Populizm szkodzi. Na to wskazują badania obejmujące 120 lat

Berlusconi, Chávez, Maduro, Bolsonaro, Trump oraz Milei. Populiści to często barwne, niekiedy groteskowe osobowości obejmujące szerokie spektrum polityczne – od skrajnej lewicy po skrajną prawicę. Populizm to strategia polityczna, która sztucznie dzieli populację na dwie grupy: „my” – zwykle biedny lud – i „oni”, czyli skorumpowany establishment. Lewicowi populiści często polaryzują się przeciwko elitom gospodarczym i finansowym. Z kolei ci prawicowi podkreślają podziały etniczne i kulturowe oraz oskarżają „elity” o bycie w zmowie z mniejszościami i stawianie ich interesów ponad korzyściami „zwykłego ludu”. Strategie populistów są szczególnie skuteczne, gdy pomruki przeciwko „tym na górze” padają na podatny grunt podczas kryzysów finansowych, po skandalach politycznych lub w sytuacjach, w których tradycyjne partie wydają się przytłoczone (kryzys uchodźczy w 2015 r.).