Nowoczesne niewolnictwo
Epigraf, w sumie
Niedźwiedź człowieka zabija
Lecz, nie drgnie powieka
Rolnik już nie chce
Hodować nic
Lecz, nie drgnie powieka
Rodzina – w zaplombowany
Spogląda piec
Lecz, nie drgnie powieka
My, referendum daliśmy
W kosz…!!!
Bo dla nas jest nieważny
Ktoś
Kto nie ma kasy i koligacji
Uczciwie co dzień chodzi
Do pracy
Dla tych idei równości klasy
Które wciskamy wam wciąż
Rodacy…
A kiedy do urn ruszą
Miliony
To każdy z nas będzie
Wzruszony
I łezka spłynie i drgnie
Powieka!
Znów stu konkretów wyleje
Rzeka
Wierzcie mi, nie zatopi was
Nurt jej wzburzony
Postawie dla was rząd wysp
Zielonych
A potem zliczę
Praworządnie głosy
Byście znów mogli wyrywać
Włosy!
Nie jeden krzyknie – to było –
Gdzieś z mułu
Ach… żeby nie był to ostatni
Krzyk ludu…
Który już wolności zatracił
Człowieka
Nam nie drgnie powieka!
