O Janku i Fince (limeryk z anagramem) / Tadeo

publixo.com 1 godzina temu

***
Poznała go na Ornaku,
po szczególnym jego z(naku);
nago o poranku
zawołała: – Janku!
– ukochany mój ju(naku)!*

*naku – po fińsku: nago