Administracja miasta Calgary przedstawiła radzie miejskiej propozycję budżetu na lata 2027–2030, która zakłada 15-procentowy wzrost przychodów z podatku od nieruchomości w samym 2027 roku. jeżeli propozycja zostałaby przyjęta w obecnej formie, byłaby to najwyższa jednoroczna podwyżka podatku miejskiego od co najmniej 30 lat (niektóre źródła wskazują, iż od 1996 r.).
Dla typowego domu jednorodzinnego o wartości ok. 688–706 tys. dolarów oznaczałoby to dodatkowe około 37 dolarów miesięcznie samego podatku miejskiego oraz kolejne 16 dolarów na opłaty za wodę, ścieki i recykling – łącznie ok. 53 dolarów więcej miesięcznie w 2027 roku. W kolejnych latach propozycja przewiduje dalsze podwyżki: 10 proc. w 2028, 7,7 proc. w 2029 i 6 proc. w 2030. Łącznie przez cztery lata mógłby to być wzrost rzędu 40–45 proc. w części kontrolowanej przez miasto.
Budżet operacyjny na 2027 r. ma wynieść około 6 miliardów dolarów, a wydatki kapitałowe w całym cyklu czteroletnim – ok. 21 miliardów (w tym ok. 13 mld na nową infrastrukturę). Miasto uzasadnia podwyżki koniecznością nadrobienia wieloletnich zaległości inwestycyjnych, inflacją, szybkim wzrostem liczby mieszkańców oraz stanem starzejącej się infrastruktury.
Szczególnie mocno podkreślany jest problem systemu wodociągowego. W ostatnich latach doszło do dwóch poważnych awarii głównej magistrali Bearspaw South (w 2024 i 2025 r.), które spowodowały zalania, ograniczenia w zużyciu wody i lokalne alerty. Niezależne raporty wskazywały na lata odkładanych inwestycji i niewystarczające utrzymanie. Rada miejska już wcześniej zatwierdziła znaczące podwyżki opłat wodnych (nawet 74 proc. dla gospodarstw domowych w ciągu czterech lat).
Burmistrz Jeromy Farkas stwierdził wprost, iż poprzednie składy rady „oszczędzały” na kluczowej infrastrukturze i bezpieczeństwie publicznym. Ostrzegł, iż dalsze odkładanie inwestycji sprawi, iż rachunek będzie jeszcze wyższy w przyszłości. Jednocześnie podkreślił, iż obecna propozycja to punkt wyjścia, a nie ostateczna decyzja – rada będzie szukać oszczędności. Farkas zwrócił też uwagę, iż dzięki zmianom w prowincjonalnym podatku edukacyjnym (zamrożenie i ujednolicenie stawek przez rząd Alberty) łączny wzrost rachunku za nieruchomość może wynieść ok. 6,9 proc., a nie pełne 15 proc.
Radny Andre Chabot (17–20 lat w radzie) powiedział, iż 15-procentowa podwyżka przekracza wszystko, co widział w swojej karierze. Szacuje, iż realnie potrzebne może być około 10 proc., aby zacząć zmniejszać lukę infrastrukturalną. Pojawiają się też głosy krytyczne ze strony biznesu, obawiającego się utraty konkurencyjności, oraz mieszkańców zaniepokojonych kosztami życia.
Liczby nie są jeszcze ostateczne. Publiczne wysłuchania rozpoczynają się 23 listopada, a rada ma zatwierdzić budżet w grudniu. W przeszłości Calgary potrafiło znacząco obniżyć wstępne propozycje podwyżek w trakcie obrad. Obecny cykl jest jednak wyjątkowo trudny ze względu na skalę potrzeb infrastrukturalnych i wcześniejsze zaniedbania.
Dla porównania: w 2025 r. rada zatwierdziła podwyżkę na poziomie 3,6 proc., a w 2026 – 1,64 proc. Średnia z ostatnich pięciu lat wynosiła ok. 3,28 proc. – jedną z niższych wśród dużych miast kanadyjskich.
Propozycja Calgary pokazuje napięcie, z jakim mierzy się wiele kanadyjskich miast: konieczność inwestowania w infrastrukturę po latach odkładania decyzji przy jednoczesnej silnej presji na utrzymanie przystępności kosztów życia.
