António Costa ogłosił po szczycie w Dublinie, iż Polska wejdzie do europejskiego zespołu negocjującego zakończenie rosyjskiej wojny na Ukrainie. Razem z Francją, Niemcami, Wielką Brytanią i Włochami ma działać w grupie E5 przy udziale instytucji UE. Dla Warszawy oznacza to miejsce przy stole, ale także obowiązek obrony własnego interesu.
Polska w gronie E5
Przewodniczący Rady Europejskiej António Costa przekazał po szczycie w Dublinie, iż europejski zespół negocjacyjny stworzą instytucje Unii Europejskiej oraz grupa E5. W jej skład wejdą Polska, Francja, Niemcy, Wielka Brytania i Włochy. Państwa te mają działać w ramach koalicji chętnych.
Sama obecność Polski w tym gronie jest potrzebna. Nasz kraj leży na wschodniej flance NATO i ponosi bezpośrednie konsekwencje rosyjskiej agresji na Ukrainę. Rozstrzygnięcia dotyczące zakończenia wojny będą wpływały na bezpieczeństwo polskich granic, przyszłość europejskiego systemu obronnego oraz wydatki ponoszone przez polskich podatników. Warszawa nie może poznawać ich po fakcie.
Miejsce przy stole to początek
Deklaracja Costy otwiera Polsce drogę do rozmów, ale nie przesądza ani ich wyniku, ani siły polskiego głosu. Skład zespołu pokazuje też, iż ciężar europejskiej reprezentacji ma spocząć na największych państwach kontynentu i instytucjach UE. Z punktu widzenia Warszawy najważniejsze będzie dopilnowanie, by wspólne stanowisko nie powstało kosztem interesów państw położonych najbliżej Rosji.
Polska delegacja powinna wejść do tych rozmów z własnym katalogiem interesów. Pokój nie może oznaczać rozwiązania, które odsunie problem na kilka lat, pozostawi Rosji możliwość odbudowy sił i przerzuci rachunek za cudze ustępstwa na państwa wschodniej flanki. Ryzyko układu ponad głowami państw naszego regionu było już przedmiotem poważnej debaty i nie zniknie od samego poszerzenia składu rozmów.
Europa ma różne interesy
E5 nie jest jednolitym blokiem. Każda ze stolic ocenia zagrożenie przez pryzmat własnego położenia, gospodarki i relacji międzynarodowych. Dlatego polski udział ma sens tylko wtedy, gdy Warszawa nie sprowadzi swojej roli do potwierdzania kompromisów przygotowanych wcześniej w Berlinie, Paryżu lub Brukseli.
Trzeba też pamiętać, iż w europejskiej debacie pojawiały się próby przerzucania odpowiedzialności za konflikt na Polskę i państwa bałtyckie. Takie spory pokazują, jak odmienne bywają oceny polityki wobec Moskwy. Polska musi więc mówić własnym głosem i pilnować, by przyszłe porozumienie wzmacniało realne bezpieczeństwo regionu.
Polski interes musi być warunkiem
Udział w europejskim zespole negocjacyjnym jest dyplomatyczną szansą, a nie sukcesem samym w sobie. O jego wartości zdecyduje to, czy Polska zdoła wpisać do wspólnego stanowiska własne warunki bezpieczeństwa. Liczy się trwałe ograniczenie rosyjskiej umiejętności ponownej agresji, zachowanie wiarygodności NATO i niedopuszczenie do tego, by koszty politycznego kompromisu zostały przesunięte na Polaków.
Warszawa otrzymuje miejsce przy stole. Teraz musi z niego skorzystać jak państwo świadome swego położenia i odpowiedzialne za własnych obywateli. W rozmowach o pokoju na Ukrainie polski interes narodowy nie może być dopiskiem do cudzej strategii.
Źródło: Defence24
Źródło: Defence24
