Komitet Polityczny PiS nie wyrzucił natychmiast Mateusza Morawieckiego i jego zwolenników, ale skierował sprawę 44 osób do rzecznika dyscypliny. Krzysztof Bosak ocenia, iż Jarosław Kaczyński gra na czas, aby osłabić środowisko byłego premiera. Dla wyborców prawicy stawka jest prosta: czy opozycja będzie zajmować się Polską, czy własną wojną o szyld i listy.
Sprawa trafiła do rzecznika
W Prawie i Sprawiedliwości nie doszło do natychmiastowego wyrzucenia Mateusza Morawieckiego i grupy jego zwolenników. Jak podała Wirtualna Polska, Komitet Polityczny PiS zdecydował o przekazaniu sprawy 44 osób rzecznikowi dyscypliny. Większość z nich ma być powiązana ze stowarzyszeniem Rozwój Plus, czyli politycznym zapleczem budowanym wokół byłego premiera.
To istotny zwrot, bo wcześniej przekaz z Nowogrodzkiej był twardszy. Według relacji mediów władze PiS 15 lipca przyjęły uchwałę, w której zażądały od parlamentarzystów zakończenia działalności w stowarzyszeniu Morawieckiego. Termin ultimatum minął w nocy z 23 na 24 lipca. Zamiast szybkiego cięcia mamy jednak procedurę dyscyplinarną.
Bosak widzi grę na czas
Krzysztof Bosak, wicemarszałek Sejmu i jeden z liderów Konfederacji, odczytuje tę decyzję jako element kalkulacji Jarosława Kaczyńskiego. W rozmowie z Wirtualną Polską stwierdził, iż chodzi o przeciąganie procesu, aby ze środowiska Morawieckiego wykruszyło się więcej ludzi.
Ta diagnoza jest politycznie wygodna dla Konfederacji, ale nie jest pozbawiona logiki. Morawiecki, aby zbudować samodzielną siłę, potrzebuje jasnego konfliktu i własnych ludzi. Kaczyński, przeciwnie, może chcieć rozciągnąć kryzys w czasie, zmęczyć buntowników i pokazać, iż bez partyjnej machiny PiS dawny premier nie ma twardego zaplecza. To klasyczna walka o lojalność, pieniądze, listy i rozpoznawalność.
Prawica bez luksusu chaosu
Najbardziej traci na tym wyborca prawicy. Polska ma rząd Donalda Tuska, spór o suwerenność wobec Brukseli, rosnące koszty państwa i realne pytania o bezpieczeństwo. Tymczasem największa partia opozycyjna prowadzi wewnętrzną rozgrywkę, w której personalne ambicje przesłaniają program.
PiS przez lata przedstawiał się jako jedyna skuteczna zapora przed liberalno-lewicowym obozem. Dziś sam pokazuje słabość, która ułatwia życie przeciwnikom. o ile prawica ma odzyskać sprawczość, nie wystarczy odwoływać się do dawnych zwycięstw. Potrzebna jest wiarygodność, jasna hierarchia celów i uczciwe rozliczenie błędów rządzenia.
Morawiecki jako problem Kaczyńskiego
Mateusz Morawiecki jest dla PiS postacią niewygodną. Był premierem, twarzą polityki gospodarczej i europejskiej rządu, ale jednocześnie nigdy nie stał się naturalnym liderem obozu narodowo-konserwatywnego. Dla części wyborców prawicy pozostaje symbolem technokratycznego skrętu, kompromisów z Brukselą i covidowej polityki państwa. Dla innych jest politykiem, który może poszerzyć elektorat poza najwierniejszy twardy rdzeń PiS.
Kaczyński musi więc rozwiązać problem, który sam przez lata budował. jeżeli wyrzuci Morawieckiego zbyt szybko, może dać mu wygodny mit ofiary. jeżeli będzie czekał za długo, pokaże brak kontroli nad partią. Bosak uderza właśnie w ten punkt: w przekonanie, iż prezes PiS nie wykonuje prostego ruchu, bo kalkuluje koszty każdej decyzji.
Konfederacja czeka na premię
Konfederacja patrzy na ten spór z oczywistym interesem. Każde osłabienie PiS otwiera jej drogę do przejęcia części wyborców zmęczonych socjalnym rozdawnictwem, partyjną centralizacją i brakiem odwagi w sprawach wolności gospodarczej. Bosak nie komentuje więc z loży bezstronnego obserwatora. Komentuje jako polityk obozu, który chce stać się głównym punktem odniesienia na prawicy.
To nie odbiera znaczenia jego uwadze. Przeciwnie, pokazuje, jak bardzo zmienił się układ. Jeszcze niedawno PiS rozstawiał mniejszych graczy po kątach. Dziś sam stał się przedmiotem publicznej analizy konkurencji, która wyczuwa słabość i mówi językiem następcy.
Stawka dla Polski
W normalnym państwie prawica powinna dziś mówić przede wszystkim o podatkach, bezpieczeństwie granic, demografii, obronie rodziny, przyszłości polskiego przemysłu i odporności państwa na naciski zewnętrzne. Zamiast tego opinia publiczna ogląda rachunki krzywd między Kaczyńskim a Morawieckim.
Nie ma obowiązku ratowania żadnego partyjnego szyldu. Jest obowiązek służby Polsce. o ile liderzy prawicy tego nie zrozumieją, wyborcy zaczną szukać siły, która nie będzie tłumaczyć chaosu strategią. I wtedy pytanie Bosaka przestanie być komentarzem do PiS, a stanie się opisem zmiany całego obozu po prawej stronie.
Źródło: WP Wiadomości
