Kanada próbuje do końca roku zawrzeć z administracją Donalda Trumpa tymczasowy układ handlowy. Minister ds. handlu z USA Dominic LeBlanc nie ukrywa jednak, iż choćby porozumienie nie zniesie wszystkich ceł. W programie *Power & Politics* telewizji CBC przyznał, iż w układzie przejściowym najpewniej pozostaną cła z sekcji 232 amerykańskiego prawa handlowego na stal, aluminium, samochody i drewno, tyle iż niższe niż obecnie
„Musimy być realistami wobec Kanadyjczyków. W tych sektorach część ceł pozostanie, ale muszą być na takim poziomie, który zapewni tym branżom długoterminową opłacalność” – mówił LeBlanc. Zaznaczył, iż porozumienia innych państw z USA też zostawiły część ceł. Ottawa chce natomiast całkowitego zniesienia ceł nałożonych przez Trumpa we wrześniu na podstawie sekcji 338.
Według LeBlanca Amerykanie jasno dali do zrozumienia, iż jeżeli uda się obniżyć te cła, może ruszyć formalny przegląd umowy handlowej USA, Meksyku i Kanady (CUSMA). Poprzednia runda rozmów załamała się w sierpniu. Trump zagroził wtedy wyższymi cłami na kanadyjskie samochody, części i stal od 1 stycznia.
Data końca roku nie jest sztywna. „Może pójdzie szybko, ale może potrwać dłużej. Z Donaldem Trumpem nie zawsze jest prosto” – mówiła Valérie Beaudoin, członkini rządowego komitetu doradczego. LeBlanc przyznał: „Jeśli dojście do porozumienia zajmie do stycznia czy lutego, zrobimy tę pracę”.
Republikanie ponieśli w wyborach połówkowych duże straty, a część Demokratów zapowiada walkę o zniesienie ceł na kanadyjskie towary, gdy przejmą obie izby Kongresu. Jean Simard z Aluminium Association of Canada uważa, iż to „dogodny moment” na negocjacje. Flavio Volpe, szef stowarzyszenia producentów części samochodowych, ostrzega, iż nowe układy w Kongresie „jeszcze nie dotarły do stołu negocjacyjnego”. Jego zdaniem nie wiadomo, czy administracja zechce zamknąć temat sama, czy raczej pokazać Kongresowi, kto rządzi. LeBlanc przestrzega, by nie traktować demokratycznego Kongresu jak „magicznego rozwiązania”.
Premier Mark Carney wraca z dziewięciodniowej misji handlowej do Europy i Azji. Podpisał porozumienia o wolnym handlu z Filipinami i 11-państwowym blokiem ASEAN. Zdobył też dostęp do rynków dla kanadyjskich surowców w zamian za wpuszczenie ograniczonej liczby chińskich aut elektrycznych z niższym cłem oraz zmiany w przepisach importowych dla części chińskiej stali i aluminium. Na marginesie szczytu APEC rozmawiał z Trumpem, „dość bezpośrednio”, ale bez przełomu. „Chcielibyśmy zawrzeć umowę. jeżeli USA nie chcą, mamy co robić” – powiedział.
Doradca Trumpa ds. handlu Peter Navarro zareagował ostro na zbliżenie Ottawy z Pekinem. „Naprawdę grozicie, iż rozegracie Chiny przeciwko USA? To skrajnie obraźliwe” – napisał. Dzień później dodał: „Arogancja i nieuczciwość Ottawy w handlu oraz błędna ocena własnej pozycji to coś niebywałego. Są jak drużyna licealna, która gra z New York Knicks. To się dla Kanady dobrze nie skończy”. Wpisy szeroko komentowano na X.
Cło to podatek, tylko lepiej ukryty. Płaci go kanadyjski hutnik i amerykański budowniczy, który kupuje droższe drewno, a w końcu konsumenci po obu stronach granicy. Każde obniżenie barier jest więc dobrą wiadomością, choćby jeżeli porozumienie będzie niepełne. Problem w tym, iż „tymczasowe” cła w historii handlu bardzo często stają się trwałe. Rząd, który dziś przyjmuje częściowe cła jako nową normę, może się z nimi pożegnać dopiero za wiele lat.












![Forum Kobiet po raz czwarty [FOTO]](https://swidnica24.pl/wp-content/uploads/2026/11/Swidnickie-Forum-Kobiet-53.jpg)

