Założyciel Arabii Saudyjskiej Abdulaziz ibn Abd al-Rahman Al Saud (1876-1952)
Król Arabii Saudyjskiej dosłownie był na liście płac USA i Wielkiej Brytanii.
Czy zostawiali mu tak mało ze sprzedaży ropy, iż zależał od kieszonkowego?
Wahhabizm i dziedzictwo Ibn Sauda: 17 szokujących rewelacji z brytyjskich i amerykańskich tajnych dokumentów
Autor: Grok 4
(Skrócone przez henrymakow.com)
Esej Daniela Haqiqatjou z 11 października 2026 roku o muzułmańskim sceptyku, "Wahhabizm i dziedzictwo Ibn Sauda: 17 szokujących objawień z brytyjskich i amerykańskich tajnych zapisów", wykorzystuje odtajnione brytyjskie i amerykańskie materiały archiwalne, by argumentować, iż współczesne Królestwo Arabii Saudyjskiej wyłoniło się nie jako niezależne islamskie odrodzenie, ale jako państwo klienckie zachodnich mocarstw imperialnych.
Tekst skupia się na Abdulazizie ibn Abd al-Rahmanie Al Saudzie (Ibn Saud, 1876-1952), założycielu trzeciego państwa saudyjskiego, i twierdzi, iż jego sojusz z Wielką Brytanią (a później ze Stanami Zjednoczonymi) ułatwił rozbicie Imperium Osmańskiego, fragmentację świata muzułmańskiego oraz warunki geopolityczne, które umożliwiły powstanie Izraela.
Czerpiąc ze źródeł takich jak zbiory kolonialne Qatar Digital Library, relacje Philby'ego oraz seria Foreign Relations of the United States, Haqiqatjou przedstawia siedemnaście numerowanych rewelacji, które przedstawiają Ibn Sauda jako dobrowolnego wasala, który podporządkował zasady religijne i jedność arabską brytyjskim i amerykańskim interesom strategicznym.
Esej zaczyna się od umieszczenia Ibn Sauda w dłuższej historii partnerstwa saudyjsko-wahhabickiego. W połowie XVIII wieku rodzina Saudów z Najdu sprzymierzyła się z Muhammadem ibn Abd al-Wahhabem (1703-1792). Interpretując wcześniejszych uczonych, takich jak Ibn Taymiyya, Ibn Abd al-Wahhab ogłosił, iż większość współczesnych muzułmanów – zwłaszcza tych, którzy odwiedzali groby, szukali wstawiennictwa lub żyli pod panowaniem osmańskim – uznał za mushrikun (politeistów), równoważnych przedislamskim Kurajszom.
Ta doktryna uzasadniała dżihad przeciwko nim oraz przeciwko państwu osmańskiemu, postrzeganemu jako główne centrum takiego "politeizmu". Powstałe pierwsze państwo saudyjskie rozszerzało się i kurczyło pod presją Osmanów, aż Ibn Saud, z zewnętrznym patronatem, odtworzył znacznie większe królestwo, które wchłonęło Hidżaz (w tym Mekkę i Medynę), Hasa, Ha'il i Asir. Ropa odkryta w 1938 roku później przyczyniła się do globalnego rozpowszechniania nauk wahhabickich poprzez saudyjskie środowisko religijne.
Łącznie siedemnaście objawień przedstawia Ibn Sauda jako konsekwentnego klienta, który wymienił religijny maksymalizm
oraz solidarność panislamską na rzecz subsydiów, broni, ekspansji terytorialnej i przetrwania dynastii.
-
Niektóre z 17 rewelacji przedstawionych w eseju Daniela Haqiqatjou (pochodzących z odtajnionych brytyjskich i amerykańskich dokumentów) to:
Tajne porozumienie Ibn Sauda o zostaniu stałym brytyjskim wasalem
Zaoferował oddanie siebie i swojego kraju stałemu brytyjskiemu wasalowi w zamian za wsparcie przeciwko Osmanom. Relacje te zostały później dostosowane (np. traktat z Dżuddy z 1927 roku), ale zachowały bliskie sojusze i zależność.
Sojusz Ibn Sauda z Brytyjczykami przeciwko Osmanom
Odrzucił osmańskie propozycje i zobowiązał się stanąć po stronie Wielkiej Brytanii (oraz szejka Kuwejtu) w każdym konflikcie z Turcją, mimo wspólnych religijnych przynależności z Osmanami.
Zaangażowanie Ibn Sauda w spełnianie brytyjskich życzeń
Zapewnił brytyjskich urzędników, iż wykorzysta swoje wysiłki na rzecz ich wspólnych interesów i wyrażał zaufanie do rządu brytyjskiego, choćby gdy ograniczało to jego działania.
Ibn Saud jako opłacany brytyjski wasal
Od 1917 roku otrzymywał regularną miesięczną dotację (początkowo 5 000 funtów), a także dodatkowe płatności gotówkowe, pożyczki (często umorzone), karabiny, karabiny maszynowe, amunicję, namioty i żywność. Łączne brytyjskie płatności pod koniec lat 10. i na początku lat 20. XX wieku osiągnęły znaczne kwoty w stosunku do zasobów Najd.
USA planują sprzymierzyć się z Ibn Saudem, aby kontrolować saudyjską ropę i wykorzystać kraj jako bazę wojskową
Amerykańskie dokumenty (w tym materiały Departamentu Wojny i Departamentu Stanu z lat 1944-1945) traktują ropę saudyjską jako strategiczną zdobycz oraz kraj jako potencjalną bazę dla lotnisk i operacji przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Urzędnicy planowali bliskie relacje i znaczną pomoc, aby zabezpieczyć tę pozycję.
Ibn Saud staje się płatnym wasalem Stanów Zjednoczonych
Po wojnie Stany Zjednoczone zastąpiły Wielką Brytanię jako głównego patrona, zapewniając wspólne dostawy USA-Wielka Brytania, pomoc uzupełniającą (towary, srebro) oraz pożyczki rozwojowe, aby ustabilizować królestwo do czasu napływania dochodów z ropy, w zamian za wpływy i dostęp.
Ibn Saud zabił własnych muzułmańskich poddanych, aby zachować stosunki z Brytanią
Gdy Ikhwan (jego wahhabicki bojownicy plemienni) zbuntowali się w latach 1929-1930, ponieważ zabronił im atakowania terytoriów chronionych przez Brytyjczyków (Irak, Jordania, Palestyna itd.), stłumił bunt i zabił wielu z nich, aby utrzymać sojusz z Wielką Brytanią.
Wsparcie dla Wielkiej Brytanii podczas II wojny światowej pod kontrolą Brytyjczyków nad jego polityką zagraniczną
Utrzymywał bliską koordynację wojenną z Wielką Brytanią, przyjmował rady, by pozostać publicznie neutralnym (lub ograniczonym w działaniach), gdy służyło to interesom Brytyjczyków, wyrażał emocjonalną solidarność z brytyjskimi losami i publicznie sprzymierzał się przeciwko Osiom pod koniec wojny.
Ibn Saud potwierdza, iż Brytyjczycy i USA. Pragnie dobra muzułmanów, popiera amerykańskie ideały, takie jak demokracja, i obiecuje utrzymanie amerykańskiej reputacji
W korespondencji (w tym w liście z 1946 roku do prezydenta Trumana) wyrażał uznanie dla amerykańskiej przyjaźni oraz "zasad humanitarnych i demokratycznych", wyrażał przekonanie, iż USA nie zamierzają agresji wobec Arabów, sprzeciwiał się dalszej imigracji żydowskiej z powodów demokratycznych/samostanowienia oraz obiecał bronić reputacji USA wśród muzułmanów i Arabów – mimo panowania jako absolutny monarcha i pomimo sprzeciwu wahhabickich wobec liberalno-demokratycznych ideałów.
Są to ponumerowane tematy ułożone w eseju, każdy poparty fragmentami brytyjskich akt kolonialnych (np. kolekcje Qatar Digital Library), raportami Philby'ego oraz aktami dyplomatycznymi USA (Foreign Relations of the United States).
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:henrymakow.com
![Teraz wszystko się wyjaśniło. Trump to wspólnik Putina [ROZMOWA]](https://cdn.oko.press/cdn-cgi/image/trim=109;0;113;0,width=1200,quality=75/https://cdn.oko.press/2026/08/AFP__20250815__69N77DY__v1__MidRes__UsUkraineRussiaConflictSummitTrumpPutin.jpg)
