Atanazy / szejkan

To życie trzeba dożyć do końca,
nie dać się rozliczać cierpieniom.
Bez pakowania walizek,
bez pieczątek w paszporcie,
choć bilety dawno kupione -
uciekać nie zamierzam.

Zostanę w tym ubraniu.
Mimo wszystkich łez
i przegranych poranków.
Tutaj jest mój grób,
z tektury złożony.
Tu zostawię swoje imię -
wpisane kursywą.