Nie wiem, gdzie pierwszy alfons Rzeczpospolitej trzymał ten palec, ale smród się po mediach rozniósł taki, jakby moje podejrzenia skąd go wyciągnął okazały się słuszne. No i do tego ten tekst „Pan redaktor się ogarnie i słucha, co mówi prezydent Polski”. W trzeciej osobie o sobie samym! Dobrze, iż nie w liczbie mnogiej!
Chyba się będę musiał dostosować. Co powiecie na „Pan prezydent się ogarnie i czyta, co pisze bloger z wordpressu!”? A piszę (już w pierwszej osobie liczby pojedynczej) następująco:
Kryzys – Małe psy
Małe psy szczekają najgłośniej. Pamiętamy, iż w przeszłości Batyrowi nie starczyło jaj, by wyczynowo kontynuować karierę pięściarza, gdzie musiałby się mierzyć z wytrenowanymi zawodnikami z tej samej kategorii wagowej, ale iż bardzo chciał być bijącym, umawiał się na grupowe zadymy w lasach, a tam naprzeciw niego stawały idealne na oklep, niewytrenowane osiłki, nieświadome ringowej przeszłości nikomu wówczas nieznanego kibola, wykidajły i alfonsa z gdańskiego Grand Hotelu. Nie dziwi zatem, iż dziś odwaga mu wzrasta, gdy chroniony przez obstawę i immunitet widzi drobnego dziennikarza. Zresztą, gdy patrzę na pseudoprawicę, to widzę tu pewien trend rozpoczęty przez rekreacyjnie trenującego boks Janusza Korwina Mikke, który w roku 2014 napadł na głowę niższego, filigranowego Michała Boniego. Januszowi zmiękła rura, gdy 5 lat później inny pseudoprawicowy przemocowiec, niejaki Tarczyński Dominik chciał się z nim bić. Dzielny Janusz popuścił w pampersa twierdząc, iż PiS-owski heros nie ma zdolności honorowych. Smaczek polegał na tym, iż panu Dominikowi po regularnym uczęszczaniu na sejmową „siłkę” przyrosło trochę masy i zdało mu się, iż byłby dobry w sztukach walki, ale na początek wybrał zdziadziałego, starszego o 35 lat Janusza Korwina Mikke (który miał wówczas 77 lat). Wróć, na początek wybrał w 2016 roku 73 letniego dziadka świeżo po zawale, Lecha Wałęsę! Przyznacie, iż pseudoprawicowa odwaga ma szczególny zasięg, emeryci i zawałowcy, najlepiej niżsi o głowę! Ale tutaj pan Dominik się zesrał, bo na wieść o wyzwaniu na pojedynek pięściarski schorowanego emeryta, Dariusz Michalczewski, były mistrz świata w boksie zaproponował symbolowi PiS-owskiej odwagi walkę ze sobą w zastępstwie Wałęsy i jak wiemy, Tarczyński rozluźnił zwieracze i tyle go było widać. Do tematu wrócił z sędziwym JKM. Pierwszy alfons Rzeczpospolitej kontynuuje ten trend, niezmiennie popuszczając w porcięta przed Donaldem Trumpem (tu oczywiście nikt się nie łudzi, iż w razie czego doszłoby do bezpośredniego kontaktu obu krzykaczy, chodzi o inne możliwości upupienia). Żeby zachować ciągłość cyklu, pomarańczowy prezydent zza oceanu wali w portki, gdy Iran broniąc się przed jego napaścią, zakłóca światowy handel ropą, bo to może się przełożyć na gniew przyzwyczajonych do niskich cen paliwa Amerykanów, co grozi z kolei impeachmentem i w wypadku Trumpa, dożywotnim więzieniem (w końcu ile temu demencyjnemu mordercy pozostało życia?).
Nikita Chruszczow odpala lepiej niż Nawrocki
Powyżej zamieściłem krótki film z forum ONZ, gdzie I sekretarz KC KPZR, Nikita Chruszczow, wali butem w blat swojego stanowiska. Temu prostakowi najprawdopodobniej się zdało, iż będzie wyglądał groźnie, ale widać, iż siedzący za nim delegat (prawdopodobnie z Polski, widzę kawałek tabliczki z nazwą kraju, ale nie jestem pewien pełnej treści napisu) pokłada się ze śmiechu. Tak, pierwszy alfonsie, domyślam się, iż chciałeś jak Chruszczow, znaczy groźnie wyglądać chciałeś…, a wyglądałeś…, adekwatnie jak Chruszczow, błazeńsko. To gdzie był wcześniej ten paluch? Pan prezydent się ogarnie i słucha, co bloger mówi!
PS. W internecie pojawiły się opinie, iż skoro Nawrocki publicznie pozwala sobie na taką agresję, to w jego domu musi być znacznie gorzej. Myślę, iż jest w tym dużo racji, choć zaznaczyć należy, iż nie musi to być agresja fizyczna. Druga uwaga jest taka, iż do tej koncepcji bardziej, niż paluch-grzebaluch, przekonuje mnie praca ochroniarza, kariera alfonsa w Grand Hotelu, udział w ustawkach. Prezydencka gestykulacja jest tylko kolejną poszlaką, wcale nie najważniejszą.
