Polska elektroenergetyka w ostatnich latach przechodzi dynamiczną transformację, która wymaga stałej weryfikacji obranych kierunków, wyciągania wniosków z dotychczasowych działań oraz wskazywania obszarów wymagających poprawy. Udział odnawialnych źródeł energii w krajowym miksie energetycznym systematycznie rósł przez ostatnią dekadę. Na koniec 2024 roku moc zainstalowana w OZE osiągnęła 33,6 GW, a produkcja z tych źródeł odpowiadała za 29,4 proc. krajowej energii elektrycznej.
Pierwsza połowa 2025 roku przyniosła jednak wyraźne spowolnienie rozwoju sektora OZE, szczególnie w obszarze wielkoskalowej fotowoltaiki oraz lądowej energetyki wiatrowej. W obliczu wysokiego potencjału rozwoju odnawialnych źródeł oraz jednoczesnego spadku tempa nowych inwestycji, coraz pilniejsza staje się potrzeba wypracowania długoterminowej strategii, która zapewni dostęp do konkurencyjnej cenowo, niskoemisyjnej energii elektrycznej.
– Znaleźliśmy się w momencie, w którym elektryfikacja gospodarki przestała być wyłącznie częścią europejskiej polityki klimatycznej, a stała się działaniem chroniącym polską gospodarkę przed kolejnymi kryzysami energetycznymi i zależnością od importu paliw kopalnych. Jednocześnie po raz pierwszy do powszechnej świadomości przebija się całkowity koszt energii, wraz z jej dostarczeniem i zapewnieniem bezpieczeństwa tej dostawy- mówi Wojciech Graczyk, prezes zarządu Związku Pracodawców Prywatnych Energetyki.
Przyszłość polskiej energetyki będzie w dużej mierze zależeć od tempa elektryfikacji gospodarki oraz szybkości, z jaką wyeksploatowane moce wytwórcze będą zastępowane nowoczesnymi i bardziej elastycznymi źródłami – zarówno w elektroenergetyce, jak i w ciepłownictwie. To właśnie te procesy zadecydują o stabilności i konkurencyjności systemu w kolejnych latach. Już dziś widoczny jest spadek zapotrzebowania na energię pobieraną z sieci. Wynika on zarówno ze spowolnienia w wybranych sektorach przemysłu, jak i z rosnącej skali autokonsumpcji energii produkowanej przez prosumentów – w gospodarstwach domowych oraz w firmach. Na tym tle jednym z najpoważniejszych wyzwań pozostaje transformacja sektora ciepłowniczego. Modernizacja źródeł produkcji ciepła, ich dekarbonizacja oraz dostosowanie do nowych realiów rynkowych stają się dziś nie tylko koniecznością, ale także kluczowym elementem długofalowej polityki energetycznej kraju.
– Transformacja energetyczna powinna być uznawana za najważniejszy projekt rozwojowy państwa. Wymaga on jednak spójnej wizji i konsekwentnej realizacji. Bez wyznaczenia jasnych priorytetów i efektywnego wdrażania kluczowych założeń strategicznych trudno będzie utrzymać bezpieczeństwo systemu i konkurencyjność polskiej gospodarki – podkreśla Paulina Grądzik, zastępczyni dyrektora departamentu energii i GOZ Konfederacji Lewiatan.
– Transformacja energetyczna wymaga dziś odważnych decyzji i konsekwentnego wzmacniania fundamentów systemu. jeżeli chcemy utrzymać tempo rozwoju OZE, musimy skupić się na integracji nowych technologii, elastyczności rynku oraz stabilnym otoczeniu regulacyjnym, które pozwoli inwestorom planować długoterminowo – dodaje Joanna Bolesta, przewodnicząca Rady OZE Konfederacji Lewiatan.
Członkowie Konfederacji Lewiatan w strategii pokazują jakie kwestie są najważniejsze z perspektywy biznesu. W dokumencie definiują priorytety rozwoju kluczowych obszarów branży energetycznej, identyfikują bariery regulacyjne, infrastrukturalne i rynkowe oraz wskazują rekomendowane kierunki transformacji energetycznej Polski. Całość tworzy spójną wizję zmian, które są konieczne w celu pełnego wykorzystania potencjału trwającego procesu transformacji.
Pobierz pakiet priorytetów „Transformacja energetyczna Polski”
Konfederacja Lewiatan
