Polska była 10 listopada 2026 r. najdroższym rynkiem energii dnia następnego w Unii Europejskiej: średnia cena wyniosła około 460 euro za MWh, a w popołudniowym szczycie zbliżyła się do 900 euro. To nie jest bezpośrednia cena z rachunku gospodarstwa domowego, ale poważny sygnał dla przemysłu, firm i przyszłych taryf.
Rekordowy dzień na rynku hurtowym
Hurtowe ceny energii elektrycznej w Polsce gwałtownie wzrosły wraz z niską temperaturą, dużym zapotrzebowaniem i ograniczoną podażą tańszej energii. 10 listopada średnia cena na rynku dnia następnego sięgnęła około 460 euro za MWh, a w najdroższych okresach rozliczeniowych zbliżała się do 900 euro. Dzień wcześniej stawki w godzinach szczytu przekraczały 3000 zł za MWh, a w rozliczeniach 15-minutowych dochodziły do 3309 zł.
Anna Bryłka z Konfederacji oceniła, iż dane pokazują skutki wieloletnich zaniedbań i kosztów unijnej polityki klimatycznej. Polityk stwierdziła: „Polska ma dziś najdroższy prąd w całej Unii Europejskiej”. To trafnie opisuje pozycję polskiego rynku hurtowego w tym konkretnym dniu, ale nie oznacza automatycznie, iż każde gospodarstwo domowe płaci dziś najwyższy rachunek w UE.
Hurtowy skok nie trafia do rachunku od razu
Ceny rynku dnia następnego wpływają przede wszystkim na podmioty kupujące energię krótkoterminowo oraz na koszty bilansowania systemu. Gospodarstwa domowe korzystają z taryf i umów, dlatego pojedynczy rekord nie jest natychmiast przepisywany na fakturę. jeżeli jednak wysokie ceny utrzymują się dłużej, wpływają na kontrakty sprzedawców, koszty przedsiębiorstw i kolejne wnioski taryfowe.
Urząd Regulacji Energetyki zatwierdził na 2026 r. średnią cenę sprzedaży energii dla gospodarstw domowych na poziomie 495,16 zł za MWh. Do rachunku dochodzą jednak dystrybucja, podatki i opłaty. Doniesienia o ofertach sprzedażowych na 2027 r. w pobliżu 600 zł netto za MWh nie są jeszcze zatwierdzoną taryfą dla gospodarstw domowych. Regulator wcześniej podkreślał, iż prognozowanie poziomu taryf przed zakończeniem kontraktacji byłoby nieodpowiedzialne.
Polska płaci za brak elastyczności
Nasz system przez cały czas opiera się na źródłach cieplnych, a jednocześnie nie ma wystarczającej liczby magazynów energii, elastycznych mocy i elektrowni jądrowej. W godzinach, gdy spada produkcja ze słońca i brakuje wiatru, system musi gwałtownie uruchamiać droższe jednostki albo korzystać z importu. Koszty uprawnień do emisji dodatkowo obciążają energetykę węglową.
Komisja Europejska wskazywała, iż w 2025 r. Polska była szczególnie narażona na skoki cen w godzinach szczytu z powodu ograniczonej elastyczności systemu. To ważne zastrzeżenie: problemu nie rozwiąże samo odrzucenie brukselskich regulacji ani samo zwiększanie udziału źródeł zależnych od pogody. Potrzebna jest własna, spójna strategia: energetyka jądrowa, modernizacja sieci, magazyny, moce stabilne i rozsądne wykorzystanie krajowych zasobów.
Stawką są fabryki, miejsca pracy i portfele rodzin
Droga energia uderza najpierw w huty, zakłady chemiczne, cementownie, piekarnie i mniejsze firmy. Następnie wyższe koszty wracają do rodzin w cenach produktów i usług. jeżeli przemysł przeniesie produkcję poza Polskę, nie odzyskamy miejsc pracy prostą dopłatą do rachunku.
Suwerenność energetyczna nie polega na izolacji. Polega na zdolności państwa do zapewnienia stabilnej energii po cenie, która pozwala polskim firmom konkurować. Dzisiejszy rekord jest ostrzeżeniem. Polska potrzebuje inwestycji i twardej obrony własnego interesu w Brukseli, zanim kryzysowe ceny staną się nową normalnością.
Źródła: dane rynku energii i PSE; Urząd Regulacji Energetyki; Komisja Europejska; stanowisko Anny Bryłki.
Źródło: Konfederacja (FB)
