20 lat minęło jak jeden dzień…

3 dni temu

Dwadzieścia lat temu poznałem Sławę Umińską-Kajdan. Pracowałem wtedy jako reporter Dziennika Zachodniego, a ona była radną Rady Miasta Piekary Śląskie. Zaczęło się od zwykłego dziennikarskiego wywiadu. Kto by wtedy pomyślał, iż będzie to początek wieloletniej współpracy i przyjaźni?

Przez te dwie dekady wydarzyło się naprawdę wiele. Były sukcesy, porażki, trudne decyzje, nerwowe sytuacje, ale też mnóstwo euforii i satysfakcji. Ile wspólnie przeżyliśmy chwil? Trudno policzyć. Jedno się nie zmieniło. Zawsze mogliśmy na siebie liczyć.

Co ciekawe, pod wieloma względami jesteśmy zupełnie różni. Sława jest konserwatywna, ja liberalny do bólu. Mamy inne spojrzenie na wiele spraw, inne temperamenty i nie zawsze się ze sobą zgadzamy. Ale właśnie na tym polega sztuka współpracy. Nie trzeba myśleć identycznie, żeby wspólnie realizować cele.

Potrafimy oddzielić osobiste przekonania od spraw miasta. Szukać kompromisów, wybierać najlepsze rozwiązania i konsekwentnie je realizować. Nie zawsze jest łatwo. Nie zawsze wszystko wychodzi tak, jak planowaliśmy. Ale przez te lata udało się naprawdę wiele zmienić w Piekarach Śląskich. I te zmiany widać.

Dwadzieścia lat temu zaczęła się także samorządowa przygoda Tomasza Wesołowskiego.

Tomek był już wtedy moim przyjacielem. W 2006 roku zaproponowałem mu udział w wyborach samorządowych, bo byłem przekonany, iż to dobry kandydat. To był pewien eksperyment. Bez wielkich pieniędzy, profesjonalnego zaplecza i sztabu wyborczego. Za to z pomysłem, zaangażowaniem i sporą dawką humoru.

Kampania wyglądała zupełnie inaczej niż dzisiaj. W „Przeglądzie Piekarskim” pojawiła się grafika z Tomkiem jako poszukiwanym „żywym lub martwym”. Były zdjęcia zza krat, a na wyborczy baner trafiła fotografia z chrztu jego córki, bo żadnej profesjonalnej sesji nie było. Były za to kilometry przemierzone pieszo, rozmowy z mieszkańcami i mnóstwo pracy.

Tomek wystartował pod hasłem „Wspólnie dla Piekar”. I 12 listopada 2006 roku został po raz pierwszy wybrany radnym Rady Miasta Piekary Śląskie.

W ten sposób zaczęła się jego samorządowa droga, która trwa do dziś. W pierwszej kadencji, w latach 2006–2010, rozpoczął współpracę ze Sławą Umińską-Kajdan. Później był wspólny projekt UmWeTu (Umińska-Wesołowski-Turzański), kolejne wybory, wyzwania i lata współpracy.

Dziś Tomek jest Przewodniczącym Rady Miasta, Sława Prezydentem, a ja jej zastępcą. Kiedy przypominam sobie tamtą kampanię, trudno się nie uśmiechnąć. Ile się od tego czasu zmieniło! A przecież wciąż działamy razem.

To także dowód na to, iż polityka samorządowa nie musi polegać wyłącznie na sporach, podziałach i walce o stanowiska. Może opierać się na zaufaniu, przyjaźni i wspólnym przekonaniu, iż warto coś zrobić dla swojego miasta.

Dwadzieścia lat wspólnej historii. Nie wszystko było łatwe, nie wszystko się udawało, ale z pewnością nie był to czas zmarnowany.

Jest jeszcze jedna ciekawostka. W Piekarach Śląskich mamy swoistą tradycję trzech kadencji prezydenckich.

Andrzej Żydek kierował miastem od 1990 do 2002 roku. Trzy kadencje i dwanaście lat.

Stanisław Korfanty był prezydentem od 2002 do 2014 roku. Również trzy kadencje i dwanaście lat.

Sława Umińska-Kajdan sprawuje urząd od 2014 roku. W 2024 roku mieszkańcy powierzyli jej trzecią kadencję, która planowo zakończy się w 2029 roku. Ze względu na zmienione przepisy i wydłużenie kadencji – jej okres rządów będzie nieco dłuższy niż poprzedników.

Trzech prezydentów. Trzy różne okresy w historii miasta. Różne pomysły, priorytety, inwestycje i wyzwania. Każdy z tych okresów pozostawił po sobie ślad. Każdy był inny, bo zmieniały się Piekary Śląskie, zmieniała się Polska i zmieniały się oczekiwania mieszkańców.

Ostatnie dwadzieścia lat to nie tylko drogi, budynki i zrealizowane inwestycje. To przede wszystkim poznawanie miasta od zupełnie innej strony, poznawanie mieszkańców i relacje z ludźmi, które pozostaną na dłużej.

Zaczęło się od wywiadu ze Sławą i wyborczego eksperymentu z Tomkiem. A dokąd nas to zaprowadziło? Chyba nikt z nas wtedy nie przewidywał.

I pomyśleć, iż minęło już dwadzieścia lat…

A przy okazji jestem interesujący Waszych opinii. Który z tych trzech okresów najlepiej wspominacie? Jakie inwestycje i zmiany uważacie za najważniejsze? Co najbardziej zmieniło Piekary Śląskie przez ostatnie 36 lat?

Idź do oryginalnego materiału