Prawda i Kłamstwo / Ruda

Pewnego razu Kłamstwo
spotkało się z Prawdą
w miejscu,
w którym nie było wartości.

Nie było dobra ani zła,
honoru ani wstydu,
nie było słów,
które by coś znaczyły,
ani sumień,
które potrafiłyby osądzić.

Spojrzeli na siebie
z pewnym zdziwieniem.

- Jestem silniejsza,
powiedziała Prawda.

- A ja skuteczniejsze
odparło Kłamstwo.

Lecz tym razem
oboje zamilkli.
Żadne z nich
nie znalazło argumentu,
który mógłby przeważyć
na jego stronę.

Bo jak udowodnić prawdę
tam, gdzie nikt jej nie potrzebuje?

I jak nazwać kłamstwem słowo,
którego nikt już nie mierzy
miarą dobra i zła?

Milczeli więc długo.

Aż Kłamstwo westchnęło:

- Wiesz, Prawdo,
chyba nie jesteśmy
swoimi największymi wrogami.

- A kim?

- Jesteśmy tylko słowami.
To człowiek nadaje nam znaczenie.

Prawda spojrzała w stronę świata,
w którym ludzie
przestali odróżniać
to, co dobre,
od tego, co wygodne.
I wtedy zrozumiała,
że najbardziej niebezpieczne
nie jest Kłamstwo.

Najgroźniejszy jest świat,
w którym prawda i kłamstwo
stają się sobie równe,
bo zniknęła wartość,
według której można je osądzić.

Kłamstwo uśmiechnęło się smutno.

- Więc kto dziś przegrał?

Prawda pokręciła głową.

- Żadne z nas.

Spojrzała na pustą drogę
i odpowiedziała:

- Przegrali ci,
którzy zapomnieli,
że prawda ma sens
tylko wtedy, gdy człowiek
ma odwagę jej szukać.