2 godzin temu
Co robić, gdy dzieci mają do szkoły nie tyle pod górkę, co pod prąd? Mieszkańcy Kaszmiru postanowili poradzić sobie z wymagającymi warunkami naturalnymi i trudną sytuacją polityczną na własną rękę. Stworzyli na jeziorze Dal pływające szkoły. To nieformalna inicjatywa, która stawia nie tylko na naukę tradycyjnych przedmiotów, ale także życia w zgodzie z naturą. Jak przebiega edukacja w takich miejscach?
Skąd pomysł na pływające szkoły na jeziorze Dal?
Pierwsza pływająca szkoła w regionie Kaszmiru powstała w 2020 r., w czasie pandemii. Lockdown nie był jednak jedynym ograniczeniem dla edukacji miejscowych uczniów. Podobne sytuacje zdarzały się stosunkowo często już wcześniej, przede wszystkim z powodu napiętej sytuacji politycznej pomiędzy Indiami a Pakistanem. Szkoły na lądzie były okresowo zamykane, a uczniowie i rodzice boleśnie odczuwali brak planowania i komunikacji ze strony rządu w tej kwestii.
Dodatkową barierą dla edukacji w Kaszmirze jest bieda oraz panujące tam trudne warunki naturalne. Dotarcie drogą lądową do szkoły w Srinagar, najbliższym mieście, jest dużym wyzwaniem. Mieszkańcy muszą korzystać z alternatywnego środka transportu – łodzi poruszających się wąskimi kanałami jeziora Dal. Częste i nieplanowane zamykanie szkół powodowało, iż wielu rodziców nie chciało ryzykować niebezpiecznej podróży i decydowało się w ogóle nie wysyłać dzieci do miasta.
Warto przeczytać: Pływające targi, czyli zakupy na wodzie
Typowy dzień w pływającej szkole
Jak wygląda codzienność małych mieszkańców Kaszmiru? Ubrane w mundurki młodsze dzieci są dowożone łodziami przez rodziców. Starsze wiosłują samodzielnie. Podróż do pływającej szkoły zajmuje choćby kilkadziesiąt minut, ale trasa jest urozmaicona. Uczniowie po drodze mogą spotkać starsze osoby płynące łodziami do meczetu czy sprzedawców warzyw transportujących swoje towary do miasta – jezioro jest podstawowym szlakiem komunikacyjnym dla większości mieszkańców.
Na miejscu dzieci przebywają w prostych konstrukcjach unoszących się na wodzie, wyposażonych w ławki i tablice. Uczą się podstawowych przedmiotów: matematyki, języka urdu, historii, geografii czy angielskiego. Nauka na jeziorze jest okazją do przyglądania się przyrodzie czy zjawiskom fizycznym, takim jak np. zamarzanie wody.
Zdarzają się jednak dni, iż zajęcia nie mogą się odbyć. W czasie surowej zimy pływające szkoły są zamykane, ale nauczyciele nie zapominają o swoich uczniach. Odwiedzają ich, dostarczając książki i materiały do nauki.
Może cię zaciekawić: Chinampas – pływające ogrody Azteków. Dziedzictwo, które inspiruje świat
Szkoły poza lądem i poza systemem
Pływające szkoły na jeziorze Dal różnią się od innych nie tylko nietypową formą i lokalizacją. Ta forma nauki nie jest, póki co, powiązana z oficjalnym systemem edukacji – to inicjatywa rodziców oraz lokalnych organizacji pozarządowych. Habibullah, jeden z rodziców cytowanych przez portal Reasons to be cheerful, opisuje najważniejsze założenie nieformalnej edukacji: To nie jest miejsce dla stopni. To jest miejsce dla nauki.
Klasy w pływających szkołach są niewielkie, więc nauczyciele mogą poświęcić więcej uwagi każdemu z uczniów. Dzięki temu, jak podkreślają rodzice, choćby nieśmiałe dzieci z czasem zyskują pewność siebie i odważnie wypowiadają się na forum klasy.
Pływające szkoły wyróżniają się także autorskim programem nauczania, stworzonym przez organizacje pozarządowe i lokalnych wolontariuszy. W dużym stopniu skupia się on na tym, co bliskie dzieciom: życiu w zgodzie z naturą. Nauczyciele chcą jednak inwestować również w kompetencje cyfrowe uczniów. Planowane jest uruchomienie punktu wyposażonego w komputery. Sprzęt ma być zasilany panelami słonecznymi.
Szkoły są utrzymywane z opłat rodziców. Są one niewielkie – mają przede wszystkim pokrywać koszty zakupu zeszytów, kredy, a także napraw w szkole.
Pierwsza pływająca szkoła na jeziorze Dal gwałtownie znalazła naśladowców. Takich inicjatyw w regionie Kaszmiru powstało już kilka.
