3 godzin temu
Transformacja energetyczna nie jest procesem wyłącznie technologicznym, inwestycyjnym i regulacyjnym. Od dawna jest także procesem społecznym, wymagającym coraz większego zaufania, przejrzystości, dialogu i konsekwentnie budowanej relacji z jej adresatami i odbiorcami. Skuteczna komunikacja w ciepłownictwie nie polega w tej chwili jedynie na informowaniu o kolejnych etapach inwestycji, czy podawaniu do publicznej wiadomości informacji dotyczących codziennej działalności przedsiębiorstwa – to ciągle ważne, ale zdecydowanie niewystarczające. Zadaniem nadrzędnym jest tłumaczenie sensu zmian, oswajanie technologii, angażowanie interesariuszy i tworzenie poczucia współodpowiedzialności za energetyczną przyszłość.
Transformacja potrzebuje języka zrozumiałego dla ludzi
Ciepłownictwo systemowe przez lata było branżą technicznie zaawansowaną, ale komunikacyjnie mało widoczną. Dla większości odbiorców jego obecność sprowadzała się do prostego oczekiwania: ciepło ma być dostępne, stabilne i możliwie tanie. Dopóki system działał, pozostawał w tle codzienności. w tej chwili taki model relacji nie wystarcza.
Wchodzimy w okres, w którym odbiorca ciepła staje się uczestnikiem znacznie szerszej opowieści: o dekarbonizacji, efektywności energetycznej, kosztach uprawnień do emisji CO2, dywersyfikacji źródeł, gospodarce obiegu zamkniętego, magazynowaniu energii, lokalnych zasobach i bezpieczeństwie dostaw. To pojęcia trudne, ale mające bardzo konkretny wpływ na komfort mieszkańców, budżety gospodarstw domowych, politykę inwestycyjną poszczególnych miast i konkurencyjność lokalnej gospodarki.
Dlatego w energetyce i ciepłownictwie komunikacja nie może być już funkcją pomocniczą, uruchamianą dopiero wtedy, gdy „trzeba coś ogłosić”. Staje się elementem zarządzania zmianą. Dobra komunikacja obniża poziom niepewności, wzmacnia akceptację społeczną dla inwestycji infrastrukturalnych i pomaga budować zaufanie do decyzji, których efekty będą widoczne przez dekady.
Relacjonowanie studyjnych wizyt wyjazdowych pokazuje zarząd przedsiębiorstwa oraz jego pracowników w dobrym świetle – jako ekspertów czuwających nad całym procesem inwestycyjnym oraz kontrolującym cały proces na każdym etapie. Na zdjęciu zarząd spółki oraz pracownicy zaangażowani w budowę Parku Zielonej Energii.
Skala transformacji wymaga skali komunikacji
Transformacja ciepłownictwa systemowego nie jest korektą technologiczną, ale jednym z największych procesów modernizacyjnych w lokalnej energetyce. Według Urzędu Regulacji Energetyki w 2024 r. w Polsce działało 398 koncesjonowanych przedsiębiorstw ciepłowniczych. Sprzedaż ciepła spadła o ponad 3,8%, do poziomu 322,5 tys. TJ, osiągając kolejny rekordowo niski wynik. Jednocześnie ponownie wzrosła długość sieci ciepłowniczych należących do przedsiębiorstw koncesjonowanych – z 22 837,8 km do 23 016,54 km.
Te dane pokazują paradoks, z którym mierzy się sektor. Z jednej strony maleje zapotrzebowanie na ciepło, rośnie efektywność energetyczna budynków i zmieniają się warunki klimatyczne. Z drugiej – infrastruktura ciepłownicza pozostaje strategicznym elementem funkcjonowania miast i wymaga bardzo dużych nakładów modernizacyjnych. URE podaje, iż w 2024 r. nakłady inwestycyjne w ciepłownictwie wyniosły 4,66 mld zł. Jednocześnie szacowane potrzeby transformacyjne sektora do 2050 r. mogą sięgać od 299 mld zł do 466 mld zł.
To nie są liczby, które można komunikować wyłącznie językiem technicznym. To dane opisujące proces, który będzie wpływał na taryfy, bezpieczeństwo dostaw, lokalną odporność energetyczną, jakość powietrza, komfort życia i sposób funkcjonowania miejskiej infrastruktury. Przy takiej skali zmiany komunikacja nie jest dodatkiem do inwestycji. Jest jednym z warunków ich społecznej akceptacji.
Dane URE pokazują również kierunek zmian technologicznych. W 2024 r. udział węgla w produkcji ciepła w sektorze spadł do 57,4%, podczas gdy rok wcześniej wynosił 61,2%. Udział odnawialnych źródeł energii wzrósł z 14,4% do 14,7%, a udział źródeł gazowych z 13% do 15,2%. W latach 2002-2024 zużycie węgla kamiennego i brunatnego w ciepłownictwie spadło o 24,3 punktu procentowego.
Właśnie dlatego odbiorcy muszą rozumieć, iż transformacja miksu paliwowego nie jest modnym hasłem, ale odpowiedzią na realne wyzwania regulacyjne, kosztowe, klimatyczne i środowiskowe. To szczególnie ważne w ciepłownictwie, które przez lata było dla mieszkańców infrastrukturą niemal niewidoczną. Ciepło systemowe było obecne w kaloryferze, ale często nie było obecne w świadomości odbiorcy jako skomplikowany, kapitałochłonny i strategiczny system miejski.
PEC-Gliwice: komunikacja jako infrastruktura zaufania
Przykład PEC-Gliwice pokazuje, iż przedsiębiorstwo ciepłownicze może komunikować transformację nie tylko reaktywnie, ale strategicznie. Gliwicka spółka w ostatnich latach konsekwentnie buduje model komunikacji, w którym inwestycje, bieżąca działalność operacyjna, edukacja, relacje z odbiorcami, działania HR i ekspercki content tworzą spójną narrację o ciepłownictwie przyszłości.
To podejście ma szczególne znaczenie, ponieważ PEC-Gliwice prowadzi jedną z najbardziej złożonych transformacji lokalnego systemu ciepłowniczego w Polsce. Jej symbolem jest Park Zielonej Energii – projekt łączący nowoczesny blok energetyczny, odzysk ciepła z odpadów nienadających się do recyklingu, farmę solarno-termiczną, magazyn ciepła, rozwiązania gospodarki obiegu zamkniętego oraz integrację wielu źródeł energii w jednym systemie.
Park Zielonej Energii obejmuje m.in. blok kogeneracyjny o mocy ok. 21 MWt i do 4,63 MWe, instalację przetwarzającą rocznie ok. 40 tys. ton odpadów komunalnych nienadających się do recyklingu, farmę solarno-termiczną o powierzchni 37 tys. m2 i mocy 13,2 MWt oraz magazyn ciepła o pojemności 12 tys. m3, czyli ok. 700 MWh.
Tego rodzaju projekt nie może być komunikowany wyłącznie językiem przetargów, parametrów i harmonogramów. Potrzebuje opowieści o celu. Mieszkańcy muszą rozumieć, dlaczego infrastruktura się zmienia, co oznacza dywersyfikacja źródeł, po co systemowi magazyn ciepła, dlaczego odpady nienadające się do recyklingu mogą stać się lokalnym zasobem energetycznym i w jaki sposób inwestycja wpływa na bezpieczeństwo, środowisko oraz przyszłe koszty funkcjonowania systemu.
Nieprzypadkowo w komunikacji PEC-Gliwice Park Zielonej Energii przedstawiany jest nie jako pojedyncza instalacja, ale jako zintegrowany model miejskiej transformacji. Krzysztof Szaliński, Prezes PEC-Gliwice, określał projekt jako „filar naszej strategii” i dowód, iż w Gliwicach realnie budowana jest energetyka przyszłości. To istotny komunikat: transformacja nie jest abstrakcją. Jest konkretnym, lokalnym procesem inwestycyjnym, który można zobaczyć na placu budowy, opisać parametrami, ale też przełożyć na język korzyści dla miasta.
Od komunikatu prasowego do narracji inwestycyjnej
W przypadku dużych projektów infrastrukturalnych najważniejsze znaczenie ma regularność. Jednorazowe ogłoszenie podpisania umowy nie wystarcza. Transformację trzeba komunikować etapami: od decyzji administracyjnych, przez wybór wykonawców, przekazanie placu budowy, montaż pierwszych elementów, prace konstrukcyjne, dostawy komponentów, aż po uruchomienie i efekty eksploatacyjne.
PEC-Gliwice konsekwentnie pokazuje ten proces. Komunikaty dotyczące Parku Zielonej Energii opisują zarówno strategiczny sens inwestycji, jak i szczegóły techniczne: kolektory, magazyn, elementy bloku, prace konstrukcyjne, komponenty technologiczne i integrację systemów. Takie detale mają znaczenie PR-owe i edukacyjne. Pokazują, iż transformacja nie jest abstrakcyjnym hasłem z dokumentów strategicznych, ale realnym procesem inżynieryjnym, który dzieje się „tu i teraz”.
Szczególnie mocnym elementem tej narracji jest lokalność. Gdy Prezes Szaliński mówi o gliwickim wymiarze Parku Zielonej Energii, zwraca uwagę nie tylko na geograficzny aspekt projektu, ale również na jego znaczenie dla kompetencji lokalnego przemysłu, współpracy gospodarczej i regionalnej tożsamości. W komunikacji energetycznej to bardzo istotny zabieg: inwestycja przestaje być „technicznym obiektem”, a staje się elementem miejskiej wspólnoty interesów.
W podobny sposób komunikowane są inne projekty realizowane przez spółkę. Przykładem jest wielkoskalowa pompa ciepła wykorzystująca ciepło ścieków komunalnych z Centralnej Oczyszczalni Ścieków. To technologia wymagająca wyjaśnienia, bo dla przeciętnego odbiorcy pojęcie „ciepła ze ścieków” może brzmieć zaskakująco. Dlatego komunikacja nie powinna ograniczać się do informacji o podpisaniu umowy, czy mocy instalacji, ale tłumaczyć zasadę działania: ścieki jako dolne źródło ciepła, proces odzysku, integrację z miejską siecią, efektywność i rolę takiej instalacji w dekarbonizacji.
W Gliwicach planowana instalacja ma osiągnąć moc ponad 12 MWt i wykorzystywać ciepło odpadowe z oczyszczonych ścieków komunalnych. Projekt realizowany jest przez PEC-Gliwice na terenie wodąciągowej miejskiej spółki – PWiK Gliwice. Wykonawcą pompy jest Ferox Energy Systems. Kilka dni temu podpisano kolejną część umowy na tę inwestycję z integratorem całego przedsięwzięcia, Grupą KDM.
Bieżąca działalność też wymaga komunikacji
W nowoczesnym PR energetycznym łatwo popełnić błąd polegający na nadmiernym skupieniu się wyłącznie na wielkich inwestycjach. Tymczasem reputacja przedsiębiorstwa ciepłowniczego budowana jest również codziennością: jakością obsługi odbiorców, szybkością reakcji, komunikacją awarii i remontów, wyjaśnianiem taryf, edukacją dotyczącą efektywnego korzystania z ciepła oraz pokazywaniem pracy ludzi, którzy system utrzymują.
W tym sensie działania komunikacyjne PEC-Gliwice są ważne, bo łączą skalę strategiczną z operacyjną. Spółka komunikuje nie tylko Park Zielonej Energii, ale również cyfryzację sieci ciepłowniczej, programy dla mieszkańców, działania edukacyjne, współpracę z administratorami budynków i projekty poprawiające komfort odbiorców.
Przykładem jest program „Ciepła Woda bez Piecyka dla Gliwic”, który pozwala mieszkańcom budynków korzystających z ogrzewania systemowego odchodzić od gazowych podgrzewaczy wody na rzecz ciepłej wody użytkowej dostarczanej z sieci. PEC-Gliwice informował, iż w 2026 r. planowane jest podłączenie do ciepłej wody użytkowej ponad 1500 mieszkań, w tym prawie 600 w ramach programu „Ciepła Woda bez Piecyka dla Gliwic” oraz blisko 1000 przyłączy CWU w nowych budynkach.
Takie projekty mają bardzo duży potencjał komunikacyjny, ponieważ dotyczą codziennego doświadczenia odbiorcy. Nie każdy mieszkaniec będzie analizował parametry pracy kogeneracji, ale każdy rozumie bezpieczeństwo w łazience, komfort ciepłej wody z kranu, brak konieczności utrzymywania piecyka gazowego i mniejsze ryzyko awarii. W komunikacji transformacji trzeba więc łączyć język systemowy z językiem korzyści użytkownika. Dopiero wtedy technologia staje się bliska.
Równie ważna jest komunikacja działań HR. Transformacja energetyczna często budzi pytania o miejsca pracy, kompetencje i przyszłość zawodową pracowników sektora. PEC-Gliwice podejmuje ten temat, pokazując, iż transformacja nie oznacza prostego zastępowania ludzi technologią, ale zmianę kompetencji, nowe role, konieczność uczenia się i współpracy między działami. To istotny element zarówno komunikacji wewnętrznej, jak i zewnętrznej.
Pracownicy przedsiębiorstwa ciepłowniczego są naturalnymi ambasadorami zmiany. o ile rozumieją sens inwestycji, potrafią o nich mówić i czują, iż są częścią procesu, komunikacja staje się bardziej wiarygodna. W branży technicznej zaufanie często rodzi się nie z kampanii reklamowej, ale z kompetentnej rozmowy z inżynierem, dyspozytorem, monterem, specjalistą ds. obsługi klienta, czy przedstawicielem zarządu.
PEC-Gliwice jest aktywny w mediach społecznościowych. Aktywnie buduje sieć swoich odbiorców m.in. w LinkedIN. To idealna platforma do dzielenia się contentem inwestycyjnym – np. przy okazji budowy Parku Zielonej Energii – strategicznej inwestycji gliwickiego przedsiębiorstwa wpisującej się w transformację energetyczną.
Od odbiorcy do partnera
Najważniejsza zmiana w komunikowaniu energetyki polega w tej chwili na przejściu od modelu nadawczego do relacyjnego. Nie wystarczy „poinformować mieszkańców”, iż transformacja jest konieczna. Trzeba stworzyć warunki, w których odbiorcy rozumieją zmianę, mogą zadawać pytania, zgłaszać potrzeby, porównywać warianty i realnie wpływać na kierunek działań.
Dlatego szczególne znaczenie mają cykliczne spotkania z odbiorcami, administratorami, wspólnotami, spółdzielniami, przedstawicielami miasta i partnerami instytucjonalnymi. Spotkania tego typu nie są dodatkiem do komunikacji. Są jej rdzeniem. Pozwalają wychwycić obawy, zanim staną się oporem. Pozwalają doprecyzować i odpowiednio dostosować język, zanim powstaną nieporozumienia. Pozwalają też budować poczucie współautorstwa lokalnej transformacji.
PEC-Gliwice rozwija taki model poprzez rozmowy, warsztaty i spotkania z odbiorcami ciepła systemowego. W tego rodzaju formule komunikacja nie ogranicza się do prezentacji oferty. Chodzi o słuchanie potrzeb, wspólne definiowanie barier, rozmowę o efektywności energetycznej budynków, kosztach, bezpieczeństwie, możliwościach technicznych i przyszłości lokalnego systemu ciepłowniczego.
To właśnie tu widać różnicę między klasyczną komunikacją, a nowoczesnym zarządzaniem relacjami. Odbiorca ciepła systemowego nie jest wyłącznie stroną umowy. Jest współuczestnikiem systemu, którego zachowania wpływają na efektywność energetyczną budynku, parametry pracy instalacji wewnętrznych, koszty zużycia i jakość całego łańcucha dostaw ciepła. Z perspektywy PR i marketingu relacji oznacza to konieczność projektowania doświadczenia odbiorcy. Trzeba myśleć nie tylko o tym, co spółka chce powiedzieć, ale również o tym, czego odbiorca potrzebuje, czego się obawia, co może go zmotywować i jakie bariery musi pokonać.
Branża już wie, iż zaufanie jest częścią transformacji
Kierunek obrany przez PEC-Gliwice wpisuje się w szerszą zmianę komunikacyjną całej branży ciepłowniczej. Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie w ramach Programu Promocji Ciepła Systemowego prowadzi działania, których celem nie jest wyłącznie promocja produktu, jakim jest ciepło systemowe. Coraz wyraźniej chodzi o budowanie świadomości, dialog z mieszkańcami i samorządami, tłumaczenie kierunków modernizacji sektora oraz wzmacnianie zaufania do branży ciepłowniczej jako odpowiedzialnego partnera w rozwoju nowoczesnych miast. IGCP wskazuje, iż narzędzia programu wspierają dostawców ciepła na lokalnych rynkach i pomagają tłumaczyć klientom zawiłe kwestie branżowe.
Szczególnie dobrze widać to w kampanii „W zasięgu ciepła”, realizowanej w ramach Programu Promocji Ciepła Systemowego. Według IGCP kampania koncentruje się na wsparciu firm ciepłowniczych w budowaniu wizerunku przedsiębiorstw jako konkurencyjnych i nowoczesnych partnerów zapewniających kompleksowe ogrzewanie mieszkańcom miast. W kampanii uczestniczy 50 firm członkowskich IGCP.
To istotny sygnał dla całego sektora. Ciepłownictwo nie może już komunikować się wyłącznie poprzez taryfy, komunikaty techniczne i informacje o przerwach w dostawach. Potrzebuje języka relacji, edukacji i odpowiedzialności. Potrzebuje także nowych formatów: spotkań z odbiorcami, warsztatów, materiałów edukacyjnych, podcastów, krótkich form wideo, infografik i komunikacji eksperckiej w mediach społecznościowych.
Dobrym przykładem długofalowego myślenia o edukacji są „Lekcje Ciepła”, prowadzone przez dostawców ciepła systemowego od 2013 r. Według informacji programu ogólnopolskie badanie wiedzy o cieple i energii objęło ponad 1100 uczniów z 73 klas w 23 szkołach podstawowych, a przeprowadzone zajęcia poszerzyły wiedzę i świadomość uczestników w obszarze energetyki oraz ekologii niemal dwukrotnie.
To pokazuje, iż skuteczna komunikacja transformacji nie zaczyna się dopiero wtedy, gdy trzeba wyjaśnić wzrost kosztów, inwestycję albo zmianę technologii. Zaczyna się znacznie wcześniej – od budowania podstawowej świadomości energetycznej.
Żart branżowy. W tworzeniu kreatywnych treści o mniejszym ciężarze gatunkowym bardzo często i skutecznie pomaga AI
Toolbox menedżera: jak komunikować ciepłownictwo przyszłości
Na podstawie praktyki PEC-Gliwice można wskazać kilka narzędzi, które powinny znaleźć się w komunikacyjnym toolboxie menedżera ciepłownictwa.
Pierwszym elementem jest transparentna narracja inwestycyjna. Obejmuje ona regularne komunikaty, zdjęcia z placu budowy, wyjaśnianie technologii, prezentowanie wykonawców, informowanie o finansowaniu i pokazywanie kamieni milowych. W przypadku Parku Zielonej Energii ważne jest to, iż komunikacja nie kończy się na wielkich deklaracjach. Pokazywane są konkretne elementy: kolektory, magazyn, komponenty technologiczne, transport, montaż i integracja systemów.
Drugim narzędziem jest język korzyści systemowych i indywidualnych. Mieszkańcy muszą wiedzieć, iż transformacja oznacza nie tylko niższą emisyjność, ale również stabilność dostaw, większą odporność na wahania rynku paliw, bezpieczeństwo użytkowania, komfort i długofalową przewidywalność. Dlatego projekty takie jak „Ciepła Woda bez Piecyka” są komunikacyjnie bardzo ważne: przekładają abstrakcyjną dekarbonizację na konkretną zmianę w mieszkaniu.
Trzecim elementem jest dialog interesariuszy. Spotkania, warsztaty, konsultacje i rozmowy z administratorami powinny być traktowane jako proces, a nie incydent. Dają one spółce dostęp do wiedzy o realnych potrzebach odbiorców, a odbiorcom – poczucie wpływu i sprawczości.
Czwartym narzędziem jest ekspercki content marketing. Energetyka potrzebuje własnych formatów wyjaśniających: artykułów, podcastów, materiałów wideo, infografik, postów eksperckich, rozmów z technikami, finansistami, partnerami technologicznymi i przedstawicielami miasta. Dzięki nim spółka nie tylko informuje, ale buduje pozycję lidera opinii.
Piątym elementem jest komunikacja wewnętrzna i HR. Transformacja energetyczna wymaga nowych kompetencji, ale również poczucia sensu. Pracownicy muszą wiedzieć, dlaczego zmienia się technologia, jakie nowe zadania pojawią się w organizacji i jak ich wiedza będzie wykorzystywana w przyszłości.
Szóstym narzędziem jest spójność kanałów. Strona internetowa, media społecznościowe, materiały prasowe, podcast, spotkania z odbiorcami, obecność w mediach branżowych i działania edukacyjne powinny wzmacniać tę samą opowieść. Nie chodzi o powtarzanie jednego sloganu, ale o konsekwentne budowanie rozpoznawalnych osi narracyjnych: bezpieczeństwo, nowoczesność, lokalność, efektywność, środowisko i odpowiedzialność.
Podcast #GrzejemyTEMAT realizowany jest przez PEC-Gliwice własnym sumptem. Spółka nie zleca produkcji na zewnątrz.
Podcast jako narzędzie eksperckiej bliskości
Jednym z ciekawszych narzędzi komunikacyjnych PEC-Gliwice jest podcast #GrzejemyTEMAT. W branży ciepłowniczej to format szczególnie wartościowy, bo pozwala wyjść poza logikę krótkiego komunikatu prasowego. Podcast daje czas na rozmowę, kontekst, wyjaśnienie pojęć, pokazanie ludzi i zderzenie perspektyw: technicznej, finansowej, regulacyjnej, środowiskowej i społecznej.
To nie jest wybór przypadkowy. Rynek audio w Polsce rośnie, a podcasty coraz wyraźniej stają się pełnoprawnym medium wiedzy i opinii. Według szóstej edycji badania „Słuchacz podcastów w Polsce”, przygotowanego przez Grupę Eurozet we współpracy z Publicis Groupe, 8,4 mln Polaków słucha podcastów co tydzień, a miesięczny zasięg tego formatu sięga niemal 11 mln osób. Zasięg tygodniowy wzrósł z 4,4 mln osób w 2020 r. do 8,4 mln w 2024 r.
Z perspektywy komunikacji energetycznej jeszcze ważniejsze są dane dotyczące jakości odbioru podcastów. Z kolejnej części tego samego badania wynika, iż autorem i właścicielem badania jest Grupa Eurozet, realizację przeprowadziła YOTTA Publicis Groupe, a badanie objęło internautów powyżej 15. roku życia. To istotne, bo podcast nie jest już niszowym dodatkiem do komunikacji, ale formatem obecnym w głównym nurcie konsumpcji treści.
Z punktu widzenia przedsiębiorstwa ciepłowniczego te liczby mają konkretne znaczenie. Podcast pozwala dotrzeć do odbiorcy w sytuacjach, w których tradycyjny komunikat prasowy nie ma szansy zadziałać: w samochodzie, w podróży, podczas spaceru, w pracy, w czasie wykonywania codziennych czynności. Co więcej, jest formatem, który nie wymusza uproszczenia tematu do jednego hasła. Można w nim spokojnie wyjaśnić, czym różni się ETS1 od ETS2, dlaczego magazyn ciepła zwiększa elastyczność systemu, jak działa wielkoskalowa pompa ciepła wykorzystująca energię ścieków, po co miastu farma solarno-termiczna, albo dlaczego transformacja ciepłownictwa wymaga współpracy technologów, finansistów, samorządowców, regulatorów i mieszkańców.
Siłą podcastu jest również możliwość budowania wiarygodności poprzez dobór rozmówców. W kolejnych odcinkach można opowiadać o transformacji przez pryzmat finansowania inwestycji, regulacji unijnych, technologii odzysku energii, roli wody w systemie ciepłowniczym, cyfryzacji, HR, kompetencji przyszłości i współpracy z odbiorcami. Dzięki temu podcast staje się nie tylko kanałem promocyjnym, ale narzędziem eksperckiego content marketingu, edukacji branżowej i budowania pozycji spółki jako lidera opinii.
Znaczenie tego formatu potwierdziło wyróżnienie podcastu #GrzejemyTEMAT w konkursie Podcast Roku 2025 im. redaktora Janusza Majki. Podcast tworzony przez PEC-Gliwice został uhonorowany wyróżnieniem BUSNEX w kategorii najlepszych podcastów o zielonej energii. Projekt od początku stawia na rzetelną, przystępną i angażującą komunikację na temat energetyki oraz transformacji energetycznej.
Właśnie lokalność jest tu przewagą. Odbiorca nie dostaje abstrakcyjnej rozmowy o polityce klimatycznej, ale opowieść o tym, jak ta polityka przekłada się na konkretne decyzje inwestycyjne, place budowy, technologie, umowy, źródła finansowania i bezpieczeństwo energetyczne miasta.
W tym sensie #GrzejemyTEMAT pełni kilka funkcji jednocześnie. Jest narzędziem edukacji odbiorców, platformą budowania eksperckości, sposobem wzmacniania marki pracodawcy, kanałem dialogu z branżą i archiwum transformacji. Dokumentuje proces, który za kilka lat będzie można analizować nie tylko przez pryzmat oddanych instalacji, ale również przez pryzmat języka, jakim o nich mówiono
Najważniejsze jest jednak to, iż podcast buduje bliskość. Głos, rozmowa, rytm pytań i odpowiedzi, możliwość pokazania nie tylko technologii, ale też ludzi stojących za zmianą – to elementy, których często brakuje w klasycznej komunikacji infrastrukturalnej. A transformacja energetyczna, szczególnie w ciepłownictwie, potrzebuje właśnie takiej bliskości: spokojnej, eksperckiej, konsekwentnej i opartej na zaufaniu.
PEC Gliwice stawia na nieszablonowy dialog z odbiorcami ciepła systemowego. Regularne spotkania służą nie tylko prezentacji planów i podsumowaniu działań spółki, ale także angażowaniu mieszkańców w proces transformacji energetycznej. Przykładem są warsztaty organizowane we współpracy z ekspertami i naukowcami, m.in. z Politechniki Śląskiej. Dzięki temu odbiorcy mają realny wpływ na kształtowanie przyszłości energetycznej miasta.
Bliskość jako przewaga transformacyjna
Najważniejszy wniosek z doświadczeń PEC-Gliwice jest prosty: w obecnych czasach nie wystarczy już skutecznie komunikować transformacji. Trzeba jeszcze budować bliskość z odbiorcami.
Bliskość nie oznacza uproszczenia przekazu do marketingowych haseł. Oznacza gotowość do tłumaczenia trudnych tematów, przyjmowania pytań, pokazywania kulis, zapraszania do rozmowy i traktowania odbiorców jako partnerów. W ciepłownictwie systemowym ta bliskość ma szczególne znaczenie, bo ciepło jest usługą bardzo podstawową: dotyczy domu, bezpieczeństwa, komfortu, zdrowia i kosztów życia.
Dane rynkowe i branżowe prowadzą do jednego wniosku: komunikacja transformacji energetycznej musi być tak samo profesjonalna jak sama transformacja. Sektor ciepłowniczy stoi przed inwestycjami liczonymi w setkach miliardów złotych, odchodzi od dominacji węgla, szuka nowych modeli finansowania, integruje OZE, kogenerację, odzysk energii, magazynowanie i cyfryzację. Jednocześnie odbiorcy oczekują bezpieczeństwa, przewidywalności i zrozumiałych wyjaśnień.
Transformacja energetyczna będzie skuteczniejsza tam, gdzie mieszkańcy nie będą mieli poczucia, iż zmiana jest im narzucana z zewnątrz. Będzie skuteczniejsza tam, gdzie zobaczą, iż lokalna spółka ciepłownicza nie tylko modernizuje infrastrukturę, ale również prowadzi z nimi uczciwą rozmowę. Gdzie prezes, inżynier, rzecznik, specjalista od klienta i pracownik techniczny mówią jednym, spójnym językiem: językiem odpowiedzialności za przyszłość miasta.
PEC-Gliwice pokazuje, iż przedsiębiorstwo ciepłownicze może być nie tylko dostawcą ciepła, ale również animatorem lokalnej transformacji. Może być integratorem technologii, partnerem samorządu, doradcą dla odbiorców, edukatorem, pracodawcą kompetencji przyszłości i wiarygodnym nadawcą eksperckiej narracji.
Właśnie dlatego transparentność w komunikowaniu transformacji nie jest dodatkiem do strategii. Jest jej warunkiem. Bo nowoczesne ciepłownictwo potrzebuje nie tylko nowych źródeł, magazynów, pomp ciepła, kolektorów, automatyki i cyfryzacji. Potrzebuje również zaufania. A zaufanie – podobnie jak dobry system ciepłowniczy – buduje się konsekwentnie, warstwa po warstwie, w oparciu o stabilne źródła, dobrze zaprojektowaną sieć i mądre zarządzanie przepływem.
Transformacja energetyczna bez komunikacji pozostaje projektem technicznym. Dopiero komunikacja, dialog i relacje sprawiają, iż staje się projektem społecznym – zrozumiałym, akceptowanym i współtworzonym przez odbiorców.
Autor: Adam Sosnowski, Rzecznik Prasowy, Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej – Gliwice Sp. z o.o.
Źródło: Artykuł pochodzi z wydania 3/2026 magazynu ,,Nowa Energia”
