Mapa potrzeb osiedli po raz trzeci. Czego chcą białostoczanie

2 godzin temu

Przejazd rowerowy na rondzie Nauczycieli Tajnego Nauczania, rewitalizacja stawu przy ulicy Bema, progi zwalniające przy Szkole Podstawowej nr 52. To przykłady postulatów z majowych spotkań prezydenta z mieszkańcami, które już zrealizowano. Miasto opublikowało trzecią edycję opracowania „Mapa potrzeb białostockich osiedli”.

Od rozmowy do realizacji

W maju odbył się trzeci cykl spotkań prezydenta Tadeusza Truskolaskiego z mieszkańcami poszczególnych osiedli. Rozmawiano o tym, jak rozwija się miasto i jego osiedla. Białostoczanie mogli też wypełnić przygotowaną ankietę.

Część zgłoszonych postulatów została już zrealizowana, inne wdrażają jednostki miejskie, a kolejne są w planach. Wszystkie trafiły do jednego opracowania.

- Opracowanie „Mapa potrzeb białostockich osiedli” przedstawia najważniejsze potrzeby zgłaszane przez mieszkańców. Stają się one wyznacznikiem kierunków rozwoju miasta w kolejnych latach - podkreśla prezydent Białegostoku.

Mieszkańcy nie tylko zgłaszali, ale i oceniali

Ankieta miała dwie części. Poza zgłaszaniem potrzeb mieszkańcy oceniali wybrane obszary życia na swoich osiedlach.

Przy bezpieczeństwie prawie 23 procent badanych wybrało ocenę „bardzo dobrze”, a 40 procent „raczej dobrze”. Razem daje to 63 procent odpowiedzi pozytywnych, co w badaniach tego typu jest wynikiem wysokim.

To nie jest budżet obywatelski

Oba narzędzia bywają mylone, a działają inaczej. W budżecie obywatelskim mieszkańcy zgłaszają projekty, a następnie głosują, które z nich miasto zrealizuje w ramach wydzielonej puli pieniędzy. Decyzja zapada przez głosowanie i dotyczy konkretnej kwoty.

Mapa potrzeb nie ma puli ani głosowania. Jest zapisem tego, co mieszkańcy zgłosili podczas spotkań, uporządkowanym według osiedli. O realizacji decydują jednostki miejskie w ramach zwykłych budżetów, co daje większą elastyczność, ale też słabsze gwarancje niż wynik głosowania.

Dlaczego takie opracowanie ma wartość

Konsultacje z mieszkańcami kończą się zwykle protokołem, który trafia do archiwum. Różnica polega tu na tym, iż postulaty zostały zebrane w jeden dokument i opisane statusem: zrealizowane, w trakcie wdrażania, zaplanowane.

To pozwala mieszkańcowi sprawdzić, co stało się z konkretnym zgłoszeniem z jego osiedla, zamiast przyjmować na wiarę, iż „zostało przekazane do odpowiedniego wydziału”. Przy trzeciej edycji daje też materiał porównawczy, czyli możliwość sprawdzenia, które potrzeby wracają co roku.

Przykłady wymienione przez miasto mają jedną cechę wspólną. Przejazd rowerowy, staw, progi zwalniające przy szkole - to sprawy o niewielkiej skali finansowej, za to bezpośrednio odczuwalne w codziennym użytkowaniu osiedla. Takie postulaty dominują w konsultacjach osiedlowych i to ich realizacja decyduje o tym, czy mieszkańcy uznają udział w kolejnej edycji za sensowny.

Prezentacja podsumowująca trzecią edycję jest dostępna na stronie miasta.

Trzecia edycja oznacza też, iż narzędzie przestało być jednorazową akcją. Przy corocznym powtarzaniu można porównywać, które potrzeby znikają z listy po realizacji, a które wracają mimo deklaracji, co jest informacją cenniejszą niż sam katalog postulatów z jednego roku.