Spadają drony i rakiety wyciszyły komentarze po szczycie mocarstw w Chinach. Komentarze do szczytu czynników rządowych oraz mediów jedynie słusznych były do przewidzenia. Niemniej nieco rozbawiła ich nielogiczność i po raz kolejny kompletny brak zdolności wyciągania adekwatnych wniosków z tych wydarzeń. Media żyły rzekomym upokorzeniem Putina, który nie stał bezpośrednio obok chińskiego przywódcy oraz tym, iż nie był przez niego witany na lotnisku. Szczyt miał być klęską i upokorzeniem Putina a jednocześnie inni komentujący stwierdzili, iż to Putin zyskał najwięcej na tym spotkaniu. Jako kwestię skandaliczną i głęboko oburzającą odebrano określenie przez prezydenta USA prezydenta Federacji Rosyjskiego mianem swojego przyjaciela. Tymczasem „ogarnięcie” sensu tego spotkania jest przecież na wyciągnięcie ręki i jest znacznie prostsze niż ułożenie kostki Rubika.
Spotkanie było po to zorganizowane, aby każda ze stron zyskała na nim inaczej nie było organizowane. Czy Trump rzeczywiście uważa Putina za swojego przyjaciela, głęboko wątpię. Powiedział tak, ponieważ potrzebuje rosyjskich węglowodorów. Gdyby nie bagno, w które wlazł w Zatoce Perskiej, nie byłoby potrzeby głaskania się z Putinem.
Czy Putin uwierzył w to, iż Trump uważa go za swojego przyjaciela, szczerze wątpię. Myślę sobie, iż w momencie, w którym Trump wyznawał mu uczucie w głowie Putina, pojawiła się myśl, iż z tego ten rudy to nie tylko niezły hedonista, ale jeszcze niezły jajcarz. Natomiast dla niego nieważne co tak naprawdę myśli o nim Trump, ale ważne jest to co on może ugrać na położeniu w jakim znalazł się Trump i USA.
Gensek Xi Jinping spotkał się z Putinem i Trumpem przede wszystkim dlatego, iż Rosja i USA są w położeniu nie do pozazdroszczenia. Należało to wykorzystać i pokazać całemu światu, iż oto Chiny przejmują liderowanie w gronie światowych mocarstw. Buńczuczny Trump na początku swojej drugiej kadencji rozpoczął ostrą antychińską ofensywę, ale musiał się wyciszyć. Ponieważ Stany, które wspólnie z Izraelem nie są wstanie sprowadzić do parteru Persów, tym bardziej nie są i nie będą wstanie doprowadzić do parteru Chin. Trump zresztą zupełnie szczerze po powrocie do USA wykazywał wyższość chińskiego funkcjonowania państwa nad tym, który ma w tej chwili miejsce w USA. Trumpa można nie cenić jako polityka, ale trzeba mu oddać, iż jest niezwykle bezpośredni.
Tymczasem w Polsce nie mogą przeboleć, iż przywódca państwa lidera światowej demokracji (przynajmniej w teorii) nazywa Putina przyjacielem. To jest właśnie ta ogromna przepaść w percepcji otaczającej nas zarówno lokalnej i jak światowej rzeczywistości. Czy Polscy politycy są zupełnie pozbawieni zdolności adekwatnej oceny sytuacji? Myślę, iż mieliśmy symptomy, iż potrafią te kwestie zrozumieć. Doskonałym przykładem mogą być relacje między Polską a Azerbejdżanem. Polskim przywódcom nie przeszkadzało publiczne bratanie się z liderem mafijnego klanu Alijewów rządzącego niepodzielnie od dekad w Baku. Nie przeszkadzało im to pomimo łamania prawa międzynarodowego oraz zbrodni, których dopuszczali się i dopuszczają w Górskim Karabachu. Czyli potrafią podobnie jak Trump swobodnie żonglować kwestią demokracji, pluralizmu i praw człowieka wedle swoich bieżących potrzeb czy interesu państwowego.
No właśnie i tu dochodzimy do sedna problemu, a mianowicie do zdolności prawidłowego osądu czym jest w danym momencie dziejowym państwa i narodu jego interes narodowy. Liderzy Stanów Zjednoczonych, Rosji czy Chiny potrafią na bieżąco ten interes definiować. Owszem zdarzają im się wpadki i niedociągnięcia vide Rosja na Ukrainie czy w Armenii oraz USA w Iranie, ale mimo tych niedociągnięć i tak wyciągają z tej sytuacji jakieś zyski. W wypadku Polski mamy długofalową niezdolność do definiowania rzeczywistych interesów Polski. Posiadamy zdolność papugowania lub spełnianie się w roli lokaja służącego wiernie interesom innych państw czy międzynarodowych agent, ale absolutnie wiodące siły polityczne nie są wstanie lub po prostu nie chcą realizować polskiej racji stanu. Stąd to oburzenie na określenie Putina mianem przyjaciela, biorąc pod uwagę, iż Trump podejmował decyzje polityczne w efekcie, których rosyjscy żołnierze giną na Ukrainie a Rosja użyczała danych wywiadowczych Iranowi, dzięki, którym Iran uderzał precyzyjnie w amerykańskie bazy na Bliskim Wschodzie zabijając amerykańskich żołnierzy. To się w ich służalczych i zdegenerowanych głowach mnie mieści.
Arkadiusz Miksa













