Francja i Wielka Brytania kończą 1 października 2026 r. pilotaż odsyłania migrantów przez kanał La Manche. Paryż odmówił przedłużenia mechanizmu, który według danych przytoczonych przez Polsat objął 951 odesłań do Francji i 935 legalnych przyjęć przez Londyn. Bilateralna umowa nie dała trwałej kontroli nad szlakiem.
Paryż nie chce przedłużenia pilotażu
Brytyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych potwierdziło, iż porozumienie przestaje przyjmować nowe sprawy. Mechanizm działał na zasadzie "jeden za jednego": osoba, która przeprawiła się małą łodzią z Francji do Wielkiej Brytanii i spełniała warunki readmisji, mogła zostać odesłana. W zamian Londyn przyjmował z Francji osobę zakwalifikowaną do legalnej ścieżki migracyjnej po sprawdzeniu tożsamości i bezpieczeństwa.
Francja uznała rozwiązanie za nieskuteczne i nie zgodziła się na jego dalsze obowiązywanie. To podważa przekaz, iż sama techniczna wymiana osób może odstraszyć kolejne grupy od niebezpiecznej przeprawy przez kanał La Manche. Brytyjski rząd chciał zachować narzędzie, ale bez zgody Paryża nie ma do tego podstaw.
Liczby pokazują ograniczoną skalę
Polsat News podał za francuskimi danymi, iż do Francji odesłano 951 osób, a Wielka Brytania przyjęła legalnie 935. Te liczby opisują wcześniejszy etap programu. Oficjalna publikacja brytyjskiego Home Office wykazała, iż do 30 czerwca 2026 r. Londyn przyjął 1117 osób, a 1087 odesłał do Francji. Dane trzeba więc czytać wraz z datą graniczną, nie mieszać różnych okresów.
Nawet nowszy bilans pokazuje jednak, iż porozumienie zarządzało niewielkim fragmentem ruchu migracyjnego. Nie usuwało przyczyny, czyli przekonania, iż po dopłynięciu do Wielkiej Brytanii istnieje realna szansa pozostania. Gdy procedura obejmuje ograniczoną liczbę osób, jej odstraszający skutek pozostaje słaby.
Londyn szuka rozwiązania na poziomie europejskim
Francja chce, aby dalsze zasady readmisji zostały osadzone w szerszym układzie Wielkiej Brytanii z Unią Europejską. Taki kierunek otwiera kolejny spór o cenę współpracy po brexicie. Powrót Londynu do części unijnych mechanizmów może oznaczać nowe zobowiązania, choć Brytyjczycy opuścili Unię właśnie po to, by odzyskać kontrolę nad prawem i granicami.
Presja migracyjna ma też wymiar polityczny. Rosnące poparcie dla Reform UK wyrasta między innymi z poczucia, iż kolejne gabinety nie potrafią egzekwować własnych reguł wjazdu i pobytu. Obywatele widzą łodzie, koszty zakwaterowania i przeciągające się procedury, a potem słyszą o programie obejmującym zaledwie część napływu.
Lekcja dla Polski: granicy nie zastąpi procedura
Dla Polski wniosek jest prosty. Państwo musi zatrzymywać nielegalne przekroczenie granicy, gwałtownie rozstrzygać sprawy i skutecznie wykonywać decyzje o powrocie. Umowy readmisyjne są potrzebne, ale bez kontroli granicznej stają się księgowaniem skutków kryzysu.
Warszawa powinna patrzeć na fiasko francusko-brytyjskiego pilotażu bez złudzeń. Polskie bezpieczeństwo nie może zależeć od mechanizmu, który działa tylko tak długo, jak długo druga stolica chce go honorować. Suwerenność zaczyna się od zdolności państwa do decydowania, kto i na jakich warunkach przekracza jego granicę.
Źródło: Polsat News.
Źródło: Polsat News
