Dr Artur Dąbrowski ocenił 8 września, iż polska szkoła coraz słabiej przygotowuje młodych do dorosłości, a reformy ograniczają wpływ rodziców i treści związane z polską oraz chrześcijańską tożsamością. Reforma programowa weszła od 1 września do klas I i IV. Stawką jest wychowanie całego pokolenia Polaków.
Szkoła ma przygotowywać do życia
Dr Artur Dąbrowski, prezes Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej, postawił w rozmowie z Radiem Maryja prostą diagnozę: wielu młodych ludzi nie widzi sensu szkoły i nie czuje, iż placówka przygotowuje ich do dorosłości. Jego zdaniem resort edukacji odpowiada na ten kryzys kolejnymi projektami ideologicznymi, zamiast odbudowywać wiedzę, wymagania i zaufanie.
Dąbrowski wskazał na ograniczanie wpływu rodziców, usuwanie wychowania do życia w rodzinie oraz osłabianie treści zakorzenionych w polskiej tożsamości i tradycji chrześcijańskiej. Krytykował też kształt edukacji zdrowotnej. Przywołał wynik 70 proc. przeciwników programu, ale w materiale Radia Maryja nie podano badania, z którego pochodzi ta liczba. Dlatego należy traktować ją jako twierdzenie rozmówcy, nie samodzielnie zweryfikowaną daną.
Ta ostrożność nie unieważnia głównego pytania. Kto ma pierwszeństwo w wychowaniu dziecka: rodzice czy państwo? Polska Konstytucja chroni prawa rodziców, a szkoła publiczna powinna ich wspierać, nie ustawiać w roli petentów, którzy o zmianach dowiadują się po fakcie.
Reforma już weszła do szkół
Ministerstwo Edukacji Narodowej przedstawia „Kompas Jutra” jako zmianę prowadzącą do szkoły wymagającej, wspierającej i przyjaznej uczniowi. Nowa podstawa programowa obowiązuje od 1 września 2026 roku w klasach I i IV szkoły podstawowej. Resort akcentuje uczenie przez działanie, interdyscyplinarność, informację zwrotną i kompetencje przydatne w życiu.
Same deklaracje brzmią rozsądnie. Problem zaczyna się tam, gdzie hasło kompetencji służy rozmywaniu konkretnej wiedzy, a szkoła zamiast uczyć historii, literatury, matematyki i odpowiedzialności zajmuje się przebudową postaw według aktualnej mody ministerialnej. Bez wiedzy nie ma krytycznego myślenia. Jest podatność na cudze opinie.
Niepokój nie ogranicza się do jednej wypowiedzi. Ogólnopolska akcja rodziców przeciw reformom MEN pokazała, iż część rodzin domaga się realnego wpływu na program i przejrzystej informacji. Oświatowa „Solidarność” zapowiedziała z kolei demonstrację na 17 października. To sygnał, którego władza nie powinna zagłuszać urzędowym językiem konsultacji.
Rodzice nie są przeszkodą
Dąbrowski przekonywał, iż rodzice muszą dokładnie wiedzieć, czego uczone są ich dzieci. Ten postulat powinien łączyć ludzi niezależnie od partyjnych sympatii. Program, materiały i cele zajęć mają być dostępne przed ich wprowadzeniem, napisane jasno i poddane ocenie także przez rodziny oraz praktyków pracujących z dziećmi.
Spór szczególnie zaostrza edukacja zdrowotna. Krytycy wskazują na treści dotyczące seksualności oraz wypychanie religii na margines planu zajęć. Pisaliśmy już o ostrzeżeniach, iż nowy układ przedmiotów osłabia prawo rodziców do wychowania. Władza nie może odpowiadać na te obawy protekcjonalnym stwierdzeniem, iż wie lepiej. Powinna pokazać dokumenty, wysłuchać zastrzeżeń i poprawić rozwiązania, które naruszają zaufanie.
Wiedza, tożsamość, odpowiedzialność
Polska szkoła ma przekazywać młodemu człowiekowi narzędzia do samodzielnego życia i wprowadzać go we wspólnotę narodową. Potrzebuje mocnej nauki języka polskiego, historii, nauk ścisłych, rozumienia gospodarki oraz świadomego wychowania obywatelskiego. Nowoczesne metody mogą w tym pomagać, ale nie zastąpią treści.
Koszt błędnej reformy płaci się przez dziesięciolecia. Ponosi go uczeń, który wchodzi w dorosłość bez podstawowej wiedzy. Ponosi rodzina, która musi prywatnie nadrabiać braki. Ponosi państwo, gdy brakuje mu dobrze przygotowanych pracowników i obywateli odpornych na manipulację. Szkoła odzyska sens dopiero wtedy, gdy przestanie traktować rodziców i narodowe dziedzictwo jak kłopot, a wiedzę jak zbędny ciężar.
Źródła: Radio Maryja, Ministerstwo Edukacji Narodowej
Źródło: Radio Maryja
