„Jeśli nie przebaczycie ludziom,
i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”
Przez dwa tygodnie w Słowie Życia będziemy przypominać sobie prawdę o potrzebie przebaczenia. Kiedy człowiek przebacza drugiemu, otrzymuje światło i uświadamia sobie, iż również wielu obraził i również potrzebuje przebaczenia. Dlatego dobrze jest poznać i przyjąć w swoim życiu zasadę wyrażoną w krótkiej modlitwie: „Boże, ja przebaczam temu człowiekowi, ale Boże, przebacz i mnie, bo wielu zraniłem, wielu obraziłem, a nie dostrzegałem swojej winy ani nie chciałem się do niej przyznać”. Podczas przebaczenia następuje pewien duchowy przełom. Nie ma sensu filozofować ani teologizować na ten temat, ale zawsze trzeba podjąć krok przebaczenia. Wtedy nastąpi doświadczenie pokoju i światła, jakich człowiek wcześniej nie zaznał, a także pewność, iż kiedy prosi o Boże miłosierdzie, Bóg odpuszcza mu grzechy, ponieważ spełnił warunek i przebaczył bliźniemu z serca. Kiedy człowiek chowa w sercu gorycz wobec brata, pozostaje w ciemności, a wtedy jego zbawienie jest nie tylko zagrożone, ale wręcz niemożliwe. Dlatego starajmy się o przebaczenie, zwłaszcza w małych wspólnotach braterskich.
