Mam Szwagierkę, która jest nauczycielką angielskiego w liceum. Dzięki Niej wiem, co się w polskiej edukacji dzieje.
Wczoraj opowiedziała, iż spytała 17-latków, co to jest dekadentyzm. Nikt nie wiedział, ale w końcu jeden uczeń spróbował zgadnąć: „Dziesięciozębność?”.
Logicznie- deka to prawie dekalog, a dentyzm to prawie stomatologia.
Za googlami podaję:
W znaczeniu ogólnym dekadencją określa się pogląd, stan ducha, których nieodłączną cechą jest pesymistyczna postawa wobec życia. Człowiek popadający w dekadencję dostrzega postępujący i nieuchronny rozkład dotychczasowych wartości kulturowych, społecznych, moralnych, obyczajowych. Takie postrzeganie rzeczywistości jest rezultatem przekonania o braku jakichkolwiek wartości w otaczającym go świecie i jednocześnie świadomości, iż w najbliższym czasie nie da się tego zmienić. Przejawianie dekadencji skutkuje więc brakiem chęci do działania.
Pytanie, czy znowu żyjemy w czasach dekadencji? Znowu, bo dekadentyzm kojarzy się głównie z przełomem XIX i XX wieku.
Ci, co znają znaczenie słowa „dekadencja” pewnie by odpowiedzieli twierdząco. Ci, co nie znają, by nie zrozumieli pytania, nie rozumiejąc jednocześnie, iż są głównym powodem dekadencji tych pierwszych.
Co do mnie, to mam przez cały czas więcej niż 10 zębów, którymi gryzę kogo się tylko da, więc chyba jeszcze dekadentyzm mnie nie dopadł, ale z wiekiem tych zębów coraz mniej.
Michał Leszczyński
