ciężkiego, który pozostaje głównym czynnikiem zwiększającym popyt na LNG. Szacuje się, iż po polskich drogach porusza się w tej chwili około 4,5-5 tys. ciężarówek napędzanych gazem. Roczne zapotrzebowanie tego segmentu kształtuje się na poziomie ok. 140 tys. t LNG, czyli ok. 1,960 mln MWh.

Wsparciem dla dalszego rozwoju rynku jest krajowa infrastruktura obejmująca ponad 30 stacji tankowania LNG, zlokalizowanych wzdłuż najważniejszych korytarzy transportowych, w tym osi TEN-T. Rosnąca popularność flot gazowych wynika również z rosnącego znaczenia celów dekarbonizacyjnych – przewoźnicy podejmują działania zgodne z oczekiwaniami odbiorców usług transportowych i wymogami regulacyjnymi dotyczącymi redukcji emisji w łańcuchach dostaw (Scope 3).

Cel – obniżenie ceny bioLNG

Na tle dynamicznego rozwoju technologii i infrastruktury widoczne staje się jednak zróżnicowanie cenowe pomiędzy tradycyjnym LNG a jego odnawialnym odpowiednikiem, czyli bioLNG.

W krajach Europy Zachodniej, takich jak Niemcy czy państwa Beneluksu, cena netto LNG w kontraktach flotowych utrzymuje się na poziomie ok. 0,85 EUR kg i jest traktowana jako punkt odniesienia dla kalkulacji kosztów transportu. Tymczasem w Polsce koszt bioLNG pozostaje istotnie wyższy od ceny paliwa kopalnego. Wynika to bezpośrednio z braku systemowych dopłat i zachęt wspierających produkcję oraz wykorzystanie biometanu skroplonego w transporcie. W kraju przez cały czas nie funkcjonują mechanizmy preferencyjne, takie jak ulgi podatkowe czy zwolnienia z opłat drogowych dla pojazdów niskoemisyjnych, co powoduje, iż bioLNG jest produktem premium i pozostaje trudny do powszechnego wdrożenia bez odpowiednich instrumentów wsparcia.

Podsumowując, łączny wolumen LNG dostarczony na polski rynek drogowy, obejmujący dostawy do przemysłu oraz transportu ciężkiego, osiągnął w 2025 r. ok. 350 tys. t, co odpowiada 4,9 mln MWh energii. System dystrybucji LNG, wypracowany na przestrzeni ostatnich lat, jest dziś stabilny, skalowalny i gotowy na dalszy rozwój.

Kluczowym wyzwaniem na najbliższy okres pozostaje stworzenie ram prawnych umożliwiających komercjalizację bioLNG oraz wprowadzenie regulacji, które obniżą koszt paliw odnawialnych dla finalnych odbiorców.

Rynek LNG i bioLNG w sektorze morskim w Polsce w 2025

Rok 2025 należy uznać za przełomowy dla polskiego sektora morskiego w kontekście wykorzystania LNG i tworzenia podstaw pod przyszły rynek bioLNG. Świnoujście umocniło swoją pozycję jako najważniejszy port LNG na Bałtyku, a polski przemysł stoczniowy – dzięki ukończeniu promu Jantar Unity – udowodnił zdolność do dostarczania nowoczesnych jednostek o napędzie niskoemisyjnym.

Jednocześnie w tle rozwijały się inwestycje infrastrukturalne, a rynek biometanu – choć wciąż na wczesnym etapie – zaczął wchodzić w fazę komercjalizacji.

Cały artykuł przeczytasz w magazynie Rynek biogazu i biometanu:

Tekst: Adam Niklewski, Prezes zarządu oraz Lech Wojciechowski, Wiceprezes / Polska Platforma LNG i bioLNG
Zdjęcie: Shutterstock

Polska Platforma LNG i bioLNG (PPLNG) odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu regulacji i rozwoju rynku paliw odnawialnych w Polsce. Organizacja pełni funkcję partnera branży w dialogu z administracją publiczną, koncentrując się na usuwaniu barier prawnych i wspieraniu wdrażania dyrektywy RED III w sposób wspierający zarówno producentów biometanu, jak i przewoźników, którzy chcieliby przechodzić na paliwa odnawialne. Celem jej działań jest budowa konkurencyjnego rynku bioLNG, zdolnego konkurować z rozwiniętymi rynkami Europy Zachodniej.

Idź do oryginalnego materiału