Modele klimatyczne przeszacowały zdolność roślin do pochłaniania CO2

Najświeższe analizy naukowców z Uniwersytetu w Graz ujawniają, iż zdolność roślin do pochłaniania dwutlenku węgla została w modelach klimatycznych znacząco przeszacowana. Kluczowym czynnikiem jest dostępność azotu – niezbędnego składnika odżywczego, który warunkuje tzw. efekt nawożenia CO2.

Azot – brakujące ogniwo w prognozach klimatycznych

Chociaż wysokie stężenie CO2 w atmosferze może pobudzać wzrost roślin i tym samym zwiększać pochłanianie węgla, proces ten jest ograniczony przez dostępność azotu. Rośliny nie mogą samodzielnie pozyskiwać tego pierwiastka – muszą polegać na mikroorganizmach glebowych, które przekształcają azot w formę przyswajalną (proces tzw. wiązania azotu).

Według najnowszych badań, naturalne wiązanie azotu było dotychczas przeszacowane choćby o 50% w głównych modelach klimatycznych. Oznacza to, iż przewidywany pozytywny wpływ wzrostu roślin na spowolnienie globalnego ocieplenia został znacznie przeceniony.

Nowe ustalenia naukowców

Analizę przeprowadził międzynarodowy zespół badawczy pod kierownictwem Sian Kou-Giesbrecht z Simon Fraser University w Kanadzie, z udziałem m.in. Bettiny Weber z Uniwersytetu w Graz. Grupa ta, wspierana przez amerykańską agencję naukową USGS John Wesley Powell Centre, porównała różne modele systemów ziemskich z aktualnymi wartościami wiązania azotu.

Porównaliśmy różne modele systemów ziemskich z aktualnymi wartościami wiązania azotu i stwierdziliśmy, iż przeceniają one tempo tego procesu na powierzchniach naturalnych o około 50%.

– podkreśla Bettina Weber z Uniwersytetu w Graz.

W praktyce oznacza to zmniejszenie prognozowanego efektu nawożenia CO2 o około 11%. Skutkiem jest mniejsza zdolność roślinności do pochłaniania nadmiaru dwutlenku węgla i tym samym słabsza „buforowość” ekosystemów wobec zmian klimatu.

Dlaczego korekta modeli jest kluczowa?

Jak podkreśla Weber, dokładne uwzględnienie dynamiki azotu jest niezbędne dla wiarygodnych prognoz klimatycznych. Procesy związane z cyklem azotu generują bowiem emisje gazów, takich jak podtlenek azotu, które wpływają na klimat. Zbyt optymistyczne założenia mogą prowadzić do niedoszacowania zagrożeń związanych z globalnym ociepleniem.

Gazy takie jak tlenki azotu i podtlenek azotu powstają w ramach cyklu azotowego. Ich emisje mogą modyfikować lub zaburzać procesy klimatyczne.

– zaznacza Bettina Weber.

Wnioski dla polityki klimatycznej

Wyniki tych badań wskazują na konieczność rewizji założeń stosowanych w najważniejszych raportach klimatycznych, takich jak World Climate Report. Precyzyjne modelowanie procesów biologicznych, zwłaszcza związanych z azotem, jest najważniejsze dla skutecznego planowania działań adaptacyjnych i łagodzących zmiany klimatu.

Źródło: ScienceDaily