Od prezesury Młodzieży Wszechpolskiej, przez współtworzenie Marszu Niepodległości, po założenie Ruchu Narodowego — przez kilkanaście lat jedna z centralnych postaci polskiego ruchu narodowego.
Robert Winnicki urodził się 18 lipca 1985 roku w Skrzydlicach, wsi położonej dziś w województwie dolnośląskim. W 2004 roku ukończył liceum ogólnokształcące w Lubaniu, a następnie podjął studia politologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, których jednak nie ukończył — pochłonęła go działalność w ruchu narodowym, z którym związał całe swoje dorosłe życie.
Od Wszechpolaków do Marszu Niepodległości
Formację ideową i organizacyjną Winnicki zdobywał w Młodzieży Wszechpolskiej, jednej z najstarszych organizacji narodowych w Polsce, odwołującej się do tradycji przedwojennego obozu Romana Dmowskiego. Na jej czele stanął 10 marca 2009 roku i kierował nią do 13 kwietnia 2013 roku. Jego prezesura należała do najdłuższych w dziejach III RP, a po jej zakończeniu otrzymał tytuł honorowego prezesa organizacji.
To właśnie w tym okresie narodził się projekt, który stał się symbolem odrodzenia patriotyzmu ulicznego w Polsce. Od 2011 roku Winnicki współorganizował — obok Wszechpolaków i Obozu Narodowo-Radykalnego — Marsz Niepodległości, coroczne zgromadzenie 11 listopada w Warszawie. Z inicjatywy środowiskowej marsz przekształcił się w największą manifestację narodową w kraju, gromadzącą dziesiątki tysięcy uczestników i na trwałe wpisując się w kalendarz świąt narodowych.
Ruch Narodowy i wejście do Sejmu
Doświadczenie Marszu skłoniło jego organizatorów do budowy trwałej struktury politycznej. W 2012 roku Winnicki współtworzył Ruch Narodowy, początkowo jako inicjatywę środowiskową, a w 2014 roku zarejestrowaną jako partia polityczna. 10 grudnia 2014 roku objął funkcję jej pierwszego prezesa.
Drogę do parlamentu otworzyły mu wybory w 2015 roku, w których wystartował jako czołowy kandydat z listy Kukiz'15 w okręgu legnickim i uzyskał mandat posła VIII kadencji. kooperacja z ugrupowaniem Pawła Kukiza okazała się krótkotrwała — w kwietniu 2016 roku, decyzją władz Ruchu Narodowego, Winnicki opuścił klub Kukiz'15. W kolejnych latach jego formacja stała się jednym z filarów Konfederacji Wolność i Niepodległość, z ramienia której w 2019 roku zdobył reelekcję, tym razem w okręgu białostockim, i zasiadał w Sejmie IX kadencji.
W parlamencie i poza nim Winnicki konsekwentnie prezentował program narodowo-konserwatywny: obronę suwerenności państwa, sceptycyzm wobec pogłębiania integracji europejskiej oraz przywiązanie do tradycyjnego modelu rodziny i tożsamości narodowej. Był również sprawnym mówcą i publicystą, rozpoznawalnym z licznych wystąpień sejmowych.
Przekazanie steru i wycofanie z polityki
Rok 2023 przyniósł zwrot zarówno w życiu politycznym, jak i osobistym Winnickiego. Środowisko narodowe przeżywało wówczas wewnętrzny spór o kontrolę nad Stowarzyszeniem Marsz Niepodległości, w którym Winnicki i Krzysztof Bosak znaleźli się w konflikcie z Robertem Bąkiewiczem; w lutym 2023 roku obaj zostali wykluczeni ze stowarzyszenia.
Wkrótce potem, w maju 2023 roku, Winnicki poważnie zachorował — przeszedł zawał serca. Powołując się na stan zdrowia i potrzebę bycia oparciem dla żony i dzieci, zrezygnował z kierowania kampanią Konfederacji oraz z funkcji prezesa Ruchu Narodowego. 11 maja 2023 roku prezesurę partii przejął po nim Krzysztof Bosak. Winnicki nie wystartował w jesiennych wyborach parlamentarnych 2023 roku, kończąc — przynajmniej na jedną kadencję — swoją obecność w Sejmie.
Po okresie rekonwalescencji i wycofania z bieżącej polityki Winnicki powrócił do życia publicznego jako komentator polityczny; aktywność tę wznowił od początku 2025 roku. Choć oddał ster partii, którą sam powołał do życia, pozostaje jednym z najważniejszych architektów współczesnego obozu narodowego — człowiekiem, który połączył uliczną mobilizację Marszu Niepodległości z trwałą reprezentacją parlamentarną.
